Zondag 31/05/2020
Stavros KelepourisBeeld DM

StandpuntStavros Kelepouris

Een nieuwe voorzitter biedt de kans om de koers te herzien. De Open Vld-leden hebben dat zo te zien niet helemaal begrepen

Stavros Kelepouris is journalist bij De Morgen.

Nu Egbert Lachaert verkozen is tot voorzitter van Open Vld, komt er een einde aan een jaar vol wissels van de macht op de partijhoofdkwartieren van dit land. In Vlaanderen gingen CD&V, sp.a en Open Vld op zoek naar een nieuwe voorzitter. Bij N-VA bood Bart De Wever zijn ontslag aan, maar dat werd geweigerd. Bezuiden de taalgrens werd het stokje doorgegeven bij PS, MR, Ecolo en DéFi. Een collectieve facelift die kan tellen, zeker in een land waar de particratie de politieke besluitvorming strak in het gareel houdt.

Bij meer dan één partij was die ingreep het resultaat van de pandoering die op 26 mei geïncasseerd werd. Niet het minst voor de Vlaamse traditionele partijen waren de resultaten zo slecht dat ze stilaan moeten vrezen voor hun toekomst. Een nieuwe voorzitter biedt dan de kans om te breken met het verleden en de koers te herzien.

De leden van Open Vld hebben die boodschap zo te zien niet helemaal begrepen. Met Egbert Lachaert is weliswaar een voorzitter op het schild gehesen die nog geen deel uitmaakte van het absolute partij-establishment. Maar de ledenlijst van het eveneens nieuw verkozen partijbestuur schetst een heel ander verhaal: dat van een partij waarvan de leden tegen wil en dank teren op het verleden. Veelzeggend: van liefst drie liberale dynastieën nemen vader en zoon een plekje in in het partijbestuur. Herman en Alexander De Croo, Patrick en Frank Dewael, Karel en Jean-Jacques De Gucht.

Onder de twintig rechtstreeks verkozen leden van het partijbestuur amper vijf vrouwen. Bestuursleden met een migratieachtergrond: nergens te bespeuren. Uiteraard moeten kandidaten niet verkozen worden omdat ze vrouw zijn of een migratieachtergrond hebben. Maar voor een partij die de samenleving wil vertegenwoordigen, is het dieptreurig dat de dagelijkse leiding zo weinig demografische diversiteit vertoont. Een symptoom van een vermolmde partij die wel vooruit wil maar geen flauw idee heeft hoe.

Het blijft een verbijsterende vaststelling dat partijen die verkiezingsnederlaag na verkiezingsnederlaag verklaren naar zichzelf op zoek te moeten gaan, niet sneller ontbinden. Heel wat partijen in ons versplinterde politieke landschap zijn er enkel nog omdat ze ten prooi zijn gevallen aan de wet van zelfbehoud: ooit bestonden ze omdat ze een antwoord boden op een maatschappelijke vraag, nu zijn ze op zoek naar antwoorden om hun eigen bestaan veilig te stellen.

Egbert Lachaert neemt het roer van de partij over op een existentieel kantelpunt. Wil hij de nieuwe mirakelvoorzitter worden, dan zal er meer nodig zijn dan een andere klemtoon. Anders nadert met rasse schreden het moment dat Open Vld niet meer is dan een Wikipediapagina. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234