Dinsdag 27/10/2020

Opinie

Een vreugdedansje mag, maar niet voor de sportbobo’s

Jean-Marie Dedecker. Beeld BELGA

Jean-Marie Dedecker is ex-olympisch judocoach.

1 april 2014: de gebroeders Jonathan en Kevin Borlée stopten met de estafetteploeg 4 x 400 meter. Ze waren moe gekoeioneerd door de Waalse atletiekfederatie voor een project dat hen jaarlijks 140.000 euro kostte. De federatie weigerde zelfs om de onkosten van hun coach, vader Jacques Borlée, ten laste te nemen. Meer nog: vader Borlée moest toestemming vragen aan de Ligue Belge Francophone d'Athlétisme om andere atleten dan zijn zoons te mogen trainen. Het duel werd uitgevochten tot op de rechtbank. De eigenzinnige Borlée wordt vandaag bejubeld omdat hij niet alleen op controversiële wijze zijn kinderen naar de zege leidde, maar ook anderen – zoals Jonathan Sacoor – onder zijn vleugels nam.

Koen Naert werd in 2015 door de Vlaamse Atletiekfederatie van de topsportlijst geschrapt en viel terug op het inkomen van zijn vrouw. Hij kreeg gelukkig onderdak bij het Waalse Adeps en liep in Berlijn de putten uit de straat. De sportbobo’s en dito politici likken vandaag de hielen van zijn spikes om maar een druppel te mogen opvangen van zijn zweet. Vals borstgeklop. 

Minister Muyters (N-VA) heeft dan ook geen enkele verdienste aan de atletiekmedailles. Van de tien atleten die de finales haalden zit enkel Gentenaar Bashir Abdi bij de Vlaamse vleugel, en negen bij de Waalse federatie. 5.000-meterloopster Louise verloor niet alleen haar vader, maar werd in 2017 ook nog van haar topsportcontract beroofd. Een burn-out volgde, met dank aan de bobo’s die de minister adviseren. In heel wat federaties zijn ze beter betaald dan hun topatleten. Problematisch is dat zijn voornaamste adviesorgaan, Sport Vlaanderen, een gepolitiseerd administratief orgaan is uit de vorige eeuw.

Schaarste

De redenen voor de huidige medailleoogst op de Europese kampioenschappen zijn velerlei. Yves Kieffer, coach van de Belgische turnploeg,  verklaarde ooit dat sport in België een echte strijd is met de instanties en dat het bijzondere aan het Vlaamse model de schaarste is. Daardoor werk je met talenten die je in een ander land net niet genoeg zou vinden, maar met wie je door hard werken net hetzelfde bereikt. Sommige topsportscholen hebben het licht gezien. Andere zitten nog in de fase van bezigheidstherapie. We danken deze prestatie aan losse kernen van gedreven koppige trainers, aan talent- en karaktervolle individuele atleten en aan de zelfopoffering van ouders en naasten.

Maar er is meer. Volgens The Sunday Times werd een derde van de atletiekmedailles op grote kampioenschappen en Olympische Spelen tussen 2001 en 2012 uitgereikt aan dopers. De invoering van het bloedpaspoort als afschrikkingsmiddel, het verbannen van de overgemedicaliseerde sovjetsport en de out of competition controles hebben van de sport meer en meer een level playing field gemaakt waar onze atleten de vruchten en de medailles van plukken. Voor onze atleten geldt immers al jaren eerder pestgedrag van dolgedraaide dopingjagers, zoals dokter Hans Cooman die tienkamper Thomas Vander Plaetsen ten onrechte aan de dopingschandpaal nagelde en menig sporter onrechtmatig achtervolgde. Een wereldrecord van Nafi Thiam werd ooit niet officieel erkend omdat de dopingjager te laat was.

Mars naar de Markt

Topsport is maakbaar. De laatste tien jaar werden de Vlaamse budgetten voor topsport al verdrievoudigd. Andere landen deden dit ook en daarom zijn we nog steeds op achtervolgen aangewezen. We staan zelfs nog niet in de top tien van Europese landen met dit collectief resultaat. Enkele podiumplaatsen zijn zelfs geen olympisch nummer, zoals de enige zwemmedaille en wat pistenummers in het wielrennen. Zelfs Koen Naert zal er in Tokio nog enkele minuten moeten afpitsen voor een podiumplaats. 

Maar laat ons vooral genieten van het unieke momentum. Een vreugdedans mag, voor relativering is er nog tijd genoeg. Terwijl de voetballertjes in de Topsportschool aan de Voskenslaan in Gent al makelaars hebben, betalen de ouders van hun collega-gymnastjes 1.000 euro per jaar voor hun opleiding en financieren ze zelf hun internaat. Ik hoop dat onze media een oproep lanceren voor een mars naar de Brusselse Markt. Ik zal er zijn, en wil het bootje van wereldkampioene Emma Plasschaert zelfs nog persoonlijk meedragen, uit diep respect.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234