Donderdag 06/05/2021

Een overdosis aan opwinding

Het concert van Red Hot Chili Peppers in het Antwerpse Sportpaleis werd met veel poeha aangekondigd als 'het optreden van het jaar'. Om zo'n slogan waar te maken moet je echt wel héél goed zijn. Voor de Amerikaanse supersterren lag die stelling echter niet ver bezuiden de waarheid en de groep gaf vrijdag dan ook een even memorabele als opwindende show weg. Het tot op de laatste plaats uitverkochte Sportpaleis daverde onder de energie van een uitzinnig publiek dat meerdere generaties rockfans besloeg. Niet slecht voor een band die in zijn twintigjarig bestaan geteisterd werd door extreme overdoses aan seks, drugs en rock-'n-roll.

Antwerpen

Van onze medewerker

Koen De Meester

Het verhaal van de Peppers begint bij een eclectisch stelletje nozems in de VS van de vroege jaren tachtig. In Hollywood stuit het ex-kindsterretje Anthony Kiedis, die onder meer in F.I.S.T. met Sylvester Stalone speelde, op Australisch oermens annex bassist Michael Balzary alias 'Flea'. Het klikt ook met de Israëlische gitarist Hillel Slovak en drummer Jack Irons. De groep situeert zichzelf in een funktraditie en trekt onder meer George Clinton voor haar tweede plaat als producer aan. Inmiddels weten de Peppers een reputatie als sokkendragers op te bouwen en spelen ze live vaak poedelnaakt. Het levert hen een imago van vulgaire seksmaniakken op.

Toch mag het belang van de groep niet onderschat worden, zeker niet wat hun baanbrekende rol als pioniers van de funkmetalcrossover betreft. Dat genre groeit immers uit tot een van de populairste van de jaren tachtig. Hillel Slovak overlijdt in 1988 aan een overdosis heroïne en daarop verlaat een zwaar aangeslagen Irons de groep. Ze worden vervangen door gitarist John Frusciante en drummer Chad Smith.

In 1991 verschijnt een van de beste platen van de band, Blood Sugar Sex Magik, en daarop prijkt ook hun nummereenhit 'Under the Bridge', die de groep naar de wereldtop katapulteert. In 1992 verdwijnt Frusciante van het toneel om twee jaar later door Dave Navarro (ex-Jane's Addiction) vervangen te worden. Met Navarro wordt het excellente One Hot Minute ingeblikt. Hij vertrekt later terug naar het heropgerichte Jane's Addiction. Tot grote opluchting van de fans duikt Frusciante weer op en hij blijkt inmiddels afgekickt van zijn verslaving. Het is geen maat voor niets, want Californication (1999) is een voltreffer, net als het vorig jaar verschenen By the Way. Die laatste cd oogst overal lovende kritieken en levert opnieuw een stel hits op, waarvan de recentste 'Can't Stop' is. Binnenkort verschijnt er trouwens een autobiografie van Anthony Kiedis met daarin alle saillante details van het 'waanzinnige bestaan in de gelederen van een wereldband'. Die status is hoe dan ook onaangetast, iets wat het concert van vrijdagavond alleen maar bevestigde.

Als voorprogramma moesten we wel Mars Volta ondergaan en die groep met ex-At the Drive-In-leden Omar Alfredo Rodriguez-Lopez and Cedric Bixler Zavalas stelde dik teleur. De band braakte een stuurloze brij vol citaten uit. De zanger had te veel naar video's van The Doors gekeken, terwijl de sound aanleunde bij Deep Purple circa 1970, zonder aan songs toe te komen. Het resultaat was minderwaardige rommel die door het publiek werd gedoogd, maar niet meer dan dat.

Toen het trio Chad Smith, Flea en John Frusciante op het podium verscheen, klonk het gejuich als een ware ontlading. Frusciante liet zijn gitaar janken als een dolle hond en riep de geest van Jimi Hendrix op. De zaal was daarop door het dolle heen en de bekers bier en cola vlogen door de lucht. Toen Kiedis, die eruitzag als een golfer, opkwam, maakte de band een bocht van 90 graden en klonken de tonen van 'By the Way' op. De combinatie van rockballad met de hun typische springbokfunk werkte fantastisch en de hele zaal zong dan ook uit volle borst mee.

Het was op dat moment allang duidelijk dat vroegere optredens op diverse festivals niets waren vergeleken met de magie van deze band in een zaal. Ook 'Scar Tissue' kreeg een experimentele intro mee en sloot af met een bassolo van Flea. Het publiek reageerde euforisch en werd meegesleurd met een ijzersterke versie van 'Around the World'. Toen de lichten daarna uitgingen, stapte Frusciante naar de microfoon om in zijn eentje een indrukwekkend 'See Emily Play' van Syd Barrett te zingen.

De formatie combineerde heel het optreden lang dan ook verrassing, experiment en speelplezier met een uitgelezen keuze aan songs. In aloude Peppers-stijl sprongen ze even later op en neer tijdens het Dusty Springfield-achtige 'Universally Speaking'. Het is een van de vele liedjes van de groep over verslaving, maar zelden is er zo mooi over gezongen. Vervolgens begonnen ze songs op te dragen aan bekende Belgen: onder meer Adolphe Sax, Manneke Pis, Rubens en "the Belgian lady who invented the waffle" werden bedankt. Die laatste zelfs "on behalf of Dee Dee Ramone".

De wat routineuze versie van diens 'Havana Affair' was voor ons het enige dipje in een voor de rest weergaloos concert. Hun funky roots werd echter niet vergeten. 'Right on Time' bijvoorbeeld kreeg de intro van 'London Calling' van The Clash mee en zette het hele middenveld aan het slamdansen. Naar het einde toe noteerden we nog sublieme versies van 'Soul to Squeeze' en 'Venice Queen', terwijl afgesloten werd met de woeste paringfunk van 'Give It Away'. De uitgeputte zaal kreeg als toegift onder meer een drumsolo van Chad Smith naast 'Under the Bridge', een van de beste songs over ontkenning ooit. En loochenen dat Red Hot Chili Peppers een groots concert gaven, is gewoonweg onmogelijk.

Wie: Red Hot Chili Peppers Waar: Sportpaleis van Antwerpen, vrijdag 14 maartOnze mening: Een groots concert.

Red Hot Chili Peppers combineerden verrassing, experiment en speelplezier met een uitgelezen keuze aan songs

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234