Woensdag 02/12/2020

Muziek

Elektronicaman Clark scheert hoge toppen op 'Death Peak'

Chris ClarkBeeld rv

Zin in scheve elektronica waarvan het hart klam wordt? Welaan dan, probeer Death Peak van Clark eens. Pacemakerdragers onthouden zich best.

Chris Clark was altijd op zijn best wanneer hij niet té expliciet teruggreep naar de technogeschiedenis. In het verleden dissecteerde de in Berlijn residerende Brit de donkerste Tresor-techno met veel liefde en vakmanschap, alleen deden de resultaten van die operaties niet altijd even geïnspireerd aan. Liever hoorden we Clark verdwalen in de elektronische abstractie die zo typisch is voor Warp, het legendarische platenlabel waar hij sinds zijn debuut onderdak krijgt. De voorbije zestien jaar loste de elektronaut geslaagde, in glitchy abstractie gedompelde albums als Clarence Park en Body Riddle maar ook minder fantasievolle, stampende dansvloerplaten.

Griezelbos

Death Peak, zijn achtste worp, koorddanst tussen retro en futuristisch in zoals de beste Clark-platen dat doen: schijnbaar moeiteloos, met sardonische streken en een speelsheid die prompt de donkerste schaduwen in deze klankenwereld doen vervliegen. Nu Clark het pantheon van Invloedrijke Elektronicaveteranen is binnengeschuifeld, leunt hij hoorbaar knus en comfortabel achterover in zijn producersstoel om, geheel à l’aise, zorgelozer met klanken te boetseren.

Die flexibiliteit baart fluks galopperende elektronica waarin digitale beats en analoge synths zij aan zij door de groove ploegen, zoals in ‘Butterfly Prowler’ (geweldige songtitel) of in ‘Slap Drones’, dat Villalobos-achtige minimal techno met korzelige ruis injecteert en de beats door het grote griezelbos jaagt, alwaar ze wegzakken in een kleverig moeras vol industrieel afval.

Daver op ‘t lijf

Chris Clark met zijn nieuwe album 'Death Peak'Beeld rv

Grappig hoe vaak Clarks experimenteerdrift hem nu en dan onverrichterzake naar de klassieke elektro terugstuurt. Bij ‘Hoova’ dachten we zelfs aan The Neon Judgement, ‘Peak Magnetic’ had dan weer een update van een oudje van The Black Dog kunnen zijn – waar is de tijd? ‘Aftermath’ knipoogt met tranerige wimpers naar het ter ziele gegane Broadcast en refereert aan het schimmige Hauntology-subgenre, dat spookachtige veldopnames met elektronica versmelt.

Wat, too much namedropping? Sorry, we willen u gewoon diets maken dat Clark je nog steeds graag de daver op het lijf jaagt (dat creepy kinderkoortje in ‘Catastrophe Anthem’!), alleen doet hij het tegenwoordig met een besmuikt glimlachje.

Kijk eens aan, beste op hypes beluste jonkies: een elektronicatopper uit een tijd waarin de dieren nog spraken die zowaar een relevant plaat uitbrengt. 2017 moet niet veel gekker worden. (Warp)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234