Zondag 05/07/2020

Een universele cocktail over liefde en dood

Regisseur Mokhallad Rasem brengt drie liefdesparen van verschillende leeftijden samen op toneel. Hun interactie verbeeldt de betoverende en tegelijk verwoestende kracht van wat grote gevoelens aanrichten.

Zou Shakespeare blij zijn met deze Romeo & Julia? Hardliners van het repertoiretheater alvast niet. Zij hunkeren immers naar historische kostuumdrama's en epoquekleren en zullen niet te porren zijn voor de uitvouwbare, conceptuele benadering van Mokhallad Rasem. De Irakees slaat de tijdloze metaforen over, schrapt de iconische balkonscène tussen de smachtende puberale geliefden, toont geen spetterende mantel- en degenscènes tussen de rivaliserende Capulets en Montagues, bij hem geen stampij van kleurrijke nevenpersonages op Veronese piazze.

Romeo & Julia opent mysterieus en zet de toeschouwer al onmiddellijk aan het decoderen. In de mistige duisternis duwt een man onder zwaar gehijg een terreinwagen voort op een ronddraaiend plateau. Drie koppeltjes treden op de voorgrond: kinderen, jongvolwassenen en senioren. Ze poseren voor een familieportret, de fotograaf drukt af. De harde witte flitsen maken plaats voor een sepia belichting. Boodschap begrepen: als er één gevoel is dat als een meridiaan door de mensen loopt en hen van wieg tot graf verbindt, dan is het de liefde.

Een koppel zestigers, Gilda De Bal en Vic De Wachter, slaat vanuit de auto de liefdessaga gade. De afloop van het verhaal is gekend, maar zij zijn er nog lang niet mee klaar. Zij stelt zich met moederlijke bezorgdheid duizend vragen over die dertien- en achttienjarige bakvissen die gechoreografeerd op Prokofjev zo mooi zijn doodgegaan. Hij relativeert de dingen, probeert haar gerust te stellen. Romeo en Julia, daarnet zo letterlijk en genadeloos gestorven in de lente van hun leven, verrijzen in de herfst van hun bestaan in een 4x4.

Collagetechniek

Regisseur Rasem is niet van het teksttheater. Hij is een verwoede puzzelaar die op een thema inzoomt en tijdens een intensief proces van trial-and-errorpistes en ideeën bij elkaar sprokkelt en pas op het einde de focus scherpstelt. Deze multimediale maker haalt op zijn zoektocht naar synergieën de schotten tussen disciplines weg.

Het eclecticisme van Rasem zorgt voor stemmingen die danig uiteenlopen en de dramaturgische kneepjes die hij aanwendt zijn zo uiteenlopend dat we overspoeld worden door caleidoscopische wisselbeelden. De bewegingspartituren van de dansers zijn corporele metaforen die heel functioneel een brug slaan tussen de taferelen. Die non-verbale overgangen zorgen voor samenhang zodat al die fragmentjes toch uitgroeien tot een harmonieus totaalconcept.

Romeo & Julia is een erg zintuiglijke voorstelling. De contactimprovisaties van de dansers zorgen voor de lichamelijke dimensie. Daarnaast is er de lichtregie van Van Haesbroeck die subtiel bijdraagt tot de sfeerschepping. De pièce de résistance van het decor is een heel ingenieus ontwerp van scenograaf Jean Bernard Koeman. Centraal in het gezichtsveld, als een kathedraal, staat de gepimpte jeep op scène. Het attribuut wordt hier volledig in de voorstelling geïntegreerd.

Rasem: "Romeo & Julia gaat voor mij over onsterfelijkheid. Het gaat over de liefde die als erfelijk materiaal blijft terugkomen wanneer er iemand wordt geboren. Voor mij komt dat ook terug in het decor. De auto die ik in Bagdad fotografeerde, werkt als erfelijk materiaal door in het decor. Dat metalen voertuig is ook een lichaam, met ledenmaten die hun functie hebben, een baarmoeder waar nieuwe mensen uit komen, met hersens en herinneringen en een eigen geschiedenis. Het wordt ouder, verroest en transformeert."

Lange afdronk

De tijdloze en ontwapenende uitstraling van deze Romeo & Julia draag je in je emotionele rugzak mee naar huis. Het is een voorstelling met een lange afdronk. Op een dipje na boeit ze van begin tot einde, niet het minst door de ongedwongen acteerstijl van het duo De Bal-De Wachter. Ondanks de chansonsfeer die erover neerdaalt, wordt het niet klef en ook geen variété. Het bevestigt alles wat je al over de liefde weet of nog te leren hebt. Laat ze zacht of hard zijn, iedereen blijft er te eeuwigen dage naar peilen.

Dit theaterseizoen is Mokhallad Rasem toegetreden tot de vaste kern van Toneelhuis. Volgend jaar pakt hij Hamlet aan. Dat klinkt als een onuitgesproken belofte.

www. toneelhuis.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234