Woensdag 27/01/2021

Een staatsecretaris voor Asiel- en Migratiebestrijding

Bob Pleysier is voormalig topman van asielagentschap Fedasil

Jarenlang vroeg dit land om één minister voor Asiel en Migratie. Die kwam er voor het eerst in de regering-Leterme (2008) met Annemie Turtelboom (Open Vld). Maar die kon, hoe ze ook haar best deed, niet op tegen de PS en kon dus geen deuk in een pakje boter slaan. Nadien kwam Melchior Wathelet (cdH), die met de goedkeuring van diezelfde PS het hele asieldossier naar de complete verloedering liet afglijden - een kunststukje dat hij nadien nog eens mocht herhalen met het energiedossier.

En dan kwam Maggie en die was, aldus de publieke opinie, magistraal. De bewondering was zo beaat dat maar weinigen merkten dat De Block (Open Vld) de problemen rond asiel en migratie had teruggebracht tot haar eigen kleine horizon, Groot-Merchtem bij wijze van spreken.

Haar opvolger in de nieuwe regering is nu Theo Francken (N-VA), een jonge hond die, blij dat hij de oever heeft bereikt, enthousiast zijn vacht droog schudt en met genoegen constateert dat hij zo zijn hele omgeving nat maakt.

Het is uiteraard te vroeg om een inschatting te maken van zijn asiel- en migratiebeleid maar dat de staatssecretaris, na de drastische verharding onder Maggie de Block, nog meer spierballen zal tonen, leek in de sterren - en ook in zijn boek: België, land zonder grens (2012) - geschreven.

De beleidsintenties van de nieuwe regering inzake asiel en migratie lopen niet bepaald over van generositeit. Het asielhoofdstuk van het regeerakkoord (7.1) begint met zeventien algemene paragrafen. Daarvan zijn er zes neutraal (organisatie), twee positief (humanitair) en negen negatief (restrictief).

Deze quotering is dan nog erg mild. Een voorbeeld: de transfer van de Fedasil-dotatie van Maatschappelijk Welzijn naar Binnenlandse Zaken (minister Jambon, N-VA) is als neutraal geteld. Maar als morgen staatssecretaris Francken meer gesloten opvangplaatsen wil, kan hij die financieren door bijvoorbeeld in dat Fedasil-budget de opvangplaatsen van Vluchtelingenwerk Vlaanderen te schrappen. Die verschuiving was dan toch niet neutraal.

Het hoofdstuk opvang (7.3) telt zeven paragrafen, het hoofdstuk terugkeer (7.4) telt er dertien, bijna het dubbele. Het geeft een idee.

Over de kernproblemen van asiel en migratie - de Noord-Zuidverhoudingen, arbeidsmigratie, mensenhandel, Syrische vluchtelingen, de Russische roulette van Lampedusa, de hypocriete houding tegenover echte vluchtelingen (recent nog de Eritreeërs)... - geen woord. Daarmee zet de regering zich comfortabel in de slipstream van De Block. Ook zij kreeg als staatssecretaris voor Migratie nooit een te onthouden idee over migratie over haar lippen.

In hoofdstuk 7.5 van het regeerakkoord staat: "Europees verdedigen we een versterking van Frontex om de grenzen te beveiligen." Dat deze 'Fortress Europe'-politiek en de harde grensbewaking de lucratieve mensenhandel heeft doen bloeien en tienduizenden doden heeft gemaakt in de zeestraat naar Lampedusa is voor de nieuwe regering blijkbaar geen topic.

En dan kwam Theo Francken, nog voor hij een kantoorstoel had, met zijn eerste intentieverklaringen als staatssecretaris: meer en sneller (criminele) illegalen repatriëren, meer plaatsen in gesloten centra om zo duizend extra gedwongen repatriëringen te kunnen doen, kinderen van illegale gezinnen opnieuw achter de tralies in afwachting van hun uitzetting. Uitspraken die voor een staatssecretaris voor Asiel en Migratie veel bedenkelijker zijn dan zijn aanwezigheid op een mogelijk fout feestje of enkele oude aangebrande mails.

Zo'n open doelkans liet de oppositie niet liggen. Laurette Onkelinx, niet gehinderd door het belabberd asielbeleid van de PS in het verleden, schoot met scherp op die jonge hond zonder dekking op de oever. Francken moest al snel door het stof: excuses voor het verleden en enkel correcte formules voor de toekomst: objectief beleid, respecteren van internationale regels, respect voor alle mensen...

Slotsom: De regering-Michel I wil het asiel- en migratiebeleid van De Block nog verstrengen en N-VA had dat graag ingevuld met een staatsecretaris voor Asiel- en Migratiebestrijding. In hardliner Theo Francken zag De Wever de (kort)geknipte figuur om dat plan hard te maken. Eén receptie, enkele Facebookberichten, wat oude foto's en e-mails later, is de branie heel wat minder. Premier Michel wordt nu elke morgen met kopzorgen wakker (nieuwe e-mails, bezwarende foto's, iemand het boek van Francken herlezen?) De premier weet intussen dat de keuze voor een andere figuur, Zuhal Demir om maar één iemand te noemen, hem veel ellende had kunnen besparen. En het had een extra vrouw opgeleverd.

4-5

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234