Maandag 18/10/2021

Einde van een tovenaar met messiaanse trekjes

In velerlei opzichten is de franchise van de Harry

Potterfilms uitzonderlijk, en verdient ze bewondering. De meest succesrijke franchise in de filmgeschiedenis zal binnenkort meer dan zeven miljard dollar hebben opgebracht, zeker als

deze aflevering het record van de eerste (974 miljoen dollar voor Harry Potter and the Sorcerer's Stone) breekt.

In tien jaar tijd heeft Potter twintig uur op het grote scherm doorgebracht, en het moet gezegd, wie van de literaire kwaliteiten van Joanne Kathleen Rowlings boeken niet overtuigd was, kon wel genieten van de oerdegelijke, en soms inhoudelijk onderhoudende, kermisattracties waar de films tot zijn uitgegroeid.

Hoeveel franchises is het gegeven om zich bij elke nieuwe release kwalitatief nog te verbeteren? Zowat alle acteurs zijn in die tijd in hun rol blijven groeien, wat op zich al een prestatie is, en ondanks de wisselende regisseurs is het geheel verbazend consistent. De openingsfilms van Chris Colombus dreven nog op het succes van de boeken en joegen het jongste publiek en de begeleidende ouders massaal naar de zalen, Alfonso Cuaron en Mike Newell brachten de reeks artistiek op smaak en tv-regisseur David Yates maakte van de vier volgende delen cinematografisch een voldragen ervaring. Zijn vaste scenarist Steve Kloves bevroor zijn eigen regisseurscarrière om - op één na - alle scenario's klaar te stomen. Voor het laatste deel is dat niet alleen een gouden zet gebleken, het is niet minder dan een virtuoos stukje storytelling van een klaterende helderheid dat de eerste zeven delen in een samenhangend geheel doet samenkomen en toch solide op zijn eigen poten staat.

Nevenfiguren

De overdreven complexiteit van het vorige deel is als sneeuw voor de zon verdwenen. Harry (Daniel Radcliffe), Hermione (Emma Watson) en Ron (Rupert Grint) krijgen het volle licht zonder dat de nevenfiguren, noch de onophoudelijke, zeer geslaagde en verbluffende speciale effecten hen in de schaduw stellen. De focus van het verhaal ligt meer op hen en op hun directe vijanden, Snape (Alan Rickman) en Voldemort (Ralp Fiennes), wat de spanning precies de goeie densiteit geeft. Dat Snape en Voldemort zulke snoodaards zijn, krijgt een historische verklaring die ook het Grote Verhaal van Goed tegen Kwaad zijn juiste dimensie geeft. Het ware zonde geweest om namen als Maggie Smith, Jim Broadbent, Michael Gambon, Helena Bonham Carter, John Hurt en de immer onderschatte Ciarán Hinds geen open doekje te gunnen. Redelijk heerlijk, zonder dat Yates van hun namen misbruik maakt en van de koers afwijkt, krijgen ze een kort magisch moment om nog even mee uit te pakken. Leuk is ook dat het immer uitgelachen seutje Neville Longbottom (Matthew Lewis) tot een onverwachte held kan uitgroeien, maar ook dat Draco (Tom Felton) wel voor altijd een tragisch dubieuze figuur zal blijven.

Op de tintelende tonen van de soundtrack van de op het Filmfestival van Gent herhaaldelijk gelauwerde Alexandre Desplat, gaan Harry en zijn vrienden op zoek naar de drie laatste Horcruxes (Gruzielementen) om ze te vernietigen en in een moeite te pogen de macht van Voldemort te breken. Voldemort staat Harry namelijk naar het leven en het zal de jongen bloed, zweet en tranen kosten om er het leven niet vroegtijdig bij in te schieten, laat staan dat hij velen die hem steunen van een gewisse dood kan redden. Harry zal Voldemort moeten confronteren wil de grote vernietiging zich niet alleen aan hem voltrekken, maar ook aan de proffen en de leerlingen van tovenaarsschool Hogwarth (Zweinstein).

Magiërsuniversum

Harry Potter and the Deathly Hallows part 2 is een horrorsprookje over een tovenaartje met messiaanse trekjes dat zich afspeelt in de donkerste krochten van het magiërsuniversum. Het ontbeert wat humor, maar wordt met het einde in zicht bemoedigender van sfeer dan part 1. De 3D-versie is helaas alweer een marketingtruc en biedt nauwelijks visuele meerwaarde. Goed dat ook de goedkopere 2D-versie uitkomt waarin Yates even goed op een duizelingwekkend tempo naar het einde van het Harry Potterverhaal trekt. Vreemd is dat Harry's vriendinnetje Ginny op de achtergrond blijft. En het valt niet te ontkennen dat Radcliffe zich verdienstelijk staande houdt, maar bezwaarlijk een groot talent genoemd kan worden.

Naar onze smaak kruipt Yates onvoldoende in de geesten van zijn protagonisten. Dat maakte het vorige deel net zo intrigerend omdat hij de jongelui tot echte mensen boetseerde met al hun twijfels en schoorvoetende dapperheid. Daardoor zullen de fans van de boeken en de films Harry niet alleen aan de volwassenheid verliezen, ze zullen mogelijk een beetje verweesd achterblijven.

Harry Potter and the Deathly Hallows part 2
Regie: David Yates.
Met: Daniel Radcliffe, Emma Watson, Rupert Grint, Michael Gambon
Duur: 130 minuten

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234