Dinsdag 03/08/2021

De Wei, De Wereld

Een ode aan seksclubs, Parmezaanse kaas en rebellie: M.I.A. trekt Dour op gang

null Beeld Illias Teirlinck
Beeld Illias Teirlinck

Alsof het al de laatste avond was, zo hard feestte Dour Festival op dag één. De aanstokers van zoveel ambiance: het puikje van de Belgische hiphopscene en M.I.A. - de prinses van de provocatie.

Is Dour een quartier chaud van onze hoofdstad? Je zou het denken na de overrompelende reacties op ‘BruxellesVie’ van Damso (★★★☆☆) en ‘Bruxelles arrive’ van Roméo Elvis, die zijn hit mee kwam rappen met Caballero & JeanJass (★★★☆☆). Die laatsten waren amper begonnen of je kreeg weggekeilde pinten over je kop, en al in het eerste nummer lieten ze de tent collectief hurken, waarna bij het recht springen een tweede bierdouche volgde – laat niemand meer zeggen dat Dour een vuil festival is.

Met Damso en Caballero & JeanJass had Dour twee topacts uit de Waals-Brusselse rapscene na elkaar geprogrammeerd, en meer dan ooit zag je: hiphop héérst voorbij de taalgrens. Fans rapten en zongen hele lappen tekst mee – vooral Damso kon daardoor af en toe op adem komen, want het publiek nam toch voortdurend zijn lyrics over. Denk overigens niet dat alleen het jonge volkje mee was: we zagen vlassige pubersnorretjes in Fila-outfit én buurtvrouwen in tuinbroek en laarzen even enthousiast bouncen en sjansen.

De Franstalige Drake

Damso, gehuld in designer streetwear, trok de grootste massa – de Jupiler Boombox puilde uit – en je begreep wel waarom: hij stopte zijn songs vol met catchphrases en makkelijk meezingbare melodietjes, greep al eens naar een autotune-stem of een reggaeton-beat en haakte met zijn vertraagde trapratels aan bij het hiphopgeluid van het moment. Echt hard ging hij zelden – je zou hem de Franstalige Drake kunnen noemen, ook door zijn openhartige lyrics. Maar binnen dat slome tempo bracht hij wel voldoende variatie aan om een uur lang te boeien.

Damso op Dour Beeld Illias Teirlinck
Damso op DourBeeld Illias Teirlinck

Topmoment: de scheve seksclubhymne ‘Vitrine’ met de Franse rapper Vald, die net op het hoofdpodium had gespeeld en wat pit injecteerde in de vrij statische performance van Damso. Grappig moment: toen je op vraag van Damso het V-teken moest maken door wijs- & middenvinger en ringvinger & pink uiteen te houden. Daar stond je krampachtig te proberen.

Wild door het leven stuiteren

Een stuk ongedwongener waren Caballero & JeanJass, die in hun sjofele kloffie de tent inpakten met old skool boom-bap-beats en een aanstekelijke inzet – schattig om te zien hoe ze van links naar rechts over het podium huppelden. Ook de tent liet zich gewillig opsplitsen in een linker- en een rechterdeel, die dan wall of death-gewijs tegen elkaar knalden. Yup, al op dag één feestte Dour alsof er niet nog vijf nachten moesten komen.

Caballero & Jean Jass op Dour Beeld Illias Teirlinck
Caballero & Jean Jass op DourBeeld Illias Teirlinck

Hoorde je bij Damso veel ontboezemingen die uit zijn dagboek leken te komen, dan luisterde je bij Caballero & JeanJass mee naar de observaties en fascinaties van twee wild door het leven stuiterende kerels: een shitload aan synoniemen voor weed en een ietwat bizarre fixatie op Parmezaanse kaas. Naast ‘Bruxelles arrive’ was ook het in heerlijk franglais gerapte ‘Sur mon nom’ – waarvoor Roméo Elvis gewoon was blijven staan – een hoogtepunt.

Refugees welcome

Al dat gewoel liet zijn sporen na: toen M.I.A. (★★★) aan haar set begon, zag je nog weinig Dour-gangers rechtdoor lopen en hingen er dikke wietdampen voor het hoofdpodium. M.I.A.'s flitsende lichtshow – een testbeeld met Tourette-syndroom – moet dus wel stevig zijn binnengekomen bij die niet meer zo frisse feestkopjes. Helaas viel haar opener – ‘Borders’, met die provocatieve vluchtelingenvideoclip – een beetje plat, omdat haar zanglijnen en raps niet goed te horen waren. Dat verbeterde wel in de loop van de set, maar helemaal goed kwam het niet. M.I.A. liet af en toe een stukje rap vallen en gaf haar tekst vaak door aan haar mederapster. “M.I.A. is coming back with power power”, zoals ze zong in ‘Bamboo Banga’? Mmm, één keer power volstond wel.

M.I.A. op Dour Beeld Illias Teirlinck
M.I.A. op DourBeeld Illias Teirlinck

Gelukkig hadden haar songs niets aan kracht ingeboet en kreeg Maya Arulpragasam geregeld het zot in haar kop én kont. Zo stond ze in de derde track, het oudje ‘Galang’, duchtig mee te shaken tussen haar danseressen, en kroop ze voor het nieuwe ‘P.O.W.A.’ en de classic ‘20 Dollar’ op het reusachtige hek dat op het podium stond. De boodschap was duidelijk: refugees welcome! M.I.A. is zelf de dochter van een uit Sri Lanka gevluchte Tamil.

Uitdagend twerken

Vanaf dan had Arulpragasam Dour mee en stond je te kijken en luisteren naar een opwindende mix van reggae, hiphop, rock, Aziatische ritmes, sirenes en het geluid van een pistool dat wordt geladen. Tijdens ‘Bucky Done Gun’ hing ze – paniek bij de security! – over de eerste rijen, in ‘XR2’ vroeg ze zich af waar wij in 1992 waren, en voor ‘Bamboo Banga’ haalde ze een paar meisjes uit het publiek.

M.I.A. op Dour Beeld Illias Teirlinck
M.I.A. op DourBeeld Illias Teirlinck

In die laatste song toonde ze zich van haar meest provocatieve kant door uitdagend te twerken naar de fans en in te spelen op de angst voor migranten met het heerlijk snerende “I’m knocking on the doors of your Hummer-Hummer”. ‘Story to be Told’, waarbij ze zich op de borst klopte, liet dan weer een andere kant van M.I.A. zien: de vrouw die een stem wil geven aan mensen die anders niet gehoord worden.

Een van hen kwam aan het woord in het eerste bisnummer, ‘Ali R U OK?’, een grimmige immigrantensong die helaas werd stilgelegd omdat M.I.A. met een wardrobe malfunction kampte.

Onweerstaanbaar dansbaar

De rest van de bisronde werkte dan weer wel en voelde aan als de koortsige climax van een lange dansnacht: in ‘Fly Pirates’ gaf Arulpragasam haar beste rap van de avond weg en ‘Bad Girls’ werd heel even de hymne van alle vrouwen op Dour – “live fast, die young, bad girls do it well”. Het met geweerschoten opgefokte ‘Paper Planes’ – “I got more records than the K.G.B, so, uh, no funny business” – vatte tot slot de essentie van dit Waalse festival: rebels, zelfs een tikje rellerig, maar onweerstaanbaar dansbaar.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234