Woensdag 29/01/2020
Beeld rv

Column

Eindelijk begrijp ik waarom de hele wereld in de ban is geraakt van 'Game of Thrones'

Halina Reijn is actrice bij Toneelgroep Amsterdam en schrijft wekelijks over wat haar bezighoudt.

"Ik haat fantasy. Draken en elfen en mensen die Arya en Tyron heten, ze komen er bij mij niet in”, riep ik altijd als iemand me vroeg of ik Game of Thrones wel had gezien. Honderd personages uit tien ­verschillende fictieve landen, het trok me op geen enkele manier aan. Lord of the Rings, Fellowship of de weet ik veel wat, geef mij maar een leuke documentaire zonder puntoren en trollen. Wolven, levende doden, kabouters, wildlings, witte wezens en oeverloze seks-, en geweldscènes, ik had wel wat beters te doen. 

Halina Reijn. Beeld Geert Joostens

Mijn vriendin, die de rol van rode priesteres uitbeeldt, heeft er nog nooit op aangedrongen, zelfs niet subtiel naar geïnformeerd of ik wel eens kennis had genomen van de veelbekeken HBO-hit. Toen ze net gecast was, heb ik een keer een dvd van haar aanrecht gestolen en geprobeerd de eerste aflevering te bekijken. Maar ik kwam niet verder dan de leader, waarin meteen duidelijk werd om hoeveel verschillende mensen, wezens, ­dieren en rijken het gaat.

Zeven jaar later, nu de serie bijna ten einde komt (in 2018 wordt het achtste en laatste seizoen opgenomen), krijg ik plots een maand vrij en besluit dat het tijd is om een tweede poging te wagen. Samen met een vriend nestel ik me in een enorme bank gewapend met koekjes, thee en mijn telefoon, mocht ik me onverhoopt toch gaan vervelen. De leader sla ik over en meteen kom ik terecht in een wereld van woeste landschappen, ruwe koppen, paarden en veldslagen. Door de eerste drie afleveringen moet ik me worstelen. “Het lijkt wel in elkaar gezet door een pukkelige tienerjongen die de hele dag zit te gamen en nog nooit een blote vrouw in het echt heeft gezien”, zegt de vriend naast me, als er na een vechtscène weer twee vrouwen zonder directe aanleiding in hun blootje ­hijgerig tegen elkaar op beginnen te rijden.

Toch worden we halfweg seizoen 1 langzamerhand verliefd op de personages. Het grenzeloos harde karakter van het verhaal begint zijn uitwerking te krijgen. Incest, vriendschap, homoseksualiteit, macht, liefde, feminisme, sadisme, pedofilie, alle menselijke mechanismen passeren zonder terughoudendheid de revue. Ik ben officieel ­verslaafd en begin Melisandre, ofte Carice, die in het buitenland zit, enthousiast te appen. “Ben ik er al?”, vraagt ze, maar dan moeten we nog beginnen aan seizoen twee. Ik werp geen blik meer op mijn telefoon, zeg al mijn afspraken af zodat ik me ieder uur van de dag bezig kan houden met mijn nieuwe fantasy-vrienden. Ik kan niet wachten tot Carice thuiskomt en ik haar kan op­dragen tegen mij “For the night is dark and full of ­terrors” te zeggen, en ik kan antwoorden: “But the fire burnes them all away.”

Eindelijk begrijp ik waarom de hele wereld in de ban is geraakt van deze meeslepende tv-show waar mijn lieve vriendin zo’n mooie rol in speelt. Ik ben nog trotser dan ik al was.

Als dat kan. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234