Zaterdag 16/11/2019

Een vis met poten en een lange staart

Met zijn derde film The Host bevestigt de Zuid-Koreaanse regisseur Bong Joon-ho dat hij een rasverteller is met een sterke visuele flair. The Host, het grootste Zuid-Koreaanse kassucces ooit, won onlangs de hoofdprijs op het Brussels International Festival of Fantastic Film en was de grote winnaar van de Asian Film Awards.

door Christophe Verbiest

Het titelpersonage van The Host - het Zuid-Koreaanse Guimul betekent letterlijk 'het schepsel' - duikt op een warme oktoberdag op uit de Han. Het bizarre, mensenetende creatuur lijkt een reusachtige vis met poten en een lange staart en herinnert soms aan het monster van Loch Ness. Het beest graait het dochtertje mee van een dertiger die zich gedraagt als een overjaarse puber. Samen met zijn merkwaardige familie begint hij aan de zoektocht naar zijn dochter, die via een mobiele telefoon nog net een teken van leven heeft kunnen geven. De autoriteiten denken dat de man gek is, maar met de moed der wanhoop blijft hij speuren.

Het monster geeft de kans een paar keer goed te griezelen, maar dankzij Bongs kenmerkende (zwarte) humor kan er minstens zoveel gegniffeld worden. Meer dan over het gevaar van een monstrum - op dat niveau is The Host zowel beïnvloed door de Godzilla-films als Larry Cohens Q - gaat de film over de zoektocht van een man naar zijn kind. Een queeste die hem een paar keer met harde levenswetten confronteert en die hem dwingt om eindelijk volwassen te worden. Onderhuids geeft Bong ook kritiek op de repressieve, schijnbaar corrupte Zuid-Koreaanse samenleving.

Zijn knappe beheersing van visuele middelen houdt de aandacht vast: de vertraagde beelden als het dochtertje wordt gegrepen, de presentatie van het monster, de indrukwekkende scènes in de regen - niemand filmt zo mooi de regen als Bong. Het middendeel van de film had wel best wat beknopter gemogen. Maar ter compensatie biedt The Host een sterke finale waarin de puzzelstukjes netjes samenvallen.

De proloog suggereert dat het monster de schuld is van de nalatigheid van Amerikaanse militairen. Minpunt is dat die ecologische dimensie achteraf nauwelijks wordt uitgewerkt. En hoewel de film minder blijft nazinderen dan Bongs vorige twee Barking Dogs Never Bite en Memories of Murder is The Host, dankzij de geslaagde mix van horror, humor en melodrama, superieur entertainment.

JJJ

Regie Bong Joon-ho

Vertolking Song Kang-ho, Byun Hee-bong, Park Hae-il

Land Zuid-Korea

Speelduur 119 minuten

Voor liefhebbers van een spannende mix van humor, horror en melodrama

Te mijden door wie zijn horror puur en onversneden wil

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234