Maandag 25/01/2021

Een overdaad aan ongewoon gewone lichamen

Superbodies nog tot 27 mei, op vijf locaties in Hasselt, alles gratis, www.superbodies.be

De superlijven die we dagelijks te slikken krijgen via marketing en photoshop, die laat curator Pieter T'Jonck links liggen voor zijn Superbodies. Het 'gewone' lichaam en hoe ongewoon dat is, dat is het uitgangspunt. Want wat zich bijna onmerkbaar afspeelt in het lijf, bepaalt ons denken en ons zijn.

Superbodies is verspreid over vijf locaties in Hasselt. Zo'n zestig kunstenaars uit binnen- en buitenland nemen deel aan deze interdisciplinaire expo. Grote namen als William Forsythe, Louise Bourgeois, Steve Paxton, Ann Veronica Janssens en Christophe Coppens worden geflankeerd door te ontdekken jong talent. Die rijkdom is tegelijk het grootste minpunt: Superbodies biedt zoveel aan dat het soms ook wat te veel wordt. Onmogelijk om in een dag deze tentoonstelling te behappen. Omdat alle locaties gratis te bezoeken zijn is dat niet noodzakelijk een probleem, maar de vraag is of het publiek bereid is om hier meerdere dagen voor uit te trekken. Nochtans zijn hier erg fijne dingen te bewonderen. Te beleven en te ondergaan ook, want de kijker heeft een grote rol in dit verhaal. Hij moet zien, kijken, horen, tasten, voelen. Enkele hoogtepunten uit de honderden werken.

Erotisch universum

Grace Ellen Barkey, vaste choreografe van Needcompany, werkt al lang nauw samen met porseleinkunstenares Lot Lemm. Voor Superbodies brengen ze elementen uit drie voorstellingen samen in een wonderlijk, surrealistisch en erotisch universum in het Modemuseum. Theekopjes worden octopussen, koffiekannen worden deel van een wellustig lichaam. Of hoe je seks kunt hebben met servies.

Van grande dame Louise Bourgeois (1911-2010) zien we twee zeefdrukken: Mother and Child, over de emoties en conflicten die in het lichaam kunnen woeden. Voor The Endless Loop (2008) maakte Bourgeois nieuwe schilderijen met oude kleren, alsof ze haar eigen leven weer aan het samenstellen was.

Het Modemuseum herbergt ook jong, Belgisch talent. Hannah Joris (1984) maakt juwelen van organisch materiaal. Materiaal dat verrimpelt, krimpt en rot, net als het menselijk lichaam. Van Ilke Theeuwes (1986) zien we een filminstallatie met oplosbaar textiel. Een meisje staat minutenlang in de regen terwijl haar T-shirt stilaan oplost. Het heldere patroon van het textiel evolueert naar chaos, en dat proces voltrekt zich op het lichaam.

In Z33 voeren in een 'stille' dansfilm van Boris Charmatz enkele naakte lichamen een langzame dans uit, met, boven, onder, op en in elkaar. Hoe meer afwezig het geluid, hoe meer hoorbaar de eigen gedachten en verlangens van de toeschouwer.

Van danser William Forsythe zien we een installatie: The Defenders. In een zaal vol strategisch opgestelde spiegels wandelt de bezoeker rond. Hij gaat op zoek naar zijn eigen spiegelbeeld, maar ziet zichzelf zelden.

Zoek de eenheid

Jammer dat in het Cultuurcentrum de eenheid wat zoek is. Zo nemen pastelkleurige foto's van 39 'gewone' vrouwen en meisjes heel de zijwand van het centrum in - wat een leuk effect geeft, zowel vanbuiten als vanbinnen - terwijl de fotografie van Zhang Huan en Jean-Luc Moulène niet helemaal de plaats heeft gekregen die ze verdient. Vallen hier ook wat uit de toon: meubelen als de Vermelha van de broers Campana en de Boccasofa van Studio 65.

Wél een eyecatcher is Pavillon van de Belg Lawrence Malstaf (1972). Een vlaggenmast met een transparant zeil kolkt rond in openlucht. Het ruist, het draait, het glinstert en het suist. Het appelleert aan alle zintuigen.

Superbodies heeft meer dan genoeg in huis om het label 'supertentoonstelling' te krijgen. En toch. Deze triënnale moet laagdrempelig zijn, maar daarvoor is het aanbod te groot en de bezoekersgids te summier. De kans bestaat dat de argeloze toeschouwer verdwaalt in wat hem aangeboden wordt. Dat is het gevaar dat schuilt in een interdisciplinaire tentoonstelling als deze, waarin fotografie, beeldende kunst, installaties, mode en design met elkaar verweven zijn. Maar daarin schuilt tegelijkertijd ook veel moois.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234