Zondag 08/12/2019

Vaccintwijfel Getuigenissen

‘Een vaccin had mijn zoon veel ellende kunnen besparen’: ouders over waarom ze hun kind (nu) wél vaccineren

Jana Jonckheere en haar zoontje Theo. Beeld Bas Bogaerts

Steeds meer Vlamingen stellen zich vragen bij het nut van vaccins, zo leert onderzoek van De Morgen. Drie ouders getuigen waarom zij (nu) wel vol overtuiging hun kinderen lieten vaccineren. ‘Theo krijgt alle prikken die op de markt zijn. Na wat wij hebben meegemaakt, wil ik geen enkel risico meer lopen.’

Lees het volledige verhaal

‘De waarheid die niemand wil weten’: undercover bij antivaxers in Vlaanderen

Nee, van het mazelenvaccin krijgt u geen autisme (en andere mythes over vaccinaties doorprikt)

‘Ik heb gezien wat zo’n bacterie of virus kan teweegbrengen’

Jana Jonckheere (29), mama van Theo (1)

“Theo is ons eerste kindje. Eind maart kreeg hij voor het eerst koorts. We wisten niet zo goed wat we daarmee moesten aanvangen. Was hij echt ziek? Of had die koorts met de eerste tandjes te maken? Toen hij ook minder alert werd en begon te zeuren, hebben we toch beslist om de dokter van wacht te contacteren. Die reageerde meteen vrij bezorgd en stuurde ons naar de spoeddienst van het ziekenhuis. Daar waren ze minder gealarmeerd, vooral omdat Theo nog niet zo lang koorts maakte. Maar de dokter van wacht had een brief meegegeven, waarin ze aandrong op een ziekenhuisopname. Dat is ons geluk geweest.

“’s Nachts, in het ziekenhuis, maakte zijn bedje plots een vreemd geluid. Toen ik keek, zag ik hoe zijn spieren samentrokken. Wat er daarna gebeurde, herinner ik me nauwelijks. Ik was in shock. Theo had een soort epileptische aanval. Ik weet alleen dat er in korte tijd heel veel mensen rond zijn bedje stonden: de spoedartsen, verpleegkundigen en de pediater. ‘We weten niet of dit met een bacterie te maken heeft, maar we gaan voor de zekerheid antibiotica opstarten’, klonk het. ‘Dit mag niet erger worden.’

“De dag erna hebben ze Theo binnenstebuiten gekeerd. Bloedonderzoeken, hersenscans, ruggenmergpuncties. Dan is aan het licht gekomen dat hij een hersenvliesontsteking had. Bacterieel. Vervolgens is hij meteen met een ambulance naar het UZ Gent gebracht, naar de dienst intensieve zorgen. Daar is hij vijf dagen gebleven.

“Het was verschrikkelijk. We wisten echt niet of Theo het zou halen. Gelukkig sloeg de medicatie aan en heeft hij zich erdoor gesparteld. In totaal is hij drie weken in het ziekenhuis moeten blijven.”

“We zullen nooit weten hoe Theo die bacterie heeft opgelopen. Heeft het te maken met het feit dat hij nog niet volledig gevaccineerd was? Het zou kunnen. Theo heeft maar twee van de drie dosissen gehad. Maar het zou ook kunnen dat een vaccin geen verschil had gemaakt, omdat die het type hersenvliesontsteking misschien niet dekte. Dokters hebben geprobeerd om een antwoord op die vraag te vinden, maar dat is niet gelukt.

“We hebben brute pech gehad. Maar ook heel veel geluk. We zijn zo blij dat de dokter van wacht heeft aangedrongen op een opname. Als we die nacht niet in het ziekenhuis waren geweest, dan had Theo zijn epileptische aanval thuis gehad en dan had hij het niet gehaald. Voorlopig lijkt het erop dat Theo niks aan zijn hersenvliesontsteking zal overhouden.

“Als je met eigen ogen hebt gezien hoeveel leed zo’n bacterie of virus kan teweegbrengen, dan begrijp je niet dat mensen aan het nut van vaccins kunnen twijfelen. Theo krijgt alle prikken die op de markt zijn. Na wat wij hebben meegemaakt, wil ik geen enkel risico meer lopen.

“Voor Theo heb ik nooit stilgestaan bij het belang van vaccins. Ik volgde gewoon het advies van de arts. Vandaag ben ik een uitgesproken voorstander. Ik zal het iedereen aanraden.”

‘Ik geloof nu oprecht dat vaccins een meerwaarde zijn’

An Vos (42), moeder van drie kinderen

“Na de geboorte van mijn oudste dochter werd ik begeleid door een vroedvrouw die erg gekant was tegen vaccinaties. Op haar aanraden ging ik naar een gespreksavond daarover. Meteen daarna hebben mijn man en ik beslist niet te vaccineren. Veel ratio kwam daar niet bij kijken. Het was vooral gevoelsmatig.

“Vijf jaar geleden ben ik weer beginnen twijfelen. Door mijn gynaecoloog, in wie ik een heel groot vertrouwen heb. Tijdens een consultatie heb ik haar gevraagd wat ze van de vaccinaties tegen HPV (humaan papillomavirus, red.) vond. Mijn dochter moest toen dat vaccin krijgen, maar ik zag online dat er in Scandinavische landen veel ophef over was. Haar antwoord verraste me. ‘Uiteraard is zo’n vaccin belangrijk’, zei ze. ‘Mijn dochter heeft het ook gehad en mijn zonen ook.’ Toen dacht ik: oké, misschien moet ik onze kinderen dan toch maar laten inenten, als zij dat ook doet.

“Ik ben niet meteen in actie gekomen. Het was pas toen mijn zoon een tijdje later op de spoeddienst van het ziekenhuis belandde na een ernstige val, dat het opnieuw ter sprake kwam. Hij moest gehecht worden en ik kreeg de vraag of hij ingeënt was tegen tetanus. Ik heb toen eerlijk gezegd van niet, maar dat ik daar graag verandering in wilde brengen. We zijn dan meteen naar een kinderarts verwezen en die heeft met ons een nieuw schema opgesteld. Het is het inhaalschema dat ze ook in asielcentra gebruiken, geloof ik.

“Ik geloof nu oprecht dat vaccins een meerwaarde zijn. Dat ik dit jaren geleden niet zo zag, tja, ik heb daar ook niet echt een verklaring voor. Ik denk dat het voor een deel te maken had met de kwetsbare periode na de bevalling, maar ook met de mensen bij wie ik toen vertoefde. Ik ben na de bevalling van mijn dochter in een moedergroep geraakt waar niet-vaccineren heel normaal was. Die contacten zijn over de jaren heen verwaterd. En als je dan andere mensen tegenkomt die het heel vreemd vinden dat je kinderen niet gevaccineerd zijn, dan besef je: heb ik geen onzin geloofd?

“Mijn kinderen zijn nogal misnoegd over alle spuitjes die ze nu moeten krijgen. ‘Had dat toch eerder gedaan, dan zaten we er nu niet mee’, zeggen ze. Maar ze doen gelukkig wel wat hen gevraagd wordt, ze sputteren niet tegen.

“Ik snap wel dat er ouders zijn die twijfelen. Zeker als je in een omgeving zit waar veel mensen negatieve ideeën hebben over vaccinatie. Inmiddels zie ik er de meerwaarde van in. Ik sluit niet uit dat ik mijn kinderen eerder had laten vaccineren als er een fatsoenlijk gesprek over mijn bezorgdheden was geweest.”

‘Een vaccin had mijn zoon veel ellende kunnen besparen’

Leen Frederix (37), mama van Lias (5)

“Lias was 18 maanden oud toen het gebeurde. Op een nacht begon hij over te geven, kreeg 41 graden koorts en paarse plekjes op zijn buik. Ik wist meteen dat het ernstig was.

“Op de spoeddienst kreeg ik gelijk. Het was een hersenvliesontsteking: meningitis type B. Enkele uren later lag hij met falende organen op intensieve. Uiteindelijk is hij met de mug overgebracht naar het ziekenhuis van Maastricht. Daar heeft hij drie dagen gelegen.

Lias (5), de zoon van Leen Frederix, in het ziekenhuis. Beeld rv

“Het is kantje boord geweest. Op het moment zelf zeggen ze dat natuurlijk niet, maar achteraf gaven artsen toe dat er 85 procent kans was dat hij was overleden. Hij heeft geluk gehad.

“Een half jaar na de ziekenhuisopname heb ik gehoord dat er een vaccin bestond tegen dit type van hersenvliesontsteking (Bexsero, red.). Ik had er nog nooit van gehoord. Zijn twee oudere broers hebben het toen meteen gekregen. Als je kunt vaccineren tegen iets, is het volgens mij je plicht dat ook te doen. Inmiddels is het vaccin bekender dan toen, maar het wordt nog steeds niet terugbetaald.

“Lias is nooit meer de oude geworden. Hij moet nu twee à drie keer per week naar een revalidatiecentrum, heeft een taalachterstand en zijn evenwicht is aangetast. Hij zet stappen vooruit, maar het zijn kleine stapjes.

“Als ik hoor dat ouders hun kinderen niet willen vaccineren, maak ik me kwaad. Ik snap dat echt niet. Zijn er soms risico’s aan verbonden? Ja. Maar de voordelen wegen toch op. Had mijn zoon dat vaccin gekregen, dan was ons dit wellicht gespaard gebleven. Het is een duur vaccin, dus ik begrijp dat sommige ouders zich dit niet kunnen veroorloven. Mijn kinderarts zei daar iets treffend over: ‘Bij de eerste verjaardag van een kind krijgt het allerlei cadeaus die het eigenlijk niet nodig heeft. Vraag geld en betaal daar het vaccin mee. Dan is je kind beschermd.’ Hij heeft gelijk.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234