Zaterdag 21/09/2019

Eerst parkeren, dan pas politiek

Vier partijen profileren zich straks in Gent als dé Turkse partij, maar wiens affiches zijn het zichtbaarst in de Sleepstraat? 'Van de 35.000 vreemden met stemrecht in Gent, denk ik dat ik er 8.000 kan bereiken. Dat zijn toch al vier zetels.'

"Ik heb ze nog gekend toen er alleen Belgen woonden", zegt Dimitras Saban (67). "Het was een leuke straat. Veel cafeetjes. En je kon nog overal parkeren." Dimitras was 16 toen hij in 1966 na een meerdaagse reis in Gent uit de bus stapte. Hij kwam uit het stadje Emirdag. Hij werd lasser. Hij heeft sinds 1987 zijn eigen winkel in de Sleepstraat. "We verkopen huishoudartikelen. Maar het gaat niet goed. Mensen kunnen niet meer parkeren."

De planeet warmt op, steden verstikken. Maar met wie je in de Sleepstraat ook een praatje probeert te maken, het gaat over één ding en één ding alleen. Parkeren.

"Ze gaan nu ook aan het begin van de Sleepstraat weer een paar parkeerplaatsen wegdoen omdat een restaurant daar een terras wil zetten", sakkert kruidenier Nesmeddin Yilmaz. "Alles gaat hier weg. De apotheek is weg, de restaurantjes gaan weg. Tel het aantal etalages met een bord 'te huur' of 'te koop'. Terwijl het hier vroeger - ik spreek van vijf jaar geleden - een heel levendige straat was. Er is hier ook geen Bancontact."

Over enkele maanden zullen vrijwilligers van al die Gentse migrantenpartijen in deze etalages verschijnen met rollen onder de arm. Mogen wij een affiche ophangen? Het wordt kiezen tussen Meryem Kaçar, Murat Koylu, een kandidaat van de partij van Ahmet Koç of van de Partij Islam.

"Welke ik ga ophangen?" De vraag lijkt Nesmeddin te verblijden. Alleen al het idee dat de politiek bij hém komt aankloppen in plaats van omgekeerd. Hij besluit: "Ik denk dat ik helemaal geen affiche ga ophangen. Ik heb een tijdje in Nederland gewoond en daar stemde ik PvdA, omdat die partij zich tenminste een beetje netjes gedroeg tegenover allochtonen. Sinds het Gentse circulatieplan weet ik het echt niet meer. Je kunt echt nergens meer parkeren."

Over Murat Koylu konden we tot nu vernemen dat hij een blinde volgeling is van Recep Erdogan, dat hij tegen het circulatieplan is en anders dan Meryem Kaçar elke Gentse Turk persoonlijk kent. "En elke Bulgaar", corrigeert hij. "Er wonen drieduizend Bulgaren in Gent. Men vergeet dat wel eens."

Selfie met Stefano Denswil

We treffen Murat, een kolos, in een Turks-Bulgaars theehuis in Wondelgemstraat. Hij lanceerde zondag om halftwee 's nachts op Facebook de Multiculturele Rechtpartij. Baseline: 'Pak je stem terug.' Als je hem vraagt wat hem drijft, begint hij over Sinan Şamil Sam: "Die kent u toch? Die Turkse bokser, Europees kampioen in 2002. Hij is in 2015 overleden. Leverkanker. Hij was pas eenenveertig."

"Dus. Wij gingen in Lokeren een benefietboksgala organiseren voor zijn familie. We kregen een verbod van burgemeester Filip Anthuenis. Waarom? Omdat iemand hem had gezegd dat wij slechte mensen zijn! Bij de Vlaamse boksliga is het al juist hetzelfde. Ik ben manager van verschillende boksers en ook voetballers. Wacht, ik zal u iets laten zien." Hij frommelt wat op zijn smartphone, draait het scherm in onze richting. "Kijk, Stefano Denswil van Club Brugge. Met mij op selfie."

Volgens Wikipedia wonen er 18.690 mensen in Emirdag. Daar tegenover staat een contingent van om en bij de 385.000 mensen van wie de roots in Emirdag liggen, maar die opgroeiden in Schaarbeek, Sint-Joost-ten-Node of Gent.

"Ik weet niet hoe dat komt", zegt Dimitras Saban. "Ze zeiden: ga naar België, daar is de toekomst. Ik ga nog elke zomer terug naar Emirdag, om familie te bezoeken, en dan is het daar een overrompeling. Het ding is: iedereen is familie van iedereen."

Arbeiders stem geven

We lopen de stoffenwinkel van Julia Kartal (39) binnen. Zij is familie van én Murat Koylu én de Gentse schepen Resul Tapmaz (sp.a), alleen is ze zich van dat laatste niet zo bewust: "Hij doet iets in de politiek, maar vraag me niet wat. Wiens affiche? Goh, dat zie ik dan nog wel."

Julia heeft haar auto weggedaan. "Je kunt toch nergens meer parkeren, tenzij bij de Lidl."

Haar ouders kochten het huis in de Sleepstraat in de jaren 80. Ze betaalden 800.000 frank, reken 20 iPhones. Het huis is allang afbetaald, en alleen Julia's ouders wonen er nog. Het is het verhaal van heel veel winkels in de Sleepstraat. Uitgeleefd. Julia heeft nu een huis op het oog aan de rand van Gent.

Iets als een programma heeft Murat Koylu nog niet, een rekensom wel: "In Gent hebben 35.000 vreemden stemrecht, vooral Turken en Bulgaren. Ik denk dat ik er makkelijk 8.000 kan bereiken. Dat zijn toch al vier zetels."

We proberen het nogmaals. Het kan toch niet zijn dat een verboden boksgala in Lokeren speerpunt nummer 1 wordt in het partijprogramma? Koylu: "Kijk, ik spreek wel Nederlands, maar niet zo goed. Thuis spraken wij Turks. Dan ga je naar school en je taal is niet goed, en dan zeggen ze dat je beter naar het B.O. (bijzonder onderwijs) zou gaan. Daar, op dat moment, is je toekomst al gedaan. Dat is de realiteit en daar moeten wij iets aan doen. Wat? Dat weet ik nog niet. Misschien een systeem uitwerken waarbij autochtone schoolkinderen verplicht twee avonden per week gaan logeren bij een Turks gezin en omgekeerd. Dat we elkaar leren kennen. En respecteren.

"Ik zou eerst mee in het project van Meryem Kaçar en Dyab Abou Jahjah stappen, ik was op die vergadering. Dan beginnen zij de lijst op te stellen. De eerste vijftien namen waren allemaal advocaten, professoren en leerkrachten. Niks geen arbeiders, terwijl al die stemmers arbeiders zijn.

"Vorige keer, in 2012, heb ik met enkele mensen hier in de straat campagne gedaan voor Mathias De Clercq (Open Vld). Hij had beloofd dat de man van het theehuis hiernaast een vergunning zou krijgen om concerten te organiseren. Dan zijn de verkiezingen voorbij en dan zie of hoor je Mathias De Clercq niet meer. Je kunt bellen en sms'en zoveel je wil, je krijgt 'm niet meer te pakken. En de man van hiernaast heeft zijn vergunning nooit gekregen.

"Daarom is onze slogan: pak je stem terug."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234