Maandag 18/11/2019

Eerste triënnale voor beeldende kunst, mode en design in Hasselt

'Super!' herbergt best wel goed werk, waarvoor je veel tijd nodig hebt en heel wat kilometers moet afleggen, maar minstens evenveel middelmaat

Niet super maar oké

Is Super!, de eerste triënnale voor beeldende kunst, mode en design in Hasselt, werkelijk super? Dat niet, wel gewoon oké. Maar of dat goed genoeg is?

Hasselt

Eigen berichtgeving

Ward Daenen

Super! blijkt in de eerste plaats superveel: het herfstevenement omvat vier tentoonstellingen, drie wandelparcours, drie stadsprojecten, een programma in de marge, debatavonden en lezingen. Liefst honderd beeldend kunstenaars en ontwerpers nemen deel, van Spanjaarden over Limburgers tot IJslanders. De hoofdstad van de smaak geeft nochtans niet de indruk belegerd te zijn door kunst, mode en design. Dat komt omdat Super! zich veilig heeft genesteld binnen de muren van de Hasseltse cultuurhuizen (Z33, het cc, het modemuseum, het jenevermuseum, de provinciale bibliotheek). En daar waar de kunstenaars toch de straat op zijn gegaan, blijken hun integraties modest. Libia Pérez en Olafur Olafsson zijn met hun buitenwerk nog het meest extravert: ze hebben vijf rijen driehoekige vlagjes dwars over de Zuivelmarkt gehangen. De Uterusvlaggen op de vlagjes staat een baarmoeder gedrukt - zijn een ode aan de vrouwelijkheid.

Het treffendste voorbeeld van subtiel ingrijpen in de stad is Shopping Breeze van de Spanjaard Marti Guixé. Hij ontwierp een frisse geur die je via geurverspreiders in de Demerstraat kunt opsnuiven. Of liever: zou moeten kunnen, want wij hebben niets geroken. Jammer, want had er een zee- of boslucht gewaaid door de drukste winkelstraat van Limburg, dan ware dat weinig minder dan fantastisch geweest. Misschien kan Shopping Breeze nog worden versterkt, maar tijdens de opening mocht dit op papier fijne werk als mislukt worden beschouwd. Voorts behelst Super! enkele stadsparcours onder de noemer 'Catwalks'. De catwalk Beauty without Irony leidt je langs een twintigtal winkels. Meestal hangen er foto's, die echter vaak opgaan en verloren gaan in de etalage. Marc Claes trok in samenwerking met de skaters van Hasselt een andere 'catwalk' door de stad, die je naar de geheime zones van Hasselt brengt.

Super! is beter binnen museummuren, in het Begijnhof (Z33) en het Modemuseum. Z33 presenteert in de begijnhofhuisjes een mix van vrije en toegepaste kunst onder de kop Over de mensen en de dingen. Dingen van veertig kunstenaars kun je zien. Het gaat van kannen en theepotten van zilver én zilverberk (Andrea Branzi) en bijzonder bestek (Guy Rombouts) over een video waarin een interieur door de computer gemanipuleerd wordt (Anne-Mie Van Kerckhoven) tot een spectaculaire houten tafel die het midden houdt tussen een zeventiende-eeuws meubel en een hedendaagse sculptuur (Jeroen Verhoeven).

Lapjeswerk van Raf Simons of Tracey Emin, een zuil met twee benen van William Cobbing, allemaal dingen die je niet met het contemplatieve oog van een hedendaagse kunstexpo moet bekijken en waarderen, maar die meteen een creatieve inspiratiebron voor jouw alledaagse leven willen zijn. Is Over de mensen... dan een interieurbeurs? Misschien een uitgepuurde versie. Kapitaal in deze expo zijn de Pronouncables van de Nederlandse kunstenaar Douwe Jan Bakker (1943-1997): 236 vormpjes van tien vierkante centimeter in hout, die keurig naast elkaar in kistjes liggen. De vormpjes variëren van concreet (huis, tafel, stoel, oog) tot pure abstractie, en alle gradaties daartussen (bijvoorbeeld een hemd met hoekjes). Bedoeling van die Pronouncables, gemaakt in de jaren zeventig, is dat je ze in je mond steekt. Je zou je dan weer een peuter voelen, wellicht, maar bovendien met propvolle mond het woord 'huis' of 'tafel' niet meer goed kunnen uitspreken. En dat was nou net de bedoeling, want Bakker wilde taal onderschikken aan ervaring.

Het Modemuseum dan. Hier is mode geen haute couture, maar wordt ze ingezet als communicatiemiddel. Mode om een boodschap over te brengen (kijk naar de T-shirts van Designers against Aids), of mode die de mens karakteriseert als kwetsbaar wezen (Elke Boon ontwierp vleeskleurige jurken waarop rode strepen zijn gestikt, als waren het striemen). Communicatie is ook interactie. En dus heeft Andrea Schneemeier T-shirts aan een kapstok gehangen. Je mag er een meenemen, in ruil voor je eigen T-shirt. Het cultureel centrum is weer een andere Super!locatie. Slechts één kunstenaarsduo springt daar uit de band: Erki De Vries & Tim Vets laten aan- en uitfloepende tl-lampen via een rolsysteem een zaal doorkruisen. Deze choreografie van licht fascineert.

Super! herbergt best wel goed werk, waarvoor je veel tijd nodig hebt en heel wat kilometers moet afleggen om het te zien, maar minstens evenveel middelmaat. De catwalk Beauty without Irony is goed om de Hasseltse handelaren te betrekken bij het project (ze ontwierpen voor de gelegenheid een superparfum, -juweel, -paté...) maar je mag daar géén hoge verwachtingen koesteren. Een deel van de delegatie Limburgse kunstenaars levert mooi werk (bijvoorbeeld de Killer Toys-poppen van Hectica), een ander deel valt door de mand (bijvoorbeeld Peter Hulsmans in het CC).

Niettemin heeft dit evenement, door Edith Doove geleid, de verdienste een andere manier van tentoonstellen uit te proberen. Een manier waar beeldende kunst, design en mode worden gemengd, en zich verhouden tot hun tentoonstellingsarchitectuur. Wat dat laatste betreft, is er één echt belangrijke plek. Het vertrekpunt van het evenement: de oude gevangenis van Hasselt. Een gevoel van beklemming overvalt je daar, al zal het ongetwijfeld meevallen in vergelijking met het gevoel dat de honderdtachtig gedetineerden hier moeten hebben gehad. Het lijkt trouwens alsof deze gevangenis in 1950 in onbruik moet zijn geraakt, wegens te krap. 'Lijkt', want de gedetineerden zijn pas begin dit jaar overgebracht naar een nieuw complex. In de oude gevangenis hangen trouwens plannen van die nieuwe gevangenis bij het kanaal. Een toeschouwer taxeerde ze als 'een luxehotel'. Dat was het meest onthutsende moment tijdens Super!

Super!, tot 13 november op diverse plekken in Hasselt, maandag gesloten. Startpunt: oude gevangenis, Martelarenlaan 42. www.superhasselt.be.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234