Zondag 17/01/2021

Elektronisch gependel

Allemaal groene jongens onder elkaar, nietwaar. Ik kies voor de fiets voor mijn dagelijkse pendel naar het station, en een bedrijfje biedt mij een overdekte fietsenstalling aan tegen 280 frank in de maand. Voor de goede zaak, het iets minder vervuilen van de Gentse stadslucht, moet je iets overhebben. In ruil krijgt mijn fiets een dak boven het hoofd en staat hij ook nog veilig: de stalling is uitgerust met een up-to-date elektronische beveiliging. Alles gaat automatisch en personeelsonkosten heeft de investeerder dus niet.

Het is mij ondertussen niet meer duidelijk waaraan ik mij het meest erger, aan de slechte dienstverlening van de mens of aan de elektronica die mij voortdurend het gevoel geeft dat ze met mijn voeten aan het spelen zijn. Dan kom je binnen en zijn er een heleboel plaatsen vooraan vrij, maar word je door een koppige computer toch naar de meest verafgelegen vrije plaats gestuurd. Geen gepruttel, het is plaats A25 of niets. We sputteren al niet meer tegen.

Gelukkig is er nog menselijk contact voorzien bij de vernieuwing van de maandelijkse abonnementen. Op vooraf aangekondigde, allesbehalve afgesproken tijden wacht iemand de klanten op in een klein kantoortje vooraan in de fietsenstalling. De man zit er enkel de eerste week van de maand enkele uurtjes 's morgens of in de namiddag om de chipkaart van de abonnees op te laden. Dat is de theorie, want je moet geluk hebben om hem aan te treffen. Zo was er die keer dat hij op post zou zijn tot 10 uur 's morgens en ondergetekende om 9.50 uur langskwam. De man kwam breedgebarend binnengestapt met de mededeling dat het te laat was, dat hij om 10 uur een trein moest halen en dat zijn oplaadtoestel al in een café aan de overkant was gedeponeerd waar ik dan eventueel terechtkon. "Eventueel", want een briefje aan het kantoor roept de gebruiker op om vooral de mensen van het café niet altijd lastig te vallen. Deze week was er helemaal niemand op het afgesproken uur. "Per hoge uitzondering" mocht ik mij volgens de man die gebeld kan worden bij problemen, naar het café begeven. Schuddebollend begaf ik mij op weg. Gelukkig was de cafébaas een en al begrip. Net zoals de werknemer van de NMBS, die vroeger de hele dag in zijn kantoortje op fietsers zat te wachten. Geen elektronica, geen chipkaarten, maar wel altijd op post.

(JAB)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234