Zaterdag 08/05/2021

Een pleidooi voor uitroeptekens

0110 slaagde waar de politiek vandaag jammerlijk tekortschiet: tonen dat de hoop op een gedeelde stad en toekomst gerechtvaardigd is, maar dat je die niet cadeau krijgt

Arno Hintjens en Jan Goossens willen niet in alles soepel zijn

@5 INFO Opinie:Arno Hintjens en Jan Goossens zetten hun schouders onder 0110 in Brussel.@4 DROP 2 OPINIE:Er is veel gepalaverd over 0110. Krachtig politiek statement of vrijblijvende wanhoopsdaad van de linkse kerk? Directe impact op de verkiezingsuitslag van 8 oktober 2006 of niet?

Wie erbij was in Brussel, draagt ongetwijfeld één indruk voor lange tijd mee op zijn netvlies: de bontgekleurde en veeltalige realiteit van de Vlaamse hoofdstad was nooit zo zichtbaar op een podium. Zonder al te veel bloed, zweet en tranen werd wat de zwakte van de Brusselse affiche had kunnen zijn, haar grote sterkte: Adamo met Mousta Largo, Laura Lynn met David Bovée, Marie Daulne met Patrick Riguelle en de Laatste Show Band, Willem Vermandere met Fabrizio Cassol, Daan met Plastic Bertrand. Allemaal primeurs, allemaal bastaardkoppels ook die ervoor zorgden dat het Brusselse publiek zeker even gemengd was als de artiesten op het podium. Het concert zelf belichaamde zo beter dan om het even welk hoofdartikel of opiniestuk wat de inzet van 0110 in Brussel was. Alle muzikanten en toeschouwers zetten Brussel in de schijnwerpers als een interculturele kans eerder dan een onoverkomelijk probleem - een stad met een onvermijdelijk complexe én veelbelovende toekomst, op voorwaarde dat we er iedere dag allemaal keihard aan werken, waar we ook vandaan komen en welke taal we ook spreken.

Een open en verdraagzame stad dus, ja. Is dat een vrijblijvende en gemakzuchtige doelstelling waar iedereen het alleen maar mee eens kan zijn? Was het maar waar. Misschien voor de onverbeterlijke naïevelingen die hun ogen en oren sluiten voor de dominante visies op Brussel aan weerszijden van de taalgrens, in extremistische én gematigde hoek. Of voor de sceptici van het multiculturele drama, van wie je het woord 'verdraagzaam' niet meer in de mond mag nemen zonder dat je het eerst tien keer nuanceert en zegt dat die verdraagzaamheid van alle kanten moet komen en steeds weer obstakels op haar weg zal vinden.

Op basis van een uitgesproken artistieke strategie slaagde 0110 waar de politiek vandaag jammerlijk tekortschiet: mensen over hun verschillen heen verenigen en tonen dat de hoop op een gedeelde stad en toekomst gerechtvaardigd is, maar dat je die niet cadeau krijgt. Of om het met Jos Geysels te zeggen: "Manifesteren is communiceren met de samenleving. De 0110-artiesten maakten zo samen met tienduizenden mensen wel degelijk een zeer duidelijk statement. Ze spreken niet voor eigen kerk, maar bezetten vreedzaam openbare pleinen en straten. Ze vullen de publieke ruimte met ideeën, gedachten en voorstellen. We moeten een groot uitroepteken blijven zetten bij zaken die soms vanzelfsprekendheden worden, zoals racisme. In sommige dingen mag je niet soepel zijn. Elk uitroepteken moet niet in een vraagteken veranderd worden."

Komt er een vervolg op 0110? Time will tell. Zeker is dat 0110 vandaag alweer gevaarlijk verleden tijd lijkt, ook al liggen de concerten nog maar een jaar achter ons. Na de gemeenteraadsverkiezingen heerste hier en daar een beetje euforie, of 0110 er nu voor iets tussen zat of niet. Na de federale verkiezingen en hun uiterst complexe nasleep is daarvan nog weinig te merken. Zeker niet in Brussel. In Vlaanderen zwijgt men Brussel dood, terwijl het er net voortdurend over de band met de hoofdstad zou moeten gaan. In Wallonië is men gestart met een gezamenlijke zoektocht van Walen en Brusselaars naar een identité francophone. Misschien begrijpen we het allemaal verkeerd, maar het lijken eerder stappen achteruit dan vooruit op de weg naar een open en verdraagzame stad en samenleving. En toch. Als het complexe maar fascinerende Europa van morgen, met al zijn talen en culturen, zich zelfs niet meer laat zien in Brussel en België, waar dan wel? Misschien moeten de artiesten van 0110 achter die vraag op tijd en stond toch maar weer eens een uitroepteken plaatsen.

En intussen: leve de mosselen!!!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234