Maandag 21/06/2021

EEN PRADA-TAS OM OP TE ZITTEN

Ronan en ERwan Bouroullec stellen eerste werk voor Cassina voor.

Via Durini op een maandagochtend. De Franse designers Ronan en Erwan Bouroullec staan achter een security-lint in de vitrine van het historische vlaggenschip van Cassina, dat in Milaan met tromgeroffel zijn negentigste verjaardag viert. Er is een retrospectieve tentoonstelling in een pas geopend kantoorgebouw van Herzog en De Meuron, in september verschijnt een naslagwerk in het Engels. De Bouroullecs brachten voor het eerst enkele ontwerpen onder bij het eerbiedwaardige merk: een gestoffeerde dining chair, de Cotone, en een wandrekje van verharde, maar nog buigzame gom, Baleno.

"Ik ben een jaar of twintig geleden mijn carrière begonnen bij Cappellini, en ik had heimwee naar de Italiaanse meubelindustrie", lacht Ronan, de oudere Bouroullec. "Het idee dat je met je prototype in de koffer van je auto naar een fabriek kunt rijden om, bijvoorbeeld, stiksels te laten zetten, en dat je daarna je weg verderzet naar het volgende atelier. Dat Italië: op de balans van industrie en handwerk, met een ongelooflijke savoir-faire, waar alles mogelijk lijkt. We keken ernaar uit om meubels te maken met ingenieurs die over poëzie kunnen praten. De vaklui van Cassina hebben nog met Vico Magistretti gewerkt, met Mario Bellini." (Die legendarische designer stelt op hetzelfde moment aan de andere kant de heruitgave voor van zijn vijftig jaar oude MB1 Quartet bij Cassina, JB)

De Cotone past in de traditie van Cassina. De stoel heeft een gepolsterd frame. De rigide aluminium structuur contrasteert met de zachte bekleding. "Het idee was: laten we onze versie maken van een Prada-handtas. Een tas waarin je kunt gaan zitten. Een beetje bourgeois, maar dan wel gekruid. Niet hautain of vervelend. Het lijkt op het eerste gezicht een heel eenvoudig ontwerp, maar eigenlijk is het heel complex."

Net als de wandrekjes, die pas enkele uren geleden uit de fabriek zijn gerold. "Ook dat project was behoorlijk complex", vertelt hij. "Dit zijn prototypes. Er moet een mal voor worden gemaakt, en dat is een hele investering. We hebben al eerder muuraccessoires ontworpen, ik denk dat we daarmee zelfs de eersten waren. En nu hebben alle merken dergelijke schapjes in hun cataloog. Dit exemplaar is toch net iets ambitieuzer, meer een echt meubel dan een klein accessoire."

Volgens Bouroullec bezet Cassina een aparte plaats aan de top van de Italiaanse designindustrie. "Ik heb weinig affiniteit met B&B Italia of Molteni (de twee belangrijkste concurrenten van Cassina, JB). Hun meubels zijn goed gemaakt, maar erg klassiek. Cassina is net iets gekker. Innovatiever, ook, met een sterkere vormentaal. Het bedrijf heeft, ook tijdens mindere periodes, zijn savoir-faire bewaard, en sinds Patricia Urquiola vorig jaar benoemd is als artistiek directeur, zit er opnieuw coherentie in het aanbod. Patricia heeft me verschillende keren gebeld met de vraag om samen te werken. Ik heb lang getwijfeld. En uiteindelijk toegezegd."

"Ik ben ouder geworden," besluit hij, "ook als designer. Het hoeft allemaal niet meer zo snel te gaan."

De Cotone-stoel.

Midden: wandrekje van verharde gom, Baleno.

Ronan en Erwan Bouroullec: 'We keken ernaar uit om meubels te maken met ingenieurs die over poëzie kunnen praten.'

Belg Thierry Boutemy creëert tuin van citroen en rogge voor wodkamerk belvedere.

Half elf 's avonds, diner met Thierry Boutemy bij Ceresio 7, het drukbezochte restaurant op het dak van het hoofdkwartier van modebedrijf Dsquared2. De Brusselse bloemist is eregast van wodkamerk Belvedere, dat hem de opdracht gaf in Milaan een tuin in te richten met de ingrediënten van het drankje. Het resultaat: een efemere boog van rogge, tijm, komkommer, rozemarijn, pompelmoes en citroen, geïnstalleerd in het park van een imposant palazzo in Via Manzoni.

"Sinds Marie Antoinette in 2006 heb ik niet stilgestaan", zucht Boutemy. De film van Sofia Coppola, waarvoor hij alle bloemencomposities maakte, betekende destijds zijn grote doorbraak. "Defilés, huwelijken, evenementen, films, er komt geen eind aan. Overmorgen reis ik naar Parijs (hij heeft er een opdracht van Zara, een klant waarmee hij vaker samenwerkt, JB), en van daar gaat het naar Beiroet, om een huwelijksfeest voor te bereiden. Intussen heb ik ook nog mijn bloemenwinkel in Ukkel."

De opdrachten zijn vaak spectaculair: vorig jaar heeft hij voor een huwelijk een volledig kasteel in bloemen gehuld. Aan de buitenkant. Hij reist de wereld rond, ontmoet iedereen die telt van Parijs tot Hollywood (en Antwerpen: hij heeft zowel met Ann Demeulemeester als Dries Van Noten gepalaverd over bloemen en planten), maar hij heeft zelf weinig met glamour.

"Eerlijk gezegd, ik ben op dit moment een beetje verzadigd. Ik heb geen tijd meer om na te denken. Misschien wordt het tijd dat ik weer wat meer voor mezelf ga werken."

Behandeld als een ster

Thierry Boutemy is het schoolvoorbeeld van een creatief talent dat door een groot merk wordt ingehuurd om in Milaan consumptiegoederen te helpen slijten. In dit geval: wodka. Elders in Milaan hadden onder meer Samsung, Toyota, Mini, Pepsi Cola en Veuve Cliquot projecten, naast twee dozijn modelabels, met de indoor beach party van Marni (gekleurd zand, strandstoelen, zomerse cocktails) als kroon op de week.

"Ach," zegt de bloemist, "voor mij was dit een mooie samenwerking, met aangename mensen, en daar doe je het uiteindelijk ook voor. Ik word door Belvedere behandeld als een ster, met enorm veel respect. In de mode gaat het er vaak veel harder aan toe." (Hij is meer vertrouwd met mode dan met design: hij heeft een boon voor ontwerpers als Henrik Vibskov, van wie hij de kleren draagt, of Franse Brusselaars Thierry Rondenet en Hervé Yvrenogeau van wijlen het label Own, met wie hij goed bevriend is.

Boutemy keek die avond halsreikend uit naar zijn bestemming na Beiroet: het Zwarte Woud in Duitsland. "Een plek waar ik wel vaker naartoe trek. Ik kan er helemaal herbronnen."

Jaime Hayon presenteerde zijn nieuwe bank voorFritz Hansen, de Lune, in een imaginaire, volledig door hemzelf ontworpen lobby: Hotel Fritz, in Milaan, maar tegelijk ook ergens halverwege een ondersneeuwde fjord en het Braziliaanse Regenwoud.

Hoe bedenk je een imaginair hotel?

"Door volop je verbeelding

te gebruiken. Je creëert een omgeving. Je werkt met een concept. De lobby moet beantwoorden aan het algemene concept van je hotel. Het is een plek waar je bezoekers moet verwelkomen, maar je moet ze ook verrassen, met dingen om te doen en om te bekijken. En daarnaast moet een lobby ook comfortabel zijn."

Met Fritz Hansen combineer je Zuid-Europese warmte met Scandinavische cool. Is dat een gemakkelijk huwelijk?

"Het is een goed huwelijk. Het vergt soms wat werk, zoals elk ander huwelijk, maar de betrokken partijen brengen allebei veel aan. We werken goed samen. Samen zijn we sterker dan alleen.

"De esthetiek van Spanjaarden en Denen is erg verschillend, maar ook complementair."

Lune is gebaseerd op een Scandinavische traditie?

"Lune is gebaseerd op de combinatie van Fritz Hansen en Hayon. En de poging om het beste van die twee werelden in een heel simpel, elegant en comfortabel sofasysteem te combineren."

De designsector is heel internationaal, en kent eigenlijk geen grenzen. Denk je dat designers muren kunnen helpen neerhalen?

"Ik ben niet geïnteresseerd in het politieke aspect. Maar ik hou van de mensenlijke dimensie, het feit dat we van elkaar kunnen leren, dat we kunnen samenwerken, dat we nieuwe, onverwachte gedachten kunnen exploreren, en frisse uitdagingen kunnen aangaan."

Wat zijn een aantal van jouw andere projecten in Milaan?

"De Stone Age Folk-installatie, een paviljoen voor Caesarstone, is heel bijzonder. Ik hoop dat het na Milaan nog verder kan reizen. En ik heb nieuwe producten bij diverse fabrikanten. Waaronder de Aleta-collectie voor het Spaanse Viccarbe, een lijn stoelen waarvan de vorm geïnspireerd is door de vin van een haai."

Fien Muller en Hans Van Severen zetten email naar hun hand.

We treffen Fien Muller en Hannes Van Severen op het terrasje rond een cirkelvormige toren op de bovenste verdieping van een oud appartementsgebouw in de universiteitswijk van Milaan.

Muller wijst naar een forse bliksemafleider op de koepel van het gebouw. "Vuurwerk", lacht ze.

In de koepel, met een galmende akoestiek, huist de praktijk van architecten Studio Binocle, die tijdens de designweek is leeggehaald voor Fireworks, een project voor Massimo De Carlo, een gerespecteerde galerie met adressen in Milaan, Londen en Hongkong, en kunstenaars als Maurizio Cattelan, George Condo en Carsten Höller.

Fireworks is een collectie van vijf paravents in email, gemaakt door de onlangs geherlanceerde Emaillerie Belge. Van Severen: "We zouden vorig jaar al samenwerken met Emaillerie Belge voor de tentoonstelling met Belgisch design in Palazzo Litta in Milaan, maar dat is toen niet doorgegaan. Niet veel later nam een vriend van ons, Tanguy Van Quickenborne, het bedrijf over. Hij vroeg of we nog altijd iets met email wilden doen. Ja dus."

Glas en staal versmolten

Muller: "Email is een zeer authentiek materiaal, dat heel veel in zich heeft. Vroeger werd het hoofdzakelijk gebruikt voor reclamepanelen, plakkaten in metrostations, verkeersborden. Het is ongelooflijk sterk, maar ook heel rijk. Het gééft veel, vinden wij. Het voelt massief aan, maar het heeft ook een zekere lichtheid. Dat contrast vonden wij niet alleen mooi, maar ook bruikbaar."

Van Severen: "Email is de versmelting van glas en staal tot één materiaal. Heel duurzaam."

Muller: "Onze stukken gaan vijf keer na elkaar in een oven aan 800 graden. Staal kan daar nog net tegen, maar het moet wel langs alle kanten ondersteund worden zodat het niet scheeftrekt. Dat was een van de uitdagingen bij dit project. Aan de randen van de panelen worden lusjes gelast om ze vast te maken, en die lusjes worden er nadien afgebroken. Daardoor krijg je soms oneffenheden. Maar dat vinden wij dan weer mooi."

Van Severen: "Toen we begonnen na te denken over dit project, kregen we al snel het gevoel dat het iets moest worden dat verticaal kon worden beleefd. We wilden losstaande panelen in een ruimte plaatsen. Dat was niet evident. Doorgaans zijn zulke stalen panelen anderhalve millimeter dik. Ze worden lichtjes geplooid langs de randen om ze steviger te maken, anders zakken ze door elkaar. Wij zijn op zoek gegaan naar een staal van minstens 3 millimeter. Daar konden we veel meer mee doen. We wilden dat onze panelen er zouden uitzien als gevouwen papier, terwijl het eigenlijk heel massieve dingen zijn die er staan."

Suggestie

Muller: "Het ziet er heel eenvoudig en simpel uit, maar het is echt wel een gevecht geweest. We hebben niet echt nagedacht: we moeten hier een zitbank maken, of een tafel. Het zijn objecten. Je kunt er hoogstens een suggestie in zien van een tafel, of van een rek."

Van Severen: "Wat ons interesseert, is hoe een object reageert op de omgeving, en op andere objecten in de buurt. Wij maken altijd graag een landschap, een geheel van objecten die qua kleuren en vormen samenhoren. We maken een soort compositie in de ruimte, een schilderij."

Muller: "Mensen zeggen vaak dat we tekeningen in de ruimte maken. Die zijn nu eerder schilderijen geworden. Het is anders dan wat we ervoor deden, maar het ligt wel in dezelfde lijn."

Bij veel luxedesignlabels is de hotelsuite het grote ideaal: een kamer die even chic is als comfortabel.

In de categorie vijfsterren-chic: koffietafeltje Ilda van Jean-Marie Massaud voor Poliform, met een blad van lapis lazuli of marmer en handgemaakte bronzen poten.

De Taylor-buffetkast van Carlo Colombo voor Flexform: structuur van aluminium met marmeren of houten blad. De deuren zijn afgewerkt met leder.

Loungen in luxe bij Giorgetti: de Sahara-stoel en pouf van Rossella Pugliatti.

Minotti werkt dit jaar met designers Rodolfo Dordoni en Christophe Delcourt.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234