Woensdag 21/08/2019

Eenentwintig knopen

Ik had de overtocht het liefst op een dhow gemaakt, een houten schip dat van de moderne tijd ogenschijnlijk alleen de motor heeft overgenomen, en dat traag en (hopelijk) waardig van de ene kant van de Golf naar de andere komt. Maar er zijn strikte richtlijnen uitgevaardigd die passagiersverkeer op vracht-dhows verbieden, en ik vind geen kapitein die me wil meenemen.

Het alternatief is minder dan romantisch: een catamaran naar Bandar Langeh, vier uur varen, inclusief een maal en een film van Arnold Schwarzenegger.

O ja, herinnerde de ticketverkoper zich, westerlingen worden automatisch eerste klas geboekt.

De tweede klas blijkt half leeg. Ik ben de enige klant die eerste klas reist (helemaal alleen met een niet uit te zitten klonenfilm van Schwarzenegger).

Ik sta op het punt naar de tweede klas te verhuizen wanneer de Iraanse kapitein me uitnodigt in de stuurruimte. "Let trouwens op met dat gratis maal", meldt hij vrolijk. "Zelfs ik word ziek op dit soort boot. Hier heb je de zes mogelijke bewegingen van een schip op een heel venijnige manier door elkaar gemengd."

Is zijn schip daarom bijna leeg?

"Bijna niemand moet in een dood gat als Bandar Langeh zijn. Als je elders in Iran wilt geraken, is het vliegtuig een betere, soms zelfs een goedkopere optie."

Zijn huidige klanten moeten evenmin in Bandar Langeh zijn, maar ze dragen gemiddeld een kilo of 200 bagage bij zich, microgolfovens, tv-toestellen, bananen, Nescafé - dan wordt het vliegtuig weer veel duurder dan de boot.

Terwijl we met een snelheid van eenentwintig knopen door de Golf glijden, terwijl Schwarzenegger in de verte zijn eigen kloon bekampt, vertelt de kapitein wat hij van Dubai vindt.

"Het is nogal deprimerend", geeft hij toe. Hij wijst achter zich. "Vijftien jaar geleden was de havenzone een woestenij. Twintig jaar geleden zond Iran ontwikkelingshulp naar de Emiraten. En kijk waar we nu staan. We maken daar onderling grapjes over: dat Iran nog altijd meer ontwikkeld is dan Afghanistan. Als we de sjah niet hadden buitengewerkt, dan stond Iran nu op het niveau van West-Europa."

Niet dat hij een voorstander was van de sjah. "Hij ontnam ons onze tradities, hij hield uitverkoop met het land. Maar er is toch geen schande mee gemoeid toe te geven dat Iran bepaalde dingen niet zelf aankan. De Emiraten hebben zich overgegeven aan Britse managers - en kijk met welke sprongen ze zich ontwikkelen. Iran werkt met eigen volk en het boert achteruit."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden