Zondag 20/10/2019

Electorale vuurkracht van Hugo Coveliers is tanend

Dissidentie van Antwerpenaar werd niet met spectaculaire stemmenwinst beloond

Hoeveel schade kan Hugo Coveliers zijn voormalige VLD-partijgenoten en de rest van het Antwerpse stadsbestuur nog bezorgen? Hoe groot is met andere woorden de electorale sterkte van de senator? Bijzonder groot, als je Coveliers zelf bezig hoort, dromend over het burgemeesterschap. Valt wel mee, als je naar de laatste verkiezingsuitslag van de Antwerpse liberaal kijkt.

Toen wijlen Ward Beysen de bruggen met de VLD definitief opblies en aankondigde dat hij met een eigen partij naar de verkiezingen zou trekken, zaten ze bij de VLD met de handen in het haar. Een volbloed stemmenkanon was de Wilrijkenaar dan wel nooit geweest, maar dat hij in zijn thuisstad een ravage zou aanrichten leek, ook voor menig topliberaal, al bij voorbaat vast te staan. Maar toen alle stemmen op 18 mei 2003, bij de verkiezingen voor de Kamer, geteld waren, bleek de schade nogal mee te vallen. Het Liberaal Appèl verwierf geen enkele zetel, de VLD ging zelf vooruit en zelfs in het kanton Antwerpen was er nauwelijks een Beysen-effect. Zijn partij haalde er 1,64 procent, de lijsttrekker zelf bleef steken op 2.619 voorkeurstemmen.

Zal het Hugo Coveliers gelijkaardig vergaan? Het is ook deze keer moeilijk in te schatten. Toen hij zich, na zijn overstap van bij de VU in 1993, voor de eerste keer aan de liberale kiezer presenteerde, deed de Antwerpenaar het goed zonder meer. Bij de senaatsverkiezingen van 1995 behaalde Coveliers, die toen op de tweede plaats achter Guy Verhofstadt stond, 43.920 voorkeurstemmen in de kieskring Vlaanderen. Voor een nieuwkomer was dat behoorlijk.

Bij de verkiezingen van 13 juni 1999 verhuisde Coveliers, na vier jaar als fractieleider in de Senaat, naar de kamerlijst. Als volledig ingeburgerd liberaal kreeg hij de koppositie, terwijl Ward Beysen de lijst voor het Vlaams Parlement trok. Die interne beauty contest sloot Coveliers, tot verrassing van nogal wat VLD'ers, met verve af als overwinnaar. Geholpen door een stevige campagne (waarin hij in Antwerpen samen met de nationale kopstukken Verhofstadt en Verwilghen op de affiche mocht) behaalde hij in het arrondissement Antwerpen 22.638 voorkeurstemmen, terwijl Beysens teller stokte op 18.040 eenheden.

Toen die score niet beloond werd met een ministerschap, ging Coveliers zich steeds meer in de buitenbaan van de VLD ophouden. De partijtop nam het hem, zoals intussen genoegzaam bekend is, niet in dank af en weigerde hem bij de verkiezingen van 2003 de eerste plaats op de Antwerpse kamerlijst. Die bleek voor Bart Somers bestemd. Coveliers liet zich uiteindelijk paaien met de derde plek op de senaatslijst. De top gunde hem wel een stevige campagne door hem uit te sturen als kandidaat-burgemeester tijdens de Visa-crisis.

Weken lang sierde Coveliers de voorpagina's van de kranten en zat hij in de tv-journaals, maar een schitterend resultaat leverde het niet op. In de nationale uitslag viel dat niet zo op (met iets meer dan 50.000 voorkeurstemmen), in de resultaten van het kanton Antwerpen des te meer. Daar haalde de 'Cov' 4.733 stemmen. Ter vergelijking: vanop de vijfde plaats op de kamerlijst deed Ludo Van Campenhout het met 8.518 voorkeurstemmen stukken beter. Patrick Janssens (die de SP.A-Spirit-lijst aanvoerde en dus wel een aanzienlijk concurrentieel voordeel had) haalde zelfs meer dan 33.000 voorkeurstemmen in het kanton.

Met een spectaculaire electorale vooruitgang heeft de Antwerpenaar Coveliers dus niet beloond voor zijn dissidentie. Was het daarom dat hij zich in 2004 helemaal niet aan de kiezer presenteerde? Misschien. Feit is dat ook zijn uitslag bij de verkiezingen voor het partijbureau van de VLD allesbehalve uitstekend was. In 2001 kaapte Coveliers nog de elfde plaats weg in de pop-poll der VLD-mandatarissen, eind vorig jaar bleef hij hangen op de achttiende plaats. Zijn stemmenaantal was toen geslonken tot 4.843 eenheden. (RG)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234