Zaterdag 06/03/2021

InterviewAlexander De Croo

‘Een zelfstandige die tegen mij zegt dat ik er een ‘enorme kloteboel’ van maak, dat raakt me’

Alexander De Croo: ‘Ik vind dat nu op reis vertrekken van een hoge graad van onverantwoordelijkheid getuigt.’ Beeld Damon De Backer
Alexander De Croo: ‘Ik vind dat nu op reis vertrekken van een hoge graad van onverantwoordelijkheid getuigt.’Beeld Damon De Backer

Het duurde even voor de regering er was, maar Vivaldi draait nu al drie maanden op volle toeren. Premier Alexander De Croo (45) kreeg meteen de grootste crisis in decennia op zijn bord. ‘Ik denk dat we met de huidige regels een derde golf kunnen voorkomen.’

De premier heeft een ochtendritueel. Elke morgen, als de maan nog boven Brakel staat, loopt hij zijn bureau binnen, klapt hij zijn laptop open en klikt hij een Excel-bestand aan. In dat bestand vult hij plichtbewust de nieuwste coronacijfers in: het aantal besmettingen, ziekenhuisopnames en de halveringstijden.

Een Enter later verschijnt de coronacurve. Het is zijn eigen, kleine houvast in deze overrompelende crisis. “Zo kan ik voor mezelf in de chaos het overzicht bewaren”, zegt De Croo. “En als je elke dag met een minister als Frank Vandenbroucke (sp.a) moet overleggen, kan je maar beter zorgen dat je huiswerk gemaakt is. Hij heeft zijn gedacht en daar kan je hem niet zomaar van af brengen.” (lacht)

Een land door de coronacrisis sturen, hoe zwaar weegt dat door?

“Na mijn interview in De zevende dag vorige zondag kreeg ik wel honderd berichten dat ik er toch zo moe uitzag. Ik apprecieer de bezorgdheid van iedereen, zeker over mijn wallen, maar eigenlijk valt het qua vermoeidheid best mee.

“Het gekke is dat ik nog nooit zoveel thuis ben geweest. Door corona zijn bijna alle toespraken en evenementen uit mijn agenda verdwenen. Natuurlijk ligt het werktempo en de hoeveelheid dossiers vandaag een stuk hoger dan vroeger. Als premier heb je immens veel werk. Tegelijk heb ik meer tijd dan ooit om na de uren te fietsen en te lopen. Mijn conditie was de laatste tien jaar nooit zo goed. Omdat er geen recepties meer zijn, drink ik ook minder alcohol. Ik had het er daarnet nog over met mijn vrouw Annik: misschien zien we op een bepaald moment ook een positief gezondheidseffect van deze periode? Als je vroeger hier in Brakel ging wandelen, dan kwam je geen kat tegen. Nu loop je continu mensen tegen het lijf. Al wegen de negatieve effecten natuurlijk zwaarder door.”

De onzekerheid over de toekomst, die knaagt bij veel mensen. Ook bij u?

“Als mens is de coronacrisis een confrontatie met onze kwetsbaarheid. Virussen, dat was plat gezegd ‘iets van ginderachter’: in Azië en Afrika, maar toch niet hier? Ebola en SARS daar hadden we over gehoord, maar echt dichtbij kwam het nooit. De mentale impact van corona is daarom enorm. Bij TeleOnthaal vertelden ze me onlangs: ‘De mensen die we nu aan de lijn krijgen, die hadden nooit gedacht dat ze ons op een dag zouden bellen.’ Onze maatschappij is serieus door elkaar geschud.

“Iedereen vraagt me om een toekomst­perspectief. Ik zou dat graag geven, maar met valse hoop ben je ook niets. Kijk naar de twijfel rond de nieuwe variant in het Verenigd Koninkrijk. Ik heb in de lente al gezegd: dit is een virus zonder handleiding. We vechten tegen een schaduw. We zien die schaduw bewegen, maar we weten niet goed wat daar achter schuilgaat. Als politicus kan je op maandag met veel aplomb verkondigen: ‘Volgens mij moeten we zus en zo aanpakken’, maar op woensdag kan alles wat je hebt verteld al door de feiten achterhaald zijn. In het Engels noemen ze dat a humbling experience, een oefening in nederigheid.”

Hoe bekijkt u onze huidige coronacijfers?

“We zitten in een verwarrende situatie. Acht weken geleden was het duidelijk: alle alarmlichten stonden op rood.

“Achteraf gezien zijn we op het nippertje aan een catastrofe ontsnapt. We hebben toen net op tijd ingegrepen om een ramp in onze ziekenhuizen te vermijden.

“Vandaag zijn er weinig Europese landen die beter doen dan België. An sich zou je dan zeggen: we zitten veilig. Maar je voelt dat het virus wijdverspreid blijft onder de bevolking. De cijfers dalen nog amper en voordat we het beseffen kunnen we opnieuw in die exponentiële groei belanden. In landen waar nu een derde golf woedt, merk je ook dat die erger is dan de eerste en de tweede. We moeten dat dus te allen prijze vermijden. (denkt na) We zullen moeten doorbijten. Kerstmis en Nieuwjaar zullen spijtig genoeg niet hetzelfde zijn als anders.”

‘Een zelfstandige die tegen mij zegt dat ik er een ‘enorme kloteboel’ van maak, dat raakt me.’ Beeld Damon De Backer
‘Een zelfstandige die tegen mij zegt dat ik er een ‘enorme kloteboel’ van maak, dat raakt me.’Beeld Damon De Backer

Waarom hebt u de coronaregels niet verstrengd?

“We hebben in België al strenge regels en we hebben die ook aangehouden de voorbije weken, nadat andere landen versoepelden. Nu zie je dat onder meer Nederland en Frankrijk weer aan het verstrengen zijn. Zij spelen jojo, terwijl wij constant blijven.

“Ik denk dat de huidige regels volstaan om een derde golf te voorkomen. Dit zijn de regels die de tweede golf klein hebben gekregen. Het enige verschil met toen is de heropening van de winkels, maar in mijn ogen is dat intussen heel strak georganiseerd. Dit pakket regels werkt dus. De vraag is: leven we ze allemaal nog na? Neem het voorstel om de nachtklok te vervroegen. Die maatregel lost geen epidemiologisch probleem op. De nachtklok is alleen maar een manier om het samenscholings­verbod af te dwingen. Uiteindelijk hebben we nu zo vaak duidelijk gemaakt wat de risico’s zijn, dat je op een punt zit waar je tegen mensen moet zeggen: ‘Ik hoop dat uw burgerzin en gezond verstand het overnemen.’

“Trouwens: de nieuwe regels voor wie het land binnenkomt, krijgen weinig aandacht, maar die zijn toch niet niks. Voortaan moet elke buitenlander die België binnen wil een negatieve coronatest voorleggen. Wie terugkeert van een rode zone moet in quarantaine gaan. Het gevaar komt momenteel vooral uit het buitenland. Ik vind dat nu op reis vertrekken van een hoge graad van onverantwoordelijkheid getuigt. De beelden van de drukte op Zaventem en Charleroi waren pijnlijk.”

Ook de lockdownfeestjes blijven maar doorgaan. 

(zucht) “Ik herinner me de discussie over de sluiting van de horeca op het Overlegcomité. Dat was een lastige beslissing omdat alleen Frank Vandenbroucke en ik daar voorstander van waren. De rest stond er sceptisch of negatief tegenover. Ik weet dat ik toen heb gedacht: tiens, je ziet hier goed het verschil tussen wie onlangs een ziekenhuis heeft bezocht en wie niet. Als je op daar op de intensieve zorg staat, tussen patiënten die vechten voor hun leven en verplegers die als halve astronauten rondlopen, dat blijft aan je ribben kleven.

“In mijn communicatie probeer ik altijd motiverend te zijn, maar als ik over die lockdownfeestjes hoor, heb ik me al afgevraagd: misschien moet ik eens een andere taal gebruiken en tonen welke drama’s zich in de ziekenhuizen afspelen? Blijkbaar is het toch nog niet bij iedereen doorgedrongen hoe dodelijk dit virus is. Maar goed, die gedachte blijft vijf minuten hangen en verdwijnt dan weer. Ik ben er niet van overtuigd dat dit mensen meer zou motiveren.

“De overgrote meerderheid van de mensen – ruim 80 procent – wil zich aan de coronaregels houden, maar het is moeilijk om gemotiveerd te blijven als je op tv continu beelden van het omgekeerde te zien krijgt. Daarom ook heb ik aan de voetbalclubs gevraagd om na een doelpunt niet meer zo uitbundig te vieren.”

De laatste persconferentie van het Overlegcomité was evenmin een goed voorbeeld.

“Ja... dat klopt. We waren met te veel en zaten te dicht op elkaar. We hadden wel een mondmasker op en die ruimte is goed geventileerd – daar zijn al tests voor gebeurd. Maar het beeld dat je uitstuurt, is inderdaad niet het juiste.”

Wat brengt 2021?

“De meest kwetsbare bevolkingsgroepen in de ziekenhuizen en woon-zorgcentra gaan we stap voor stap via vaccinatie beschermen. Ze zullen dan niet meer doodziek kunnen worden, maar ze zullen het virus wel nog kunnen doorgeven. En voor jongere mensen is het risico eerder klein, maar niet nul. We zullen dus minstens tot na de zomer met ernstige beperkingen moeten leven.

“De boodschap van vandaag – wees veilig voor jezelf en voor anderen – die gaat volgend jaar niet veranderen. Vandaar dat ik heb gezegd: we moeten dit doen als een ploeg van elf miljoen Belgen. De kritiek op die slogan (van N-VA en Vlaams Belang omdat die te Belgicistisch zou zijn, red.) vind ik belachelijk. Het virus dwingt ons meer dan ooit om aan één zeel te trekken. In geen enkel ander land ter wereld zou zo’n boodschap voor aanstoot zorgen. Je mag toch nog zeggen dat we in België leven en je mag toch nog de driekleur gebruiken?”

‘Als je ziet hoeveel ministers worstelen met de andere landstaal, dat is een groot probleem.’ Beeld Damon De Backer
‘Als je ziet hoeveel ministers worstelen met de andere landstaal, dat is een groot probleem.’Beeld Damon De Backer

Waar mag de horeca op hopen?

“Een datum kan ik helaas niet geven. Drie weken geleden was het evident dat de contactberoepen weer aan de slag zouden mogen. Twee weken geleden ontstond er twijfel. Tijdens het Overlegcomité van vrijdag is er met geen woord meer over gerept. Iedereen wil opnieuw een glas gaan drinken of iets gaan eten, maar ik kan niet op een heropening van de horeca vooruitlopen.

“Voor bepaalde sectoren is de maatschappelijke kost van corona gigantisch hoog, maar ik durf die kost verdedigen. Al is het niet zo dat ik hier plezier aan beleef: geen enkele liberaal staat te springen om ondernemers te raken. Laat staan om te beslissen hoeveel mensen je thuis mag ontvangen. Op dat vlak zitten we in totaal onontgonnen politiek terrein en vind ik dat we erover moeten waken dat we maatregelen zoals een avondklok en politie-invallen bij mensen thuis meteen na deze crisis weer schrappen. Anders zou de verleiding groot worden om bijvoorbeeld na een aanslag een avondklok in te stellen. En neen, drones horen ook niet boven je tuin.”

Met zijn ‘de blok erop’-uitspraak maakte Vandenbroucke veel ondernemers woest.

“Een ongelukkige uitspraak, wat hij zelf ook heeft toegegeven. Voor mij is de kous daarmee af. Frank is een zeer goede minister die zijn dossiers bevattelijk kan uitleggen. Als je elke avond in vijf tv-studio’s opduikt, kan iedereen eens een misstap begaan. Tegen minister Eva De Bleeker (Open Vld) heb ik precies hetzelfde gezegd (haar kabinet stuurde per abuis een tweet uit met de vertrouwelijke prijzen van de coronavaccins, red.). Eva was daar het hart van in, maar missen is menselijk.

“Met Frank heb ik al langer een klik. Als minister van Pensioenen in Di Rupo I was hij de voorzitter van mijn expertencommissie. Binnen Open Vld waren sommigen daar verbaasd over: ‘Een socialist, ben je nu helemaal op je hoofd gevallen?’ Maar Frank is gewoon een rationele mens met wie ik me goed versta. Conner Rousseau heeft ooit verteld: ‘Had ik zijn komst vooraf bekendgemaakt, dan had ik nooit Volksgezondheid gekregen’. Ik heb hem toen meteen opgebeld: ‘Allez Conner, wat een dikke onzin.’ Al was ik wel verrast. Conner had me op voorhand alleen verklapt: ‘Mijn wit konijn is ne paarse.’ Zelf had ik niemand in gedachten.”

Het oordeel over uw eerste maanden als premier is overwegend positief.

“Wat me motiveert om op dezelfde manier verder te werken. Ik vind al langer dat een conflicterende politieke stijl mij niet ligt. Als Open Vld-voorzitter ben ik destijds in die rol geduwd, maar dat zit niet in mijn karakter. Ik ben er altijd van overtuigd geweest dat je soms hard moet zijn op de inhoud, maar nooit hard op de persoon.

“Ik heb nog niet veel bij mijn premierschap kunnen stilstaan. Ik ben de Zestien ingestapt, heb alle meubels van Charles Michel en Sophie Wilmès (beiden MR) op hun plaats laten staan en ben beginnen werken. Wat ik wel al heb ondervonden, is dat mijn nieuwe functie een emotionele rollercoaster is. ‘Een land leiden’, het doet wel iets met je. Als ik aan een zelfstandige moet zeggen dat hij nog langer dicht blijft en die antwoordt dat ik er een ‘enorme kloteboel’ van maak, dan raakt me dat.

“Tijdens mijn eerste Europese raden heb ik gemerkt dat alle staatshoofden en regerings­leiders hiermee worstelen. Het klinkt misschien vreemd, maar daar worden veel tips uitgewisseld: ‘Heb je dit al eens geprobeerd? Hoe doen jullie dat? Ik probeer het zo uit te leggen.’ En als Angela Merkel spreekt, luistert iedereen. De Europese constructie komt sowieso versterkt uit 2020: het vaccinbeleid is een succes, politieke sciencefiction zoals de eurobonds zijn nu een realiteit en ondanks verwoede pogingen hebben we ons niet uiteen laten spelen over de brexit.”

Beseffen uw zonen Gabriël en Tomas wat u doet?

“Niet echt, ze zijn nog maar negen en twaalf. Ze hebben wel de gave om mij met mijn beide voeten op de grond te houden. Onlangs kwam ik ’s avonds thuis na een lange vergadering over de coronaregels. Toen ze dat hoorden, waren ze verwonderd: ‘Papa, waarom moet je daarover vergaderen? Het is toch Marc Van Ranst die alles beslist?’ (lacht)

“Ze zagen mijn premierschap totaal niet aankomen. Twee weken ervoor zat Gabriel mee in de auto toen een journalist op de radio kwam vertellen wie er allemaal in de running was. Toen mijn naam in dat lijstje werd vernoemd, viel hij compleet uit de lucht: ‘Papa? Huh? Jij? Dat kan toch niet?’ Toen het zover was, heb ik hen ’s ochtends gebeld om het nieuws een paar uur op voorhand te melden, maar ze mochten het nog aan niemand op school vertellen. Een opdracht die ze heel ernstig hebben opgenomen. Toen de leerkracht Gabriel ’s middags kwam feliciteren, is hij in alle toonaarden blijven ontkennen: ‘Neen, dat is niet waar!’”

Bij uw aantreden zei u dat uw kinderen naar de schoolpoort zou blijven brengen. Lukt dat?

“Tot nu toe wel. Op dinsdag en donderdag vertrek ik om kwart over acht in plaats van om kwart over zes, zodat ik hen kan wegbrengen. Mijn vrouw en ik slagen er voorlopig in om alles te combineren. Het is een stuk fierheid bij ons dat zij haar job (een hoge functie bij de Boston Consulting Group, red.) behoudt. Toen de pers onlangs schreef dat Joe Biden de slimste first lady ter wereld heeft, heb ik haar ge-sms’t: ‘Daar ben ik het absoluut niet mee eens.’ Het is wel duidelijk dat ik nu een grotere last op haar leven leg dan zij op het mijne. Tien jaar geleden was dat omgekeerd. Over tien jaar zal het misschien weer draaien.”

Krijgt u raad van uw vader, Herman De Croo? Hij wilde zelf ook graag premier worden.

“Mijn vader wilde destijds veel liever premier worden dan ikzelf nu. Ik heb soms serieus getwijfeld: is dit iets voor mij? Zoals wel vaker heeft mijn vader daar weinig over gezegd. We zijn supergoede vrienden, maar over politiek praten we bijna nooit. Hij is ook niet degene die me in de politiek heeft gebracht. Dat waren Egbert Lachaert en een paar andere vrienden. Ze hielden mij plots een spiegel voor: ‘Alexander, je zegt altijd dat je niet aan politiek wil doen, maar je spreekt over niets anders.’ Ik moest kiezen: mij politiek engageren of mijn mond houden.

“Als ondernemer vreesde ik de rivaliteit in de politiek. In essentie vertrekken onder­nemers en politici nochtans vanuit dezelfde gedachte (De Croo neemt een fles water in de hand en draait die aandachtig rond): ‘Dít, dit kan ik beter.’ Het gaat om het leven van mensen beter te maken. Alleen leek het me in de Wetstraat onmogelijk om een idee in ploeg uit te werken. Bijna had ik mezelf gelijk moeten geven, maar de nieuwe regering is op dit vlak een openbaring. We hebben een diverse ploeg met veel nieuwkomers die er samen voor gaan. Dat klinkt misschien vreselijk belegen, maar je voelt het aan alles. Na de ministerraden staat buiten al geen pers meer te wachten, omdat niemand de neiging voelt om straffe uitspraken te doen ten koste van zijn collega’s. Een groot verschil met Michel I: toen hadden we geen oppositie nodig om constant kletterende ruzie te maken. Jammer.”

Talent wins games, teamwork wins championships?

“Ah, de quote uit mijn eerste toespraak als premier in het Egmontpaleis. Mijn woordvoerder en ik hebben die toespraak op een hotelkamer in Brussel snel in elkaar gestoken. Ik had net de hele reeks The Last Dance over Michael Jordan uitgekeken, op twee avonden tijd. Een fenomenale documentaire waaruit die quote van hem me was bijgebleven.”

Wordt MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez ooit een teamspeler?

“Er zijn al momenten met spanning geweest, maar ik maak me daar niet te veel zorgen over. Ieder zijn stijl. Je moet het ook niet groter maken dan het is. Ik heb soms de indruk dat journalisten met een vergrootglas naar meningsverschillen binnen de coalitie op zoek zijn. Aan Franstalige kant zijn er al een aantal opgedoken – ja, ook met Ecolo – maar de laatste weken is dat geminderd. Van iemand als minister Zakia Khattabi wordt bijvoorbeeld graag een karikatuur gemaakt in Vlaanderen. Dat terwijl ik perfect met haar heb samen­gewerkt rond de nieuwe EU-klimaatdoelen.”

De politiek heeft veel krediet verloren na de ellenlange formatie.

“Eigenlijk was ik niet echt betrokken bij die regeringsvorming, toch niet in het eerste jaar. Het is een feit dat ze veel te lang heeft aangesleept.

“Telkens wanneer iemand een stap vooruit deed, stonden er onmiddellijk anderen klaar om twee stappen achteruit te gaan. Er werd te weinig gesproken rond de tafel, te veel in de krant. Om gek van te worden.

“In twaalf jaar tijd heeft ons land bijna vier jaar in lopende zaken gezeten, wat wijst op een dieperliggend probleem. Dat je voor de verkiezingen de ideologische verschillen tussen elkaar in de verf zet, is normaal. Maar zodra ze voorbij zijn, moet je compromissen kunnen sluiten. Op een of andere manier bleek dat onmogelijk.”

U trok zelf twee keer de mat vanonder een doorbraak. In december 2019, toen Gwendolyn Rutten klaar was voor paars-groen, en in augustus 2020, toen N-VA en PS elkaar eindelijk vonden.

“Die eerste paars-groene poging is niet door mij getorpedeerd. Bouchez was toen de grootste tegenstander. Het klopt natuurlijk wel dat binnen Open Vld geen eensgezindheid over dit project bestond, maar de lezing dat dit allemaal een groot ‘masterplan’ was om zelf premier te worden, klopt niet. Wie dat zegt, denkt wellicht ook dat ik de hele coronacrisis in scène heb gezet. Dat ik die besmette vleermuis in Wuhan heb losgelaten om in de Zestien te belanden.

“Over paars-geel kan ik formeel zijn: als iemand die poging heeft neergemaaid, dan is het Bart De Wever door op tv te gaan verkondigen dat we MR moesten dumpen. Binnen de partij stonden we perplex. We hadden net weken geprobeerd om N-VA en PS samen te brengen via de ‘Arizona-coalitie’. Plots werd Open Vld met de rug tegen de muur gezet. Toen hebben een aantal partijgenoten definitief de switch gemaakt: we gaan niet recht naar de afgrond rijden met het gas ingedrukt.”

Het laat wel wonden na. De Wever noemt Open Vld ‘een bende leugenaars’.

“Tja, dat beweert hij. Ik heb altijd met iedereen door één deur gekund. De intenties van Open Vld waren steeds duidelijk tijdens de formatie. Iedereen wil daar nu zijn verhaal van maken om zijn eigen gelijk te bewijzen. Wat voorbij is, is voorbij. We hebben een regering die goed werkt en voldoende omhanden heeft. We zijn intussen drie hoofdstukken verder.”

Over zijn vader Herman De Croo: ‘We zijn supergoede vrienden, maar over politiek praten we bijna nooit.’ Beeld Damon De Backer
Over zijn vader Herman De Croo: ‘We zijn supergoede vrienden, maar over politiek praten we bijna nooit.’Beeld Damon De Backer

Denkt Gwendolyn Rutten er ook zo over?

“Tuurlijk. En het mag wel eens luidop gezegd worden: Gwendolyn was acht jaar lang een heel goede voorzitter. Ze heeft de partij inhoudelijk ongelooflijk aangescherpt. Ooit komt daar een einde aan, maar het is knap hoe ze zich meteen op het burgemeesterschap van Aarschot heeft gesmeten.

“In een land als België verlopen politieke carrières altijd onvoorspelbaar. Wie had ooit gedacht dat Sophie Wilmès premier zou worden? Paul Magnette (PS) en ik hebben in september welgeteld een half uur gesproken over het premierschap. De conclusie was dat er evenveel redenen waren om de functie aan hem, aan mij of aan iemand anders te gunnen. Tot de ochtend van 1 oktober, de dag van de eedaflegging, hebben we er nooit meer over gepraat. En toen het dan toch zover was, bleek dat opnieuw een bijzonder kort gesprek. De enige vraag was: wie heeft het vertrouwen om deze groep te leiden en ons land door de crisis te loodsen? De keuze viel op mij.

“Ik probeer premier te zijn voor Vlaanderen en België. Ik hecht bijvoorbeeld veel belang aan tweetaligheid. De neergang hiervan vind ik pijnlijk. Als je ziet hoeveel ministers worstelen met de andere landstaal, dat is een groot probleem (onder meer Mathieu Michel, MR, en Sarah Schlitz, Ecolo, red.). Een aantal heeft beloofd om zich te verbeteren en dat mag ook. Al wil ik niet te streng zijn: mijn Frans is goed maar ook niet fabuleus. Ik heb nog een joekel van een Vlaams accent.” (lacht)

Welke les trekt u uit de recente peiling van HLN en VTM Nieuws? De extremen blijven scoren.

“Ik ben niet aan deze regering begonnen met het idee: yes, om de drie maanden zijn er peilingen. De resultaten tonen aan dat mensen met een groot onbehagen zitten. Ze vragen zich af of de politiek nog voor hen zorgt. Dit heeft onder meer te maken met de globalisering: Europa is in de wereld niet langer toonaangevend. De indruk dat Belgische regeringen vooral met zichzelf bezig zijn, helpt evenmin. We moeten dus tonen dat we het menen. Vandaag is onze prioriteit iedereen zo goed mogelijk te beschermen. De komende jaren kunnen we dan hopelijk meer doen.

“Wat ik interessant vind, is dat corona weleens het algemeen belang opnieuw sexy kan maken. De voorbije jaren zijn veel mensen, mede door de algoritmes van sociale media, steeds verder in hun eigen kleine universum en mening getrokken. Dit virus confronteert iedereen nu met het feit dat je eigenbelang niet altijd vooropstaat.”

Dat zal snel terugkeren als u straks het immense begrotingstekort moet dichten.

“We nemen nu drastische steunmaatregelen om mensen en bedrijven door de crisis te sleuren. Dat is nodig: als ze dit overleven, krijgen we straks weer een economie die welvaart en jobs cre­ëert in ruil.

“Op de lange termijn wordt de belastinghervorming van minister Vincent Van Peteghem (CD&V) cruciaal. We moeten zorgen dat de sterkste schouders van onze economie niet nodeloos belast worden. Tegelijk moeten die sterkste schouders beseffen dat ze België mee uit de crisis moeten trekken. Ik hoor daar ook nauwelijks commentaar op: de herinvoering van de effectentaks verliep rimpelloos. Een ander punt is dat als mensen er op vooruitgaan, ze daarvoor beloond moeten worden. Zeker onderaan op de ladder. Egbert heeft gelijk als hij zegt dat Open Vld nog te veel een partij lijkt voor de mensen die het al goed hebben.”

Volgens N-VA en Vlaams Belang leidt u een anti-Vlaamse belastingregering.

(haalt de schouders op) “Hun debatfiches zijn niet echt creatief geschreven.”

U denkt: intussen ben ik toch maar de populairste politicus van het land.

“Ik kan moeilijk zeggen dat het me niets doet. Je krijgt een grote verantwoordelijkheid opgelegd. Al heeft het natuurlijk ook veel te maken met het aantal keer dat je in de journaals in beeld komt. Op straat merk ik alvast geen verschil. Belgen zijn terughoudend. Alleen de Congolezen, die me kennen van mijn tijd als minister van Ontwikkelingssamenwerking, die klampen me soms aan. Het gesprek eindigt dan meestal met: ‘J’ai aussi un petit ngo.’ Schitterend.

“De vraag is nu hoe je die populariteit gebruikt als springplank voor de hele regering. Ik heb hier onlangs over gesproken met Maggie De Block (Open Vld). Zij heeft de pop-poll lang aangevoerd, maar ze is ook het bewijs dat het snel kan keren. Ik vind dat zij en Vlaams minister Wouter Beke (CD&V) in deze crisis buitensporig hard zijn aangepakt. Maggie kreeg kritiek op haar beslissing om mondmaskers te vernietigen, maar ze heeft zich gebaseerd op de rapporten van de administratie, waarin stond dat de stock in slechte staat was. Ik had eerlijk gezegd hetzelfde gedaan. Je kan toch moeilijk zelf naar die hangar rijden om de stock te checken? Je moet je als minister kunnen baseren op de info die je krijgt van je administratie. Dat ze allebei geen ontslag hebben genomen, vind ik getuigen van hun moed.”

Tot slot: kan een premier genieten van Kerstmis en Nieuwjaar in coronatijden?

“Dat wordt moeilijk: de crisis zal me niet loslaten. Sowieso ben ik geen grote kerstfanaat. Mariah Carey is niet mijn ding. Mijn vrouw en kinderen hebben de kerstboom alleen opgezet. Daarvoor ben ik moeilijk te motiveren. Al gaan we natuurlijk wel vieren – thuis, mét respect voor de corona­regels.”

Alexander De Croo

• geboren op 3 november 1975 in Vilvoorde

• premier sinds

1 oktober 2020

• leidt ‘Vivaldi’-coali-tie met socialisten, liberalen, groenen en CD&V

• was vicepremier onder Elio Di Rupo, Charles Michel en Sophie Wilmès

• voormalig Open Vld-voorzitter

• woont in Brakel (Oost-Vlaanderen)

• zoon van oud-minister Herman De Croo

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234