Zondag 09/08/2020

'Eerlijk, zo'n goede campagne heeft ze niet gevoerd'

Marine Le Pen heeft haar nederlaag toegegeven. Bij de extreemrechtse militanten in het Chalet du Bois, in Parijs, is de ontgoocheling reëel. 'Het is nu niet gelukt, de volgende keer zal het ook niet lukken.'

Klokvast 20 uur: Emmanuel Macron wordt president van Frankrijk. In het Chalet du Bois, in Vincennes vlak bij Parijs, rollen de tranen, zoeken de marinistes troost bij elkaar en proberen ze hun woede in te houden: tegen Macron, tegen wat ze het establishment noemen, tegen de media vooral, "die hem lieten winnen".

Ook Le Pen, die luttele minuten later al het podium bestijgt, heeft waterige ogen. Galmen zoals anders doet haar stem vanavond niet. "Ruim 11 miljoen Fransen hebben voor ons project gekozen", zegt ze. "Wij zijn de eerste oppositiekracht tegen de nieuwe president."

Terwijl Le Pen de campagne voor de parlementsverkiezingen van juni nog zal leiden, is ze minder expliciet over de toekomst. "Ik was ook wat verrast", bekent een jongeman die niet weet waar zijn idool op doelt als ze een "diepe vernieuwing" aankondigt, "een transformatie waarvoor vanavond het startsein is gegeven".

Met 1.400 journalisten was er meer pers dan militanten in het Chalet du Bois. De stugge omkadering door het Département de Sécurité et de Protection (DPS), de felomstreden veiligheidsdienst van het Front National, maakte het contact met de basis er niet vlotter op.

Uit solidariteit met het tiental media dat 'wegens plaatsgebrek' geen toegang kreeg, stuurden ook de kranten Libération, Le Monde en andere publicaties hun kat naar het Chalet. Onder meer de site Mediapart en het satirische blad Charlie Hebdo mochten niet binnen.

Alleszins, en in flagrante tegenstelling tot twee weken geleden toen in Hénin-Beaumont een heus volksfeest losbarstte, was de setting gisteravond krap.

"Natuurlijk wint Marine", weten kort voor achten twee mannen die geen snars geloven van wat de Belgische media hebben verspreid. "U zit op de foute sites, u kunt beter de Amerikaanse zenders volgen." Tatiana, een blonde Russische uit het nabijgelegen Saint-Mandé, is realistischer: "Het FN wordt vijf jaar lang de eerste oppositiepartij. Dat noem ik winnen!"

Ingehouden ontgoocheling

De ontgoocheling wordt ingehouden, de nederlaag was aangekondigd. Uit niet één ernstige peiling was Marine Le Pen als president tevoorschijn gekomen. Een meerderheid van de Fransen wil niets van haar weten. Het is anders niet dat Le Pen er gras had over laten groeien: in de eerste dagen van de campagne voor de tweede ronde daagde ze Macron sensationeel uit door hem voor de voeten te lopen bij de stakende arbeiders van Whirlpool in Amiens, zijn eigen geboortestad.

De hele week lang leek Macron - zijn op pr-vlak achteloze soiree in La Rotonde nog in gedachten - in snelheid gepakt door de dame uit Saint-Cloud. De knik in de peilingen, even toch, was voor zijn aanhang het signaal dat het pleit nog verre van beslecht was.

Maar toen kwam het driedaagse 1 mei-weekend eraan. In Villepinte, de gigantische expohallen in het noorden van Parijs waar Le Pen een meeting hield, daagde minder volk op dan verwacht. Toen haar discours ook nog eens geplagieerd bleek van een eerdere rede door de François Fillon, kandidaat van Les Républicains, sijpelde verse twijfel door in de gelederen.

In het nationaal gedenkmoment voor Xavier Jugelé, de agent die op 20 april op de Champs-Elysées was doodgeschoten en die door zijn levensgezel uitgeleide werd gedaan, had vader Jean-Marie "een eerbetoon voor een homoseksueel" gezien, "meer dan voor een politieagent".

Maar vooral het tv-debat tussen beide kandidaten, woensdagavond, wekte onrust in de extreemrechtse rangen. Het FN had gehoopt dat Macron algauw knock-out zou zijn, maar dat moment bleef uit. Resultaat: op de sociale media wond Le Pens aanhang, die doorgaans als één man achter haar staat, zich fiks op.

En toch: in het Chalet willen nog altijd trotse militanten geen kwaad woord over hun Marine gezegd hebben. "De schuld van de media", oppert een jongeman in donkerblauw pak. "Die hebben massaal voor Macron gekozen."

"Het is nu niet gelukt, in 2022 zal het ook niet lukken", vreest echter Eliane Rouffard, terwijl ze de schouders ophaalt. Hoezo dan? "Het zal te laat zijn, te laat voor Frankrijk." De dame, elegant en spraakzaam, haalt er haar tienerzoon bij, die een petje draagt met daarop de Amerikaanse vlag. "Wij verhuizen naar de VS, alleen Donald Trump vertrouw ik nog."

Daarover bestaat alvast wél voorzichtige consensus onder de FN-leden: "Elle est fatiguée." Wil Le Pen nog verder? Moet het Front met haar door? Hoe lang nog krijgt de strekking-Marine, die de arbeidersklasse belichaamt en sterk staat in Noord-Frankrijk, het laatste woord? In de Provence, waar migratie en islam het doorslaggevende thema zijn en de middenstand het doelpubliek, ziet nicht Marion Maréchal-Le Pen haar kans zo stilaan schoon.

Een katholiek zakenman uit Toulon neemt geen blad voor de mond. "Doe mij maar Marion. Ze is geloviger, ze komt uit het zuiden en ze heeft meer voeling met de ondernemers. We gaan eerlijk zijn, hé? Zo'n goede campagne heeft Marine niet gevoerd. Dat weet ze al te goed, het is wat ik uit haar woorden opgemaakt heb."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234