Dinsdag 29/11/2022

Een zin in een boek, of in een reclamefolder, of op een T-shirt, of zelfs op de vuile ruit van een bestelwagen: schrijver Christophe Vekeman staat stil bij de zin die hem de voorbije week het meest heeft getroffen.

Laat dit baten, rechtvaardige, vreselijke, machtige God, laat dit allemaal niet tevergeefs zijn'

Simeon de Pilaarheilige

Ofwel heb ik een slecht geheugen, ofwel heb ik zelden of nooit iets meegemaakt dat de moeite waard was om te onthouden. Hoe dan ook blijkt mijn verleden weinig onvergetelijk te zijn. Zo ben ik ooit drie weken lang door Syrië getrokken, van het ene - ongetwijfeld - prachtige woestijndorp naar de andere - hoogstwaarschijnlijk - verbluffende historische site, en wat blijft ervan over? De blik van een meisje dat de gang schrobde in een hotel.

Of toch, ik herinner me tevens dat ik in het voornoemde land het restant bezichtigd heb van de pilaar waar de heilige Simeon volgens de overlevering de laatste zesendertig jaar van zijn leven op doorbracht, niet te beroerd om tijdens de jaarlijks weerkerende vastenperiode telkens veertig dagen lang geen kruimel te eten en geen druppel te drinken. Daar zat hij dan, meer dan tien, vijftien meter boven de grond, terwijl aan de voet van zijn reusachtige piëdestal of podium zijn vele fans hem aanbaden en om raad vroegen. En daar stond ik dan, zo'n 1.500 jaar later, en ik weet eveneens nog dat ik dacht aan het gedicht 'Eerste communie' van Reve: 'Toen hij negen jaar oud was,/ en twijfelde aan God en de catechismus,/ ging hij op de punt van een paal zitten/ en kreeg een gevoel van naderende zaligheid.'

Dat Simeon veel seksueel genot aan zijn verblijf op zijn pilaar ontleend heeft, dient evenwel in belangrijke mate te worden betwijfeld. Het was zijn doel, daar hoog in de lucht, om zich door middel van doorgedreven ascese de zekerheid te verwerven van een goede plaats in de hemel. De eindnegentiende-eeuwse dichter Lord Alfred Tennyson legde hem deze woorden in de mond: 'Laat dit baten, rechtvaardige, vreselijke, machtige God, laat dit allemaal niet tevergeefs zijn', - waarop een lijst volgt van alle 'bovenmenselijke kwellingen' die van de dag en nacht aan allerhande weersomstandigheden blootgestelde styliet nu eenmaal het onvermijdelijke lot vormen. Simeon wilde zijn hemel verdienen door te hoesten, koorts te lijden, huilend in elkaar te krimpen van de pijn en tandeloos en overdekt door zweren en wormen de Heer aan te roepen. Andere mensen zijn naar eigen zeggen niet aanspreekbaar zolang ze 's ochtends geen koffie hebben gehad, maar Simeon weigerde zelfs te slapen en overigens schijnt het bij nader inzien niet waar te zijn dat hij 'zat', - hij stond bij voorkeur op één been.

Als Simeon het bij het rechte eind had en de hemel slechts toegankelijk is voor mensen die een leven hebben geleid als het zijne, dan moet het er maar een dooie boel zijn. Over de stervende die worstelt met het dilemma wat hij zo meteen als zijn definitieve bestemming moet kiezen, schreef Mark Twain dat in de hemel weliswaar een veel gunstiger weersklimaat heerst, maar dat je in de hel in aanzienlijk beter gezelschap verkeert. Wat mij betreft: veel hangt af van of er in de hemel gangen zijn die worden geschrobd.

Dat Simeon veel seksueel genot aan zijn verblijf op zijn pilaar ontleend heeft, dient te worden betwijfeld

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234