Woensdag 16/06/2021

Eens Kakkewiet, altijd Kakkewiet

jeugdtheater

de kakkewieten over 'frustration island/de ingebeelde grieken'

Na vier jaar uitzwermen vinden de Kakkewieten elkaar zonder problemen terug in de energieke voorstelling Frustration Island/De ingebeelde Grieken. Of hoe Homeros' Odyssee ontaardde in een draaiboek vol goesting. De Morgen viste enkele Kakkewieten uit de coulissen.

Antwerpen

Van onze medewerkster

Annelies De Waele

De kantine van HETPALEIS, twee uur voor de voorstelling. Een voor een sijpelen de Kakkewieten binnen. Er wordt gekust en gezongen, de boterhammekes worden verorberd, er worden meningen uitgewisseld over het nieuwe FotoMuseum. Van zenuwen geen spoor. "Dat komt omdat we ons gedragen weten door de groep", zegt Adriaan Van den Hoof. De man die we eigenlijk moeten hebben, tekstbewerker Koen De Graeve, zit in de file, maar schuift na een halfuurtje toch ook mee aan tafel.

Eens Kakkewiet, altijd Kakkewiet, dat staat vast. Componist Stoffel Verlackt, Tine en Pieter Embrechts, Dimitri Leue, Robby Cleiren... ze stonden allemaal aan de wieg van 'hun' groep. De naam plukten ze uit de mop van de jongen die in het bos een 'kakkewiet' legt (zie kader), hun eerste echte optredens deden ze in Bart Peeters Liegende doos op VTM.

"Hugo Mathyssen had ons zien optreden in café De Pomp in Hove", spit Tine Embrechts de anekdote op. "Dan volgde het merkwaardigste optreden dat we ooit gaven. In een reuzesporthal bij Brussel, voor een rijtje juryleden onder wie Bart Peeters zelve, deden wij onze show."

Het legde hen alvast geen windeieren. Na uit de hand gelopen verkleedpartijen en miniconcertjes in eigen kring opende De liegende doos de poort naar volwaardige producties als Snözje (1998) en het megasucces Universal Irritant (1999). Ondertussen zijn vele Kakkewieten zelf al mama of papa geworden, acteren ze bij volwassen geworden groepen als Stan, De Roovers en in Het Peulengaleis. Maar het speelse is er niet uit.

Jullie praatten er allang over om weer eens iets samen te doen. Hoe moeilijk gaat dat?

Tine Embrechts: "Ik had zin in en hoorde dat ook van de anderen. Ook wilde ik allang een soort musical maken. Het heeft dan nog twee jaar geduurd voor we een geschikte periode vonden."

Robby Cleiren: "Bij Universal vertrokken we van een stuk (Yvonne van Gombrowicz, ADW), nu niet. Een aantal mensen boden ons wel teksten aan, maar daar konden of wilden we niet mee verder. Koen heeft zich dan maar aan het schrijven gezet, bijna onder het motto 'wat we zelf doen, doen we beter'."

Koen De Graeve: "Ik studeerde zelf Latijn-Grieks, die Odyssee is een oude droom. Op een bepaald moment ben ik wel gestopt met te denken dat we dat hele verhaal moesten vertellen. Met al die nevenintriges kom je in het theater moeilijk weg. Daarom opteerden we voor het reisverhaal zelf."

Hoe 'kakkewiet' moeten jullie weer worden als jullie samen met de groep iets maken?

Cleiren: "Dat Universal toen positief werd onthaald, heeft voor ons veel goedgemaakt. Het maken verliep toen moeilijk. Elk van ons had er al een persoonlijk parcours op zitten, onze visies op muziek en theater hadden zich ontwikkeld, en die botsen eerder met elkaar dan dat ze elkaar versterkten. Nu gaat het er rustiger aan toe."

Embrechts: "Dat heeft met dat vertrouwen te maken, dat nog groeit. Wij repeteren bijna niet. We weten toch dat Robby er op de première zal staan, dat Pieter er nog tien stomme moppen tussengooit. Het is wel zo dat dit de meest technische voorstelling is die we al gemaakt hebben.

"Het is wel straf dat we er nog zo rustig bij bleven. Warre Borgmans, die ons de laatste week coachte, beet zich de nagels af van de stress: 'Dit halen jullie nooit.'"

Cleiren: "Als die Kakkewieten-trein passeert, wil ik toch weer alles doen om erop te zitten. Nu was er een energie die ik met niks anders kan vergelijken, verlicht en zo onnozel dat ik er vrolijk van word. Ik ben dan blij dat die sfeer van repetitie meegaat in de voorstelling."

Embrechts: "Ik ken alvast geen enkele groep waarin je op deze manier kunt zeggen wat er gezegd moet worden, soms hard. Vaak denk ik ook: 'Tine, breng het wat subtieler aan.' Maar precies dat niet-subtiele levert veel op."

Het mini-paardje van Troje, de videotruc met de cycloop, de schetenrap. Hoe ontstaan die leuke vondsten?

Cleiren: "Iemand komt met een idee en dat wordt gecounterd en aangevuld. Dimi (Leue, ADW) zit dan achter zijn computer en noteert al wat. Veel dingen die misschien leuk zijn, halen het ook niet."

Embrechts: "De meeste zaken ontstaan aan tafel. Het is niet zo dat wij meteen op de werkvloer een en ander uitproberen."

De Graeve: "Omdat gewoon niemand graag repeteert. Enfin, het is een andere vorm van repeteren.

"Ik had geen plan, wel een beeld van hoe het fantastisch zou kunnen zijn. Maar bij deze hectische bende komen er per idee nog duizend ideeën. De laatste weken had ik dus iets van: ik los het, er zal gebeuren wat er moet gebeuren.

"Ik word er wel intriest van als ik in de pers weer eens lees over 'de prettig gestoorde Kakkewieten', want tussen de flauwiteiten gaat het ook over heel veel waanzin. Het is erg om te zien hoe sommigen in deze beladen tijden wel zever verkopen en er nog mee weggeraken ook. Daarom vind ik het fijn als iets als dit lukt in het theater."

De titel verwijst naar Temptation Island: Bewuste maatschappijkritiek?

De Graeve: "Je komt hier snel bij het gegeven van eilanden en wat er gebeurt als je lang van huis bent. Die programma's gaan daar ook over. Het is veeleer maatschappelijk bewustzijn dan kritiek: ik heb niks tegen zo'n programma's. Dat ze hoge kijkcijfers halen, zegt wel iets over de lage drempel waarmee mensen leven. Maar misschien is er geen verschil tussen de boer die naar zijn patatten kijkt, hoe die groeien, en wij die naar Big Brother kijken. Boeiend is ook dat die programma's gebruikt worden om de samenleving sociaal te ontleden."

Cleiren: "Ik volg die dingen niet en wist dus niet wie Bjorn was (de relaxede bondgenoot van Odysseus, gespeeld door Pieter Embrechts, ADW). Als die dan zegt 'ik ben in mijn nopjes' of zo, of iemand zegt 'ik heb het voor de groep gedaan', voel je hoe die hele zaal wel mee is. Terwijl bijna niemand lacht met 'een schaap, een schaap, mijn baard eraf voor een schaap'. Dat vind ik dan weer een keigoeie."

Hoe reageren scholen, meer bepaald leraren Grieks?

De Graeve: "De meerderheid is heel enthousiast, omdat ze hun lessenpakket eens op die manier kunnen brengen. Een minderheid vind er niks aan. Eén leraar belde zelfs om een toelichting van Robby af te gelasten."

Cleiren: "Ik heb dan wel niet de neiging om dit te gaan verdedigen."

'Romance, want das spricht den Jungeren an', klinkt het in het verhakkelde Duits bij het begin, een knipoog ook naar jullie vorige stuk. Hoe weten jullie zo dicht bij die jongerenwereld te blijven?

Embrechts: "Er wordt niet veel over gepraat, maar je denkt daar wel aan. Ik herinner me nog de eerste voorstellingen die ik als tiener zag. Als ik dit stuk op jonge leeftijd had gezien, had ik best nog zin gehad om naar theater te gaan."

De Graeve: "We werken niet zozeer op maat van de jongeren, wel met de ingrediënten die nu aanwezig zijn. Over het einde zei Warre trouwens dat dat een typische inkijk van dertigers is, (Odysseus komt na jaren terug naar zijn geliefde Penelope en zijn droombeeld van haar en van hun relatie strookt niet meer met de werkelijkheid, ADW) hoe een relatie kan evolueren. Het bewijs dat we niet zo bewust met die leeftijdsgroep bezig zijn."

Frustration Island (15+) loopt nog tot 24 april in de grote zaal van HETPALEIS, 03/202.83.60, www.hetpaleis.be

'Misschien is er geen verschil tussen de boer die kijkt hoe zijn patatten groeien en wij die naar Big Brother kijken'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234