Dinsdag 02/03/2021

Een nederlaag voor Elio Di Rupo

Freelancejournalist, columnist en Walloniëkenner Guido Fonteyn noemt Vijnck en Somers amateurs in vergelijking met Didier Donfut (PS).

De Waalse minister voor Volksgezondheid, Sociale Zaken en Gelijke Kansen Didier Donfut heeft ontslag genomen. De PS-kandidaat in Bergen trekt zich ook terug uit de campagne. Uit artikelen in 'La Libre Belgique' bleek dat Donfut bovenop zijn ministerloon 130.000 euro per jaar opstreek als consultant voor een bevriende intercommunale. Voor Walloniëkenner Guido Fonteyn is het duidelijk: de graaicultuur binnen de PS is nog lang niet uitgeroeid: 'Men kan hieruit enkel afleiden dat de macht van PS-voorzitter Elio Di Rupo minder groot is dan tot nu toe werd gedacht, en dat hij in zijn eigen Mons minder te zeggen heeft dan in Hoei of Charleroi.'

Didier wie? Didier Donfut moet zowat de meest onopvallende politicus van zijn generatie zijn geweest, en dus niet enkel van 'zijn' PS - die hij misschien de genadeslag heeft toegebracht. Pas uit zijn biografie blijkt dat de man al sinds 1989 in parlementen zit, dat hij burgemeester is van Frameries sinds 1992, dat hij zowaar in de federale regering heel even staatssecretaris voor Europese zaken is geweest (van begin 2007 tot midden 2007), en dat hij sindsdien in Namen onder minister-president Rudy Demotte de functie bekleedt van Waals minister voor Volksgezondheid, Sociale Actie en het Gelijke Kansenbeleid.

Persoonlijke verrijking
En toch: Donfut wie? Didier wie? Dezelfde bescheidenheid spreidde de man ten toon in de talrijke openbare en semi-openbare instellingen waarin hij zitting had, al dan niet met een betaald mandaat, en waarover La Libre bericht "dat de meeste bestuurders de klank van zijn stem niet kennen".

Deze Didier Donfut is de verpersoonlijking van de oude PS, zoals Anne-Marie Lizin dat was in Hoei en Jean-Claude Van Cauwenberghe ooit in Charleroi, met dat verschil dat Donfut het systeem heeft misbruikt voor zijn persoonlijke verrijking. De cijfers zijn hallucinant. De heren Somers en Vijnck zijn hierbij vergeleken beminnelijke amateurs, en enkel enkele Labourleden in Engeland komen in de buurt van de prestaties van Didier wie.

Dat oude PS-systeem bestaat erin dat één man - of vrouw - niet alleen de eerste politicus van de streek is, die hij of zij vertegenwoordigt, maar dat hij of zij tegelijk ook alle geledingen van het PS-systeem controleert: zo is Donfut niet alleen minister, maar ook bestuurder bij het regionale ziekenhuis van Mons (net zoals Lizin in Hoei), is hij bestuurder van die zo vermaledijde Waalse intercommunales IDEA en IGRETEC, is hij natuurlijk burgemeester, bestuurder ook bij IGH: een intercommunale voor gasvoorziening in Henegouwen, voorgezeten door ene Marie-Paule Bury, die gemeenteraadslid is in Frameries, waar Didier Donfut dus sinds 1992 burgemeester is. Maar bovenal is Didier Donfut voorzitter van de PS-federatie van Mons: dat is daar dé belangrijkste functie. Met andere woorden: Donfut staat (stond) in het Mons van Elio Di Rupo wel degelijk aan de top van de piramide. En vanuit die positie verstrekte hij persoonlijk advies - via zijn zoon, er is iets aan de gang met de zonen van prominente Waalse socialisten - aan de instellingen waarvan hij bestuurder was. Vanuit die positie leidde hij ook de partij, en bepaalde wie waar zou opduiken, en wellicht ook wie van zijn systeem mee mocht genieten.

Donfut is natuurlijk ook de man van de voorsteden, waar het socialisme oppermachtig is. Elio Di Rupo woont in het centrum van Mons, waar hij beslist tot de hogere burgerij behoort.

Auditcomité
Elio Di Rupo moet van de handelswijze van Didier Donfut op de hoogte zijn geweest. Dat blijkt ook uit het feit dat een door hem binnen de PS opgericht Auditcomité niets illegaals vond - en dit zeer onlangs - in de constructie die Donfut voor zichzelf had opgezet. Het hele systeem berust er op dat Donfut de instellingen waarin hij zitting heeft van adviezen voorziet. Het 'geval-Donfut' was dus binnen de PS bekend. Men kan hieruit enkel afleiden dat de macht van PS-voorzitter Elio Di Rupo minder groot is dan tot nu werd gedacht, en dat hij in zijn eigen Mons minder heeft te zeggen dan in Charleroi of in Hoei.

Dat 'zijn' Auditcomité Didier Donfut zo goed als heeft vrijgepleit, betekent bovendien dat de macht van Di Rupo ook binnen de Parti Socialiste minder groot is dan tot nu werd gedacht.

Tocht door de woestijn
Het lijdt geen twijfel dat Elio Di Rupo het meent met zijn strijd tegen de graaicultuur, maar uit het geval-Donfut blijkt dat de 'profiteurs' zich niet zomaar gewonnen geven, of - wat erger is - nog altijd niet beseffen dat smossen met overheidsgeld moreel verwerpelijk, verderfelijk en on-socialistisch is. De oude PS is dus nog altijd nadrukkelijk aanwezig.

Ik vrees dat men in deze affair het failliet van de goedbedoelde zuiveringsoperatie van Di Rupo mag zien, en dat de tocht door de woestijn voor de PS nog maar begint.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234