Dinsdag 19/10/2021

Een oude ziel in een jong lichaam

Melody Gardot is amper 24 jaar, heeft ogen die nauwelijks zonlicht verdragen en stapt ten gevolge van een verkeersongeval met een wandelstok. Maar dat belet de jazzzangeres niet een diva te zijn. Woensdagavond begon ze haar nieuwe tournee in het Brusselse Koninklijk Circus.

Met nog maar twee cd’s achter haar naam - Worrisome Heart en het eerder dit jaar verschenen My One And Only Thrill heeft de Amerikaanse zangeres zich in geen tijd opgewerkt tot een van de meest beloftevolle jazzzangeressen uit de nieuwe lichting. Al stijgt ze - net als Diana Krall en Norah Jones, met wie ze vaak in één adem wordt genoemd - vlot boven het genre uit en slaagt ze erin om met haar veelal intimistische muziek toch een breed publiek aan te spreken. Dat bleek al op Gent Jazz, waar ze afgelopen zomer voor een van de beste optredens tekende. En dat merkte je opnieuw in Brussel, waar Gabriel Rios na zijn verrassingsoptreden als voorprogramma netjes in de zaal ging zitten om Gardot aan het werk te zien. De zangeres begon solo en a capella aan de set op een podium dat de hele avond in het schemerduister was gehuld, zodat je maar zelden een glimp van haar gezicht opving dat ze ook achter een donkere bril verstopte.

Sensuele fluisternummers

Ze had drie virtuozen mee op drums, staande bas en saxofoon, die erg hun best deden om zichzelf zoveel mogelijk weg te cijferen, en net daardoor vaak verrassend uit de hoek kwamen. Gardot - blond, maar met de stem van een oude, zwarte, blueszangeres - vulde afwisselend aan op vleugelpiano en akoestische gitaar. Sensuele fluisternummers als ‘Baby I’m A Fool’, ‘If The Stars Were Mine’ en ‘Deep Within The Corners Of My Mind’ - stuk voor stuk verstilde, beklijvende passages, overigens - onderstreepten dat ze ook als songschrijfster stevige grond onder de voeten had. De vleugjes bossa nova die af en toe door de muziek waaiden, zorgden ervoor dat de nummers ondanks de van melancholie doordrongen teksten toch altijd een lichte toets bewaarden. Alleen jammer dat Gardot nogal afstandelijk overkwam en er daardoor nooit echt in slaagde een band met het publiek te smeden. Op wat afgemeten opmerkingen (‘veel zieken in de zaal, vandaag’) en een ingestudeerde monoloog ter introductie van de als bis bewaarde Judy Garland-classic ‘Somewhere Over The Rainbow’ na, bleef ze vrij gereserveerd. De andere toegift, het door Duke Ellington gepopulariseerde ‘Caravan’, was een fraai einde van een verstild, wat allenig concert. Maar Gardot, ontegensprekelijk een echt talent, had niettemin wel een beetje hartelijker op het podium mogen staan.(BS)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234