Dinsdag 11/05/2021

Een ontploffende spijkerbom

Droevige huwelijken zijn nog nooit zo grof grappig geweest

Theater l zullen we het liefde noemen van 't arsenaal HHH

Wouter Hillaert

'Moordenaar! Moordenaar!" Met dat in het duister geschreeuwde verwijt begint Zullen we het Liefde noemen?, een stuk van Peer Wittenbols in 't Arsenaal. De beschuldigde is Dolf, een geslaagde gynaecoloog die een vrouw tijdens zijn dienst zou laten sterven hebben aan een ontstoken blindedarm. De rechter spreekt hem echter vrij, net voor het begin van het stuk. Een champagnetoast op zijn zielsbevrijding volgt, met zijn vrouw Hella in het huis van vriendin Vicky. Begin goed, al goed. Maar zoals het dokters betaamt, weten ze bij anderen feilloos wonden bloot te leggen. En Dolf heeft dan nog de afwijking dat hij daar graag macht mee ontwikkelt. Zeker nu zijn natte droom Vicky een nieuw lief heeft, de tien jaar jongere Arend.

Zullen we het Liefde noemen is in de grond een erg klassiek relatiedrama, genre Who's afraid of Virginia Woolf. Twee koppels, één geheim, veel frustraties, genoeg drank en elkaar opereren maar. Tegen de pijngrens en erover. Dolf (Lucas Van den Eynde) legt zijn vrouw (Goele Derick) het zwijgen op als was ze een afgaande wekker. Dat is ze ook: één bundel zenuwen die steeds zegt wat ze doet, en liefst twee keer. Dolf richt zijn jaloerse pijlen dan maar op Vicky (Els Dottermans), door haar een uitdrogende kindernood te verwijten. Zij gaat furieus in de tegenaanval, terwijl Arend (Geert Van Rampelberg) haar steunt als een hond in een kegelspel. Het is niks nieuws, vrienden en partners zout in de wonden strooien als zelfbescherming.

Maar de Nederlandse auteur Wittenbols moet amper onderdoen voor de grote schrijvers die hem in dit thema zijn voorgegaan. Hij zet in het begin rustig zijn lijnen uit, strooit dan wat giftige opmerkingen rond en laat daaruit de boel heftig ontsporen. Zat de kracht van zijn Noordeloos (eerder bij Het Gevolg) in de schaarsheid van de woorden, dan zit ze hier in de overdaad. Telkens opnieuw peutert hij in dezelfde pijnpunten, maar zijn spitsvondige taalvoering houdt de trein twee uur lang op de sporen. "Wat zijn jullie koosnaampjes in bed?" vraagt Arend ergens aan Dolf. Zijn antwoord: "Ik Lampuit en zij Bekdicht". Droevige huwelijken zijn nog nooit zo grof grappig geweest.

De verruimingsacteurs die 't Arsenaal hier binnenhaalt, surfen zonder wankelen mee op die golf. Hoe hard hun wederzijdse verwijten soms klinken, vaak blijven ze erbij glimlachen. Dat subtiele instrijken tegen de stekels van de tekst maakt het grote verschil uit met vele vorige, eenduidige en karikaturale producties in dit Mechelse huis. Het wordt allemaal veel geloofwaardiger omdat de doorgedreven dubbelzinnigheid perfect aansluit op het wantrouwen van de personages voor elkaars strategieën. Regisseur Johan Van Assche heeft dat goed aangevoeld, en zich dienstbaar opgesteld. Met die kwaliteitsacteurs en met die grondige tekst geeft dat precies de ontploffende spijkerbom die Zullen we het Liefde noemen? is. Wij noemen het een succes.

WAAR EN WANNEER tot 26 maart in 't Arsenaal, Dijlepad, Mechelen, 015/42.25.44 of www.tarsenaal.be

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234