Zaterdag 16/01/2021

Eenzame opsluiting

Tot diep in de jaren vijftig zeiden psychologen dat ouders hun kinderen minder aandacht moesten geven, in plaats van meer. Dat zou hen onafhankelijker maken. Die vrolijke wetenschap staat in de inleiding van het koninginnenstuk van de New Yorker van deze week. 'Hellhole' heet het, en het gaat over 'ordinaire martelingen': de uitzichtloze ellende van de langdurige eenzame opsluiting. Tienduizenden Amerikanen zitten vandaag weg te rotten in klinische cellen en de eenzaamheid maakt hun gek. Mensen doen namelijk niet enkel sociaal omdat ze dat tof vinden, of omdat ze sterker zijn als ze samenwerken, maar omdat ze anders gewoonweg niet kunnen bestaan. Het is in de context van de genoemde jarenvijftigpedagogie dat experimenten met rhesusaapjes en later ook met mensen werden opgezet: wat doet gebrek aan aandacht met de psyche? En vooral: wat doet volstrekte isolatie met de geest? De resultaten waren schokkend, en zijn dat in het licht van de eenzame opsluitingen vandaag nog altijd. Een van de zes aapjes die drie maanden solitair werd opgesloten, bijvoorbeeld, weigerde bij zijn vrijlating te eten en stierf.

Dat is klein bier in vergelijking met de andere ervaringen die hier uit de doeken worden gedaan, van krijgsgevangenen tot gedetineerden in 'supermaxes' (instellingen met maximale isolatie). Onder meer het wedervaren van ene Robert Felton wordt uitgebreid naverteld, die een kleine vijftien jaar in de isolatiecel doorbracht, vaak in psychotische toestand. Toen zijn kwelgeest - het penitentiair systeem, gepersonifieerd door zijn gevangenisdirecteur - zélf werd gearresteerd, kreeg hij de vraag of hij hem de isolatiecel toenwenste. Geenszins. Als Felton gevangenisdirecteur was en dat verzoek van zijn nemesis kreeg, dan zou hij er geen moment over moeten nadenken: "Ik wens volstrekt niemand eenzame opsluiting toe."

Het lekkere Olive doet deze maand opnieuw een fatsoenlijke gooi naar onze receptenverzameling. Niet dat we die hebben, maar we zouden er van de weeromstuit eentje aanleggen: die lamsbout met rozemarijn en honing op de cover verdient het. En als dit crisis is, dan zal het nog wel meevallen: onder de noemer 'cheap & chic cooking' presenteert het blad zeven maaltijden voor nog geen 35 pond (tesamen). Op maandag is het nog sober, met een dikke soep, maar de kip, prei en mosterdsauté is très appetijtelijk.

Olive heeft geen hippe formats - qua opzet kan je moeilijk minder origineel zijn. Goedkope gerechten, snelle gerechten, slowfoodgerechten, restaurantgerechten, wijntips, lokale culinaire tradities: je kan het zo saai niet bedenken of het staat erin. Maar dat is geen enkel probleem. Zoals zo vaak zijn het niet de formats die dit blad maken, maar de zwier, de inhoud, de zinnen en de foto's.

En dan I-D, in klassiek ingelijste versie deze keer: de 'pain and pleasure issue' heeft het kind als naam gekregen, maar wat bladgoud daarmee te zien heeft, blijft ten enenmale onduidelijk. De twee basisgevoelens van de menselijke existentie, dus, maar dan 'pijn' niet in de zin van supermaxes: als het in de I-D pijn doet, moet het ook modieus verantwoord zijn. En dus komen we bij tattoos. Geeuw.

Het eens zo bijdehante blad slaagt er maar niet in om zijn ninetiesfeel af te werpen, en de negatie van de wereldbrand doet bijna meer pijn aan de ogen dan die wereldbrand zelf. Natuurlijk is het een modeblad - altijd geweest - en moet je hier niet gaan zoeken naar een striemend interview met Alain Badiou, maar toch: 'Think before you ink, tattoos are forever' klinkt vandaag een tikkie versleten. (BB)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234