Vrijdag 23/10/2020

Elektra straalt niet

Elektra - letterlijk: 'de stralende' - vindt geen evenwicht tussen een doorgedreven presentatie en tekst. Regisseur Julie Van den Berghe wil scoren met buiten-sporigheden, en dat ten koste van de impact van het hele stuk.

Elektra is reeds door vele handen gegaan. De tragische figuur inspireerde zowel schrijvers uit de oudheid (Aeschylos, Euripides, Sophocles, Seneca) als moderner werk (O'Neill, Sartre, Claus). Ze blijft een aantrekkelijk personage voor wie universele thema's als bloedwraak, jaloezie en moord wil aansnijden.

Het verhaal is eenvoudig. Als de mooie Helena, vrouw van Menelaos, door de Trojaan Paris wordt geschaakt, kan Agamemnon dit als koning van de Grieken en broer van Menelaos niet zo laten. In de haven liggen honderden schepen klaar om een strafexpeditie te ondernemen. Alleen is er geen zuchtje wind. In ruil voor gunstige winden offert Agamemnon zijn dochter Ifigeneia aan de goden. Haar moeder Klytaimnestra zint op wraak, en krijgt de kans jaren later als haar echtgenoot als overwinnaar uit de oorlog terugkeert. Agamemnon en zijn minnares Kassandra worden gedood. Dochter Elektra en zoon Orestes wreken zich op hun beurt op hun moeder.

Met dit gegeven ging Bernard Dewulf aan de slag. Zijn tekst is een taalparel en een feest voor de acteurs. De talig sterke bewerking komt ten volle tot haar recht in de openingsscène waarin de plechtstatige woorden in de imposante zuilengalerij weergalmen. Subtiel zijn de hijgende trompet en accordeon die de vermaledijde winden oproepen, vertederend de naïviteit van de kinderstemmen die iedereen negeert. De acteurs spreken door microfoons, en die afstandelijkheid expliciteren het onafwendbare noodlot.

Uit die strakke kadrering en ingetogen, intimistische sfeer wordt in de volgende scènes de bodem weggeslagen. Een complete stijlbreuk brengt een kakofonie die de Trojaanse oorlog evoceert. Elektra lijdt aan convulsies, mensen schreeuwen door elkaar. De acteurs zingen 'It's a long way to Tipperary', een moeizame poging om de relevantie voor de 20ste eeuw op te roepen. Nog meer vermoeiende ongein: de scène met een bombardon die als circusact tot in den treure wordt volgehouden.

De karaktertekening van sommige personages ligt moeilijk. Moordenaar Aigisthos (Servé Hermans), minnaar van Klytaimnestra, verwijfd heupwiegend? Tot daar. Maar Elektra (Lien Wildemeersch) als half hoerige hormonentiener in smartieskleurtjes en vol tergend puberale aanstellerij?

Eenmaal de razende karavaan aan spitsvondigheden de revue gepasseerd is, krijgen de acteurs van de regisseur (Julie Van den Berghe) de tekst weer in handen en volgen een aantal sterke scènes. Ondanks de krachtige tekst en het talent op de scène, kan deze Elektra, mede door de haast onbedaarlijke aandrang van de regisseur om met effecten uit te pakken, haar naam niet waarmaken.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234