Zondag 16/06/2019

Luchthaven

“Eigenlijk zijn we op de luchthaven sadomasochisten”

Pieter Hofman, laadmeester bij Aviapartner: ‘Vroeger werd een vliegtuig geladen, met een check, double check, triple check. Dat gebeurt niet meer door de ingekorte grondtijden’. Beeld Joel Hoylaerts / Photonews

Pieter Hofman leidt bij bagageafhandelaar Aviapartner het laden en lossen van vliegtuigen in goede banen. ‘Onze bagagisten moeten dezelfde job van zeven jaar geleden nu in de helft van de tijd doen. Snelheid gaat ten koste van veiligheid.’

“Eigenlijk zijn de mensen die op de luchthaven werken sadomasochisten. Ze laten zich elke dag pijnigen omdat ze hun job zo graag doen.” Aan het woord is Pieter Hofman (37), die zondag net bedienden van Aviapartner bij de incheckbalie op de hoogte brengt van de laatste onderhandelingen met de directie. Alweer mislukt. Toch staken de vrouwen niet. “Ze hebben, zoals vele nieuwkomers, onzekere interimcontracten. Ze zijn niet beschermd”, zegt Hofman, die als laadmeester met vijftien jaar dienst en liberaal vakbondsvertegenwoordiger wel de degens durft te kruisen met de directie. “Ik ga de managers straks dit citaat van Virgin-CEO Richard Branson overhandigen, zegt hij: ‘Als je goed naar je personeel omziet, zullen zij hetzelfde doen voor je klanten’.”

“Sommigen vragen ons: waarom zoek je geen andere job? Wel, wij klagen niet over de essentie van onze baan. In en onder het vliegtuig werken is uniek. Hard werken is er gratis fitness. Maar het moet wel gezond blijven. En dat is het niet meer voor bagagisten die voor 1.800 euro per maand vanaf vier uur ’s ochtends acht uur lang 8 à 9 vluchten moet laden en lossen.”

Hofman maakt een confronterende rekensom. Een chartervlucht telt snel 190 passagiers. Drie tot vier bagagisten – “ze moeten eigenlijk met vijf zijn” – stapelen dan op hun knieën in het ruim van het vliegtuig in minder dan één uur meer dan 200 stuks bagage van 15 tot 32 kilo. “Dat zijn zakken cement die je als legoblokjes stapelt.” Tussenin krijgen ze een halfuurtje eetpauze, “al weten we niet of en wanneer we kunnen gaan eten.”

Zelf begonnen als stagiaire-loadmaster ziet hij nu als ‘loadmaster’ op Zaventem-Plage – “zo noemen we onze betonvlakte” –  de situatie van kwaad naar erger evolueren. “Vroeger werd een vliegtuig geladen, met een check, double check, triple check. Dat gebeurt niet meer door de ingekorte grondtijden. Vroeger moest de piloot in de laadbrief gebrieft worden over het exacte gewicht van de bagage, en als de rekening niet klopte, moesten we het opnieuw doen. Vandaag mogen we al 1.000 kilo afwijken. Wat vroeger niet mocht omwille van de veiligheid, moet nu. Voor de snelheid. Wij doen in vergelijking met zeven jaar geleden dezelfde job maar in de helft van de tijd. Alleen, in die periode is er niets van investeringen gebeurd om die snelheid te volgen.”

Aviapartner miste de digitalisering. “De crews van vliegtuigen werken al jaren met een tablet, waarop ze hun laatste vluchtdata zien. Wij moeten nog via een oude radioverbinding den dispatch oproepen om dezelfde informatie te krijgen. Soms werkt dat niet. Dan moeten wij in allerijl op gratis apps zoals FlightRadar24 zoeken of een vliegtuig al geland is. En toch proberen we nog altijd onze eer en status hoog te houden door onze vluchten op tijd te laten vertrekken, waardoor we onszelf soms in gevaar brengen. Zo worden ladders om de cargoruimte in en uit te klauteren al weggenomen voor de laatste man weg is. “Die mensen moeten dan maar springen. Anderhalve meter. Dat is geen WK hé, maar wel hoog genoeg om je voet of rug te ontwrichten als je slecht neerkomt.”

Snijwonden

Het ontbreekt de bagagisten en laadmeesters ook aan degelijk materieel, omdat Aviapartner door de ‘race naar de bodem’ met de concurrentie daarin niet investeert. “Kijk naar mijn oranje hesje”, zegt hij. “Het fluorescerende is al zwart en de reflectiestroken zijn uitgerafeld. Bestellen van nieuwe kledij kan makkelijk een jaar duren. Dat lijkt een detail, maar zichtbaarheid op de drukke tarmac kan je leven redden.” De bagagisten hebben ook geen veiligheidshandschoenen, waardoor om de haverklap mensen uitvallen met snijwonden aan de hand.

Ook Brussels Airport Company, de uitbater van de luchthaven, heeft volgens Hofman boter op het hoofd. “Onze nabijgelegen parkeerplaatsen, essentieel als je moet beginnen werken in een nacht zonder openbaar vervoer, zijn weggevallen. Personeelparkings werden opgeofferd om nieuwe bedrijven aan te trekken, zoals Microsoft. Daar is niets mis mee, maar onze interims moeten nu in Zaventem-dorp of de achterkant van de luchthaven parkeren, en dan maar stappen of een onregelmatige bus nemen om tot hier te raken. Ze zijn dan ook dikwijls te laat, waardoor ze berispt worden of contracten niet verlengd zien – ook al ligt de oorzaak bij de werkgever. Het is tijd dat de nationale politiek hier tussenbeide komt. De communicatie tussen ons personeel en de directie zit muurvast.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden