Zaterdag 15/08/2020

'El rubio belga' is niet meer

Goyvaerts was enige Belg die zowel bij Real Madrid als Barcelona speelde

Fernand Goyvaerts

1938 - 2004

Spelen voor zowel Barcelona en Real Madrid. Het klinkt als de natte droom van zowat iedere voetballer. Fernand Goyvaerts deed het, als enige Belg tot op heden, in een periode dat buitenlandse transfers nog geen schering en inslag waren.

Van in het prille begin was duidelijk dat Fernand Goyvaerts een grote zou worden. Al op zijn zestiende debuteerde hij in het eerste elftal van Club Brugge, op dat moment in tweede klasse. Drie jaar later, in 1958, promoveerde Goyvaerts met Club, waarmee hij, nog eens drie jaar later, de banden verbrak na een dispuut met de toenmalige Roemeense trainer Höfling. Algauw werd duidelijk dat het 'enfant terrible' van Brugge naar het buitenland wilde, iets wat toen hoogst ongebruikelijk was in België. Slechts Raymond Braine had het hem, met een vooroorlogse carrière bij Sparta Praag, voorgedaan.

Het vertrek van Goyvaerts viel niet in goede aarde bij de Belgische pers. Het betekende ook meteen het einde van zijn carrière als international. Bij de Rode Duivels zou hij uiteindelijk tussen 1959 en 1961 acht caps verzamelen. Hij scoorde eenmaal, in een vriendschappelijke interland tegen Nederland (2-2) in het Olympisch Stadion van Amsterdam, anno 1959. Onder 'selectieheer' Constant Vanden Stock (de Belgische coach was op dat moment een Tsjech: Victor Havlicek).

Na wat geflirt met het Italiaanse Vicenza was het ten slotte FC Barcelona dat in 1962 de 23-jarige aanvaller onder contract nam. Voor het destijds astronomische bedrag van 5 miljoen Belgische frank trok hij naar de Catalaanse hoofdstad.

Het eerste seizoen bij de Spaanse topclub kwam hij weinig aan de bak, wegens te grote concurrentie met de andere buitenlanders, maar het jaar erop was hij algauw vaste waarde. Goyvaerts beleefde vervolgens in het seizoen '64-'65 zijn absoluut hoogtepunt toen hij werd uitgeroepen tot beste buitenlander van de Primera División. Kort daarop kwam aartsrivaal Real Madrid aankloppen. Goyvaerts hapte toe en ging de geschiedenis in als eerste en enige Belg die zowel bij FC Barcelona als Real Madrid speelde.

Ook op internationaal vlak zouden weinigen hem de dubbel Barça-Real nadoen. De recentste grote namen zijn Michael Laudrup, Luis Enrique en vooral Luis Figo. "Maar mijn transfer was toen lang niet zo ophefmakend als die van de Portugees", vertelde Goyvaerts in 2002 aan De Morgen.

Jammer genoeg zouden ook zijn prestaties bij de 'Koninklijke' niet zo ophefmakend zijn. Geteisterd door blessures zou 'El rubio belga', 'de blonde Belg', in zijn twee seizoenen bij Real weinig aan spelen toe komen. Trainer Di Stefano nam hem wel nog voor een jaar mee naar het bescheiden Elche maar daarna zat het Spaanse avontuur erop voor 'Fernando'. Toch was Goyvaerts' voetbalhart in Spanje blijven kloppen. "Eigenlijk ben ik nog steeds vriend aan huis bij beide ploegen", zou hij later graag herhalen. Hij bezocht dan ook bijna jaarlijks het Bernabéu-stadion en Camp Nou.

Na nog drie jaar bij het Franse Nice te hebben gespeeld, besliste Goyvaerts terug te keren naar België. Hij ging níét terug naar oude liefde Club Brugge. Wél naar stadsrivaal Cercle. Tijdens zijn eerste derby in de 'vijandige' kleuren, scoorde Fernand zelfs het enige doelpunt. Die nederlaag zou Club dat seizoen uiteindelijk op de valreep de titel kosten. Goyvaerts deed daarna tussen 1973 en 1979 nog dienst als speler bij Lokeren en tenslotte als speler-trainer bij Lauwe, Racing Doornik en opnieuw Lauwe.

Na zijn carrière werd hij actief als spelersmakelaar. "Ik deed al tijdens mijn carrière mijn eigen onderhandelingen, dus was het logisch dat ik op die weg doorging", zou Goyvaerts daarover later zeggen. Zijn leven als makelaar kende evenveel ups als downs. Het succes met de tranfers van Jean-Pierre Papin en Daniël Amokachi naar Club Brugge stond in schril contrast met de nog steeds lopende zaak waarin hij werd beschuldigd van mensenhandel, voor de mogelijk illegale transfer van een Nigeriaanse en een Braziliaanse voetballer. "Klinklare onzin", noemde Goyvaerts het.

Het doet er nu nog weinig toe. Fernando overleed maandagavond op 65-jarige leeftijd in het Sint-Jan-Ziekenhuis in Brugge. Negen maanden geleden werd hij al een eerste keer getroffen door een hersenbloeding. Een tweede werd hem uiteindelijk fataal.

Kevin Werbrouck

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234