Woensdag 19/01/2022

Een pianist voor pianisten

klassiekHHHHI leif ove andsnes in bozar

Brussel

Van onze medewerker

Rudy Tambuyser

De Noorse pianist Leif Ove Andsnes is in Brussel in enkele jaren uitgegroeid van een verborgen juweel dat je in het conservatorium ging beluisteren tot een eenmanstopaffiche in de grote zaal van het PSK. Hij is dit seizoen in residentie bij BOZAR en opende vrijdag een reeks van vier zeer verschillende concerten met een solorecital.

Andsnes is zeker de meest getalenteerde pianist in tijden. Bovendien is hij muzikaal hoogst intelligent en verschijnt hij steevast grondig voorbereid op het podium. Ons voorbehoud bij zijn recital van vrijdag blijft goeddeels gelijk aan dat van vorig jaar, al was hij deze keer meer ontspannen en was het programma hem iets meer op het lijf geschreven (enkele werken van Schumann, doelbewust buiten het ijzeren repertoire gekozen, en de fantastische laatste sonate van Schubert). Dat voorbehoud is: Andsnes evolueert tot een pianist's pianist. De pianistenwereld heeft hij goeddeels op zijn hand en dat zal zo blijven. Pianisten houden ervan te worden bevestigd in hun verbazing over technische en klankmatige perfectie, en Andsnes biedt hen die aan de lopende meter.

Nu is Andsnes anderzijds geen crowd pleaser. Hij kiest geen virtuositeit om de virtuositeit. Dat siert hem, want het zou hem meer staande ovaties opleveren. Wat wel stoort, is dat hij zo weinig meer doet dan zorgvuldig en perfect te zitten zijn. Zijn lezingen ontberen meer en meer retorische kwaliteit. Overtuigingskracht in subjectieve kwesties zoals muziek zit niet alleen in kennis en vaardigheid, maar ook in een onbestemd gevoel, een instinctief communicatief vermogen. Dat verdwijnt bij Andsnes - het was er vroeger wel. Ook het zo belangrijke aspect van de timing dat aan hartslag en liefdevolle concentratie op het moment zelf ontspruit, voelen we niet meer. In de Arabeske van Schumann hoor je die oneigenlijke muzikale ascese het meest uitgekristalliseerd. Overtuigender is Andsnes in passages waarin hij de noten niet meer kan tellen, en waar het klankbeeld typisch schumanniaans vloeibaar lijkt te worden. Het Opus 32, dat het eerste concertdeel afsloot, was in die zin vaak erg mooi.

De Schubert-sonate was, afgezien van de gebruikelijke perfectie, sterker dan het aan Schumann gewijde deel. Tragiek is universeler dan bevlogenheid óver de grens van wat voor de meeste mensen wenselijk lijkt. Ze heeft dan ook minder verbeelding nodig. Er moet geen tekeningetje bij. Ze verdraagt meer abstractie, zelfs tot op het punt dat een muzikale gedachte in een beweging van vinger en hamer wordt vertaald.

Na Schubert stond de zaal niet recht. Na de notenrijke toegiften 'Intermezzo' uit Faschingsschwank aus Wien en Debussy's l'Isle joyeuse wel. Het verschil maak je niet alleen zelf, dat weet zelfs Andsnes inmiddels.

WIE Leif Ove Andsnes WAT pianowerken van Schubert en Schumann WAAR EN WANNEER vrijdag 12 maart bij BOZAR Brussel. Leif Ove Andsnes treedt ook op 22 maart, 2 april en 19 april op in het Paleis voor Schone Kunsten. Info: 02/507.82.00 en www.bozar.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234