Zondag 29/03/2020

Een onmogelijke liefde in ellendige tijden

BRUSSEL

Verbonden door liefde, verscheurd door het lot: dat is de slogan waarmee de dure Nederlandse film Sonny Boy in de markt wordt gezet. Duur omdat de film zich grotendeels in de crisisjaren ’30 en oorlogsjaren ’40 afspeelt en kostuumdrama’s zijn niet goedkoop. Maar ook duur omdat scenariste-regisseuse Maria Peters, die al jeugdfilms als Kruimeltje en Pietje Bell afleverde, grootse ambities koesterde en voor een lang uitgesponnen epos koos.

Sonny Boy is gebaseerd op de gelijknamige bestseller (uit 2004) van journaliste Annejet van der Zijl, die zich voor haar boek door een waargebeurd liefdesdrama liet inspireren.

Op het einde van de jaren 20 komt de jonge Surinamer Waldemar Nods (rol van Sergio Hasselbaink) vanuit de kolonie naar Nederland om er te studeren. Hij wordt er verliefd op Rika van der Lans (rol van Ricky Koole). En zij op hem. Een dergelijke interraciale liefdesverhouding biedt - zeker in die tijd en omgeving - sowieso voldoende stof voor allerlei conflicten. Maar er is meer dan alleen maar die zwart-wittegenstelling. Véél meer.

Waldemar is 17 jaar jonger dan Rika en zij is dan ook nog eens moeder van vier kinderen. Zij is op dat moment al gescheiden gaan wonen van haar overspelige echtgenoot, maar als die dan toch nog een halfslachtige verzoeningspoging onderneemt, blijkt dat Rika reeds opnieuw zwanger is - dat zal Waldy, de ‘Sonny Boy’ uit de titel worden - en wordt de breuk definitief.

Alledaags racisme

En er is nog méér drama aanwezig: de crisisjaren zijn niet bepaald makkelijk voor het nieuw samengesteld gezin, dat zich sowieso al geconfronteerd ziet met allerlei uitingen van alledaags racisme. Rika lijdt ook onder het feit dat ze nauwelijks haar kinderen mag zien en Waldemar krijgt heimwee naar Suriname, waar zijn eigen familie ook al niet erg opgetogen is met de gang van zaken. En dan moet de Tweede Wereldoorlog nog beginnen!

Toegegeven: dat is een hele hoop rampspoed, treurnis en ellende om allemaal in een (zelfs lange) langspeelfilm te proppen en Sonny Boy zou dan ook beter gefunctioneerd hebben als miniserie. Nu moet er zoveel verteld en zo snel getoond worden dat de hele vertelling op gekapt stro gaat lijken.

Die versnippering is vooral jammer omdat de essentie van Sonny Boy, namelijk het liefdesverhaal, daardoor aan kracht en intensiteit inboet. In het begin van hun passionele verliefdheid zegt Waldemar tegen Rika iets over de ‘regendagen’ die hun relatie doormaakt, daarmee zinspelend op de zonnige dagen die ongetwijfeld nog zullen volgen. Maar die krijgt de kijker nauwelijks te zien.

Zeker naar het einde toe wil de film ook nog eens van alles tonen en vertellen over de Tweede Wereldoorlog (de joodse onderduikers, de razzia’s, de kampen...) dat die andere, persoonlijke en intieme tragedie, namelijk de verboden liefde, helemaal naar de achtergrond lijkt te verdwijnen.

Het is dan ook nog eens extra jammer dat precies bij de reconstructie van dat hele oorlogsgebeuren blijkt dat het budget (van 6 miljoen euro) eigenlijk nog niet voldoende was om het een beetje geloofwaardig te doen lijken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234