Maandag 09/12/2019

Een rebel met een doel

vervolg van pagina 17

Ondanks de legendarische status van The Clash is Strummer er naar eigen zeggen nooit rijk van geworden. "We hadden een wurgcontract. In die mate zelfs dat we aan Sandinista, een driedubbele elpee die voor de prijs van een enkele werd verkocht, zelfs geld hebben moeten bijleggen. Maar het ging ons om het principe: we wilden niet dat de fans te veel zouden moeten neertellen om onze muziek in huis te halen."

Na Combat Rock gingen Strummer en Jones wegens artistieke meningsverschillen uit elkaar. Of juister: Strummer zette Jones uit de groep, verzamelde een aantal jonge muzikanten om zich heen, en nam er in 1985 het catastrofale Cut The Crap mee op, een plaat die zo slecht is dat ze sindsdien uit de officiële discografie wordt geweerd.

Nadien verdween Strummer uit de actualiteit en hield hij zich voornamelijk bezig met het componeren van soundtracks. Hij acteerde aan de zijde van Courtney Love in Straight to Hell, en was eveneens te zien in de Finse thriller I Hired A Contract Killer. Ook in Jim Jarmusch' Elvis-prent Mystery Train speelde Strummer een opgemerkte rol. Daarnaast producete de zanger platen van de folkgroep The Pogues, die hij zelfs nog een tijdje aanvoert wanneer zanger Shane MacGowan wegens constante dronkenschap uit de groep wordt gezet.

The Clash scoort in 1991 haast per ongeluk de grootste hit uit haar carrière wanneer 'Should I Stay Or Should I Go' een tweede leven begint in een reclame voor jeansbroeken. Sindsdien is de impact van The Clash alleen maar toegenomen. Jonge bands als Manic Street Preachers, Rancid, The Offspring, Blink 182 en Manu Chao maken er geen geheim van dat ze zwaar door Strummer zijn beïnvloed, en in 1999 vindt er zelfs een heuse Clash-revival plaats: Alle cd's worden heruitgebracht, er verschijnt een cd met live-opnamen, er komt een tribute-cd op de markt waarop onder meer Moby, Heather Nova en Afghan Whigs Clash-classics opnemen en nog datzelfde jaar scoort de Amerikaanse popster Will Smith een gigantische hit met 'Will 2K', een nummer dat helemaal gebaseerd is op samples uit 'Rock The Casbah'.

Strummer komt in die periode weer met nieuw werk aanzetten, al beseft hij beter dat elke nieuwe noot muziek altijd aan de erfenis van The Clash zal worden afgewogen. "Ik vind het niet erg dat mijn verleden mijn grootste concurrent is. Dat houdt me scherp. Ik ben er trouwens vast van overtuigd dat mijn solo-cd's minstens even goed zijn als de platen die ik vroeger met The Clash heb gemaakt. Al is het evident dat ik nooit nog een plaat zal maken die de culturele impact van London Calling zal evenaren. Toen maakte ik deel uit van een beweging die niet alleen de muziekindustrie, maar ook de hele samenleving heeft veranderd. We bruisten van de nieuwe ideeën, maakten muziek die niemand ooit eerder had gehoord en vonden een publiek dat daar open voor stond.

"Bovendien speelt er een ander element mee: leeftijd. Volgens mij moet je jong zijn om impact te kunnen hebben. Als Kurt Cobain of Bob Dylan pas op hun vijfenveertigste waren doorgebroken, hadden hun platen nooit hetzelfde effect gehad." Strummer, die tijdens het gesprek bruiste van levenslust en een buitengewoon joviale indruk maakte, zat niet zo met zijn status van levende legende. "Het enige wat me momenteel bezighoudt, is of ik met mijn nieuwe cd wel uit de kosten zal geraken."

Maar zelfs dan bleef Strummer trouw aan zijn principes. Hij kreeg tot 7,5 miljoen euro aangeboden om The Clash opnieuw bij elkaar te fluiten, en hoewel de plooien met de andere groepsleden intussen weer gladgestreken waren, ging hij nooit op dergelijke aanbiedingen in. "Met The Clash hebben we de kick mogen ervaren om samen met een paar andere groepen de maatschappij te veranderen. Dat heeft ons een legendarische status opgeleverd. Het is waar dat we nu gemakkelijk veel geld zouden kunnen verdienen, maar het gevaar bestaat dat daarmee de mythe rond de groep wordt aangetast. En dat wil ik absoluut vermijden. Kijk maar naar The Sex Pistols. Die zijn wel gezwicht voor het grote geld, met als gevolg dat die band veel van haar geloofwaardigheid verloren heeft. Ik heb te veel respect voor onze fans om hen dat aan te doen."

Strummer laat een vrouw, drie tienerdochters en miljoenen treurende fans na. Maar ook een repertoire dat telkens weer nieuwe generaties muzikanten zal blijven inspireren.

'We hebben de kick mogen ervaren om samen met een paar andere groepen de maatschappij te veranderen. We zouden daar nu veel geld mee kunnen verdienen, maar ik wil de mythe rond de groep niet aantasten'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234