Maandag 09/12/2019

Eighties-hitparade op krukken

Met de Not Dead Yet Tour staat het Britse popicoon Phil Collins deze maand voor het eerst in tien jaar weer op het podium. Tot grote ergernis ongetwijfeld van de ene, en nog grotere vreugde van de andere. Wij behoren tot het tweede kamp, en trokken naar Parijs.

Muzikanten zijn leugenaars. En veruit de enige muzikant die ooit tot dat besef is gekomen, is Phil Collins. Toen hij in 2004 zijn afscheidstournee aankondigde, noemde hij het zijn First Final Farewell Tour. Niet dat hij van plan was om ooit weer de hort op te gaan, maar in tegenstelling tot die ontelbare andere muzikanten die een afscheidstournee aankondigen, moet hij gedacht hebben: je weet maar nooit.

De titel van zijn - bij deze vooralsnog - voorlaatste tournee moet ook als een soort vergelding hebben aangevoeld, want als er de voorbije vier decennia iemand als pispaal diende van 'serieuze' muzikanten en dito muziekjournalisten, dan was het wel Phil Collins. Onterecht uiteraard, want Collins heeft zowel solo als met Genesis een ontzagwekkend aantal straffe popsongs geschreven - toegegeven, ook een hoop stinkers - en tickets voor zijn zéér korte Not Dead Yet Tour, die deze maand door Groot-Brittannië, Ierland, Frankrijk en Duitsland reist, vlogen dan ook in recordtempo de deur uit.

Eerst het goede nieuws: die unieke stem is er nog steeds. Big time! Dat werd al meteen duidelijk tijdens het openingsnummer 'Against All Odds' - meteen ook het eerste kippenvelmoment. Oké, het is waar: hij danste vakkundig om de té hoge noten heen, but give the guy a break: hij is 66, was nog maar net in zijn eentje het podium op komen manken - Collins is dezer dagen vrij slecht ter been - en zat de volledige set neer met een wandelstok bij de hand. Die hoge noten waren het enige waarmee hij een beetje kón dansen.

Collins zat er een hele show comfortabel bij en maakte ontnuchterende grapjes in het Frans. Over zijn zestienjarige zoon Nicholas bijvoorbeeld, die tijdens de Not Dead Yet Tour (op een even imposante manier als zijn pa vroeger) achter de drumvellen zit en een paar jaar geleden eens door het volledige oeuvre van zijn pa zou zijn gegaan. "Hij vond één nummer goed. Eén!" Maar Collins lachte ook met zijn gezondheid, en met het feit dat er een pauze in de show zat "pour faire pipi".

Als dat klinkt alsof Parijs naar een gezapige show zat te kijken: vergeet het! Bij songs als 'Something Happened on the Way to Heaven', 'Come Dance with Me', 'Invisible Touch', 'You Can't Hurry Love' en 'Sussudio' werd het dak er door zijn band net niet letterlijk afgeblazen.

Kleffe jaren 80

En dan was er natuurlijk 'In the Air Tonight', dat eerst de zuurstof in de zaal minutenlang afsneed en - mogelijk enkel in ons hoofd, al valt het niet uit te sluiten - vervolgens heel Parijs drie seconden tot stilstand bracht. Ja, díe drie seconden. Er zijn perfecte popnummers, en dan is er 'In the Air Tonight', wiens invloed vandaag blijft doorsijpelen in het werk van zo veel moderne popmuzikanten dat Rolling Stone - in het verleden niet altijd de grootste fan - hem drie jaar geleden nog smeekte om terug te keren uit pensioen.

Dat deed hij in de regel met verve, maar er staken ook - en dan nu het slechte nieuws - iets te veel verwaarloosbare slows in zijn set. Zoals 'Separate Lives', een reminder aan hoe klef die jaren 80 soms klonken en waarom Collins, die toen werkelijk omnipresent was, daar zo vaak de schuld van kreeg. Zelfs een oud Genesis-nummer, 'Follow You, Follow Me', met bijhorende videomontage van de succesjaren van de band kon het eerste deel van de set - voor hij pipi moest gaan doen - niet helemaal redden. Maar in het tweede deel schakelde Collins vlot naar Motown-versnelling, en tegen het einde van het optreden kon je haast lijfelijk voelen dat er die avond in Parijs iets in de lucht had gehangen. Oh, Lord.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234