Zondag 27/09/2020

ColumnSaskia de Coster

Een vrouw kan zich maar beter niet te veel vastbijten in één onderwerp

Saskia De Coster is schrijver van de romans Wij en ik en Nachtouders. Haar column verschijnt tweewekelijks.

Billie Eilish is het beu. Het hypergetalenteerde popwonder van achttien maakte onlangs weer een duidelijk statement. In een clip vertelt ze dat ze het gehad heeft met dat bodyshamen door een agressief trollenleger op sociale media. Hoe ze er ook uitziet, het is nooit goed. Ze zal altijd te dik, te dun, te baggy gekleed, te veel vrouw bevonden worden. Mensen beoordelen genadeloos op haar uiterlijk en zetten haar gevangen met hun blik, zelfs al hebben ze haar lichaam nog nooit gezien. Lange tenen, zullen sommigen zeggen, hoewel ze haar tenen nog nooit gezien hebben. Zoals Billie zegt: “En hoewel ik jullie blikken voel, jullie afkeur of jullie opluchting, moet ik ze negeren.” Ze wil muziek maken.

Onlangs hoorde ik de dertigjarige muziekveterane Taylor Swift in haar Netflix-documentaire Miss Americana scherp opmerken dat een vrouw zich in de popwereld eindeloos moet heruitvinden, wil ze een iets langere carrière hebben dan een eendagsvlieg. Kijk maar naar hoe Madonna, oermoeder van alle popartiestes, het aangepakt heeft: ze heeft er haar handelsmerk van gemaakt om eindeloos nieuwe genres en rollen uit te proberen. Wie is Madonna? Madonna bestaat niet, ze heeft geen kern, ze is een kameleon. In haar kielzog hebben een hele resem artiestes de constante transformatie gebruikt als een techniek om stand te houden. Blijf verrassen als je aandacht wilt. Door de band genomen kon een mannelijke artiest stabieler zijn carrière uitbouwen. Een ervaren rot die jarenlang trouw is gebleven aan één bepaald genre, geniet extra aanzien. Hij krijgt er naast rimpels ook meer geloofwaardigheid door.

Die eindeloze transformaties en maskerades van vrouwelijke artiestes zijn eigenlijk evenveel manieren om voortdurend de aandacht af te leiden, door van genre naar genre te hoppen én daarbij hun lichaam te verpakken in de bijhorende verkleedkleren. Nu eens als punk girl, dan weer als levend bord charcuterie zoals Lady Gaga met haar vleesjurk, als alien of noem maar op. Als het maar vervormingen, uitvergrotingen, ontsnappingen zijn.

In een publiek debat kan je het vandaag de dag niet meer maken om iemand te reduceren tot zijn of haar lichaam. Het ad-hominem-argument is niet meer geldig. Het is domme afleiding. Iemands mening gaan verwerpen omdat die een scheve mond heeft, een bepaalde huidskleur of geslacht heeft, mag niet meer. Iemand niet aanspreken op zijn identiteit komt het inhoudelijke debat alleen maar ten goede, zou je hopen. Maar de enige vrouwelijke Democratische presidentskandidate Elizabeth Warren, professor in de rechten met als specialisatie bankroet, heeft moeten afhaken, deels doordat ze inhoudelijk te sterk en te gespecialiseerd is. Een man die evenveel weet over bankroet zal als een betrouwbare expert gezien worden, maar een vrouw kan zich maar beter niet te veel vastbijten in één onderwerp. Versatiel zijn, niet te inhoudelijk, de hele tijd transformeren en als een kameleon liefst de kleur aannemen van je omgeving, dat zal je voorlopig als vrouw nog altijd meer stemmen en publiekelijke goedkeuring opleveren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234