Donderdag 28/10/2021

Een marathon in eenbad vol lijm

Voor hij als programmadirecteur aan de slag gaat bij VTM blikt Jan Verheyen zijn sequel op Team Spirit in. Tom Van Landuyt, Michael Pas, Geert Hunaerts en de anderen treden opnieuw aan in een scenario van Dimitri Leue. Verheyen blikt al naar de toekomst: 'Er is zeker ruimte voor nog een vervolg. Of dat er komt, zal afhangen van de reactie van het publiek. Daarna valt het bezien of de cast er nog zin in heeft.' In een huisje in Mariekerke zit de sfeer er in elk geval goed in.

Mariekerke

Van onze medewerker

Ludo Wijnen

De zomer is een drukke periode voor de bescheiden Vlaamse filmindustrie. Julien Vrebos heeft eindelijk The Emperor's Wife voltooid, Stijn Coninx heeft zopas Verder dan de maan ingeblikt en ook De Zaak Alzheimer bevindt zich al in het stadium van postproductie. Ondertussen wordt er naarstig gewerkt op de sets van Steve & Sky, De zusjes Kriegel en Team Spirit 2. Voorts wordt er uitgekeken naar De kus van Hilde Van Mieghem, Maria Dolores van Wayn Traub en Connected van Pieter Van Hees. Daarnaast zijn de internationale coproducties Kruistocht in Spijkerbroek en de animatiefilm Tijl Uilenspiegel op komst.

Team Spirit 2 kwam, nog voor de productie goed van start ging, zwaar onder vuur te liggen. Dat deze commerciële film subsidies kreeg van het Vlaams Audioviseel Fonds werd geïnterpreteerd als een teken dat filmintendant Luckas Vander Taelen de 'oude politiek' van de Filmcommissie gewoon voortzette. Overheidsgeld zou moeten dienen om vernieuwende projecten te stimuleren, niet om dit soort sequels mogelijk te maken.

Jan Verheyen vindt het een intellectueel valse discussie, gevoerd door principieel blinden: "Een commerciële film is in België nog altijd een contradictio in terminis. Het potentiële publiek is daarvoor veel te klein in verhouding tot de kosten. We bevinden ons overigens in een overgangsperiode tussen de detaxatieregeling en de tax shelter, waarin het juist moeilijker is om privé-gelden te vinden. Team Spirit 2 wordt daarom gedraaid met een kleiner budget dan de eerste film. Wat mij betreft, zegt dat genoeg.

"Ik vind het medium ook te duur om films te maken voor de vrienden die men treft in een Brussels café. Niet elke film moet, zoals deze, op het grote publiek mikken maar er is wel een benedengrens. Het project vindt zijn oorsprong ook niet in commerciële overwegingen maar omdat de groep er zelf graag mee verder wou gaan. Dimitri Leue bood aan om aan een scenario te werken. Ik zag dat wel zitten op voorwaarde dat het een langspeelfilm werd."

Het gesprek vindt plaats in een particuliere woning te Mariekerke die omgebouwd is tot een filmset. De eigenaars komen tijdens de draaidag even wat spulletjes ophalen uit de woonst waaruit ze tijdelijk zijn verbannen en zoeken daarbij onwennig hun weg tussen kabels, monitoren en lichtapparatuur. In de tuin verdrijft de cast de verveling. Geert Hunaerts en Axel Daeseleire laten zich af en toe luidruchtig gelden als gangmakers van het gezelschap.

Tom Van Landuyt probeert zich op een toneeltekst voor een mogelijk toekomstig project te concentreren, Michael Pas toont de turf van Don DeLillo die hij aan het lezen is: "Op dit ogenblik is het eventjes onbegonnen werk om te lezen maar die uitbundige sfeer houdt hier niet de hele dag aan. Tijdens de vele uren wachten op de set is er echt wel genoeg gelegenheid om je rustig in een boek te verliezen."

Het grootste deel van een draaidag bestaat dan ook uit wachten. Een gegeven dat Jan Verheyen inspireerde tot de volgende vergelijking: "Films maken is als een marathon lopen in een bad vol lijm. Je moet er geduld voor hebben en dat is niet mijn grootste gave. Ik betwijfel zelfs of geduld wel een gave is. We willen dat de film er goed uitziet, met een kadrering en belichting die zich duidelijk onderscheiden van de televisieserie. Dat kost tijd, waardoor het traag vooruit lijkt te gaan." Zo worden in een halve dag slechts twee korte scènes ingeblikt, die voortdurend opnieuw gespeeld worden.

Na de eerste film en de serie speelt de cast opnieuw dezelfde personages maar het woord routine wil Axel Daeseleire niet horen: "Routine is een ziekte. Dat we elkaar en de personages ondertussen zoveel beter kennen, maakt het alleen maar beter. Het komt immers allemaal aan op vertrouwen en dat heeft iedereen te over binnen de groep. Onze personages zijn ook geen karikaturen. Ieder personage heeft zijn eigen kleur en die is misschien feller dan men in andere verhalen gewoon is. Daarom zijn ze nog niet minder realistisch of oppervlakkig. Het zijn zeker geen stripfiguren zoals in F.C. De Kampioenen. In dit tweede deel gaat het over (het al dan niet) kinderen krijgen en de manier waarop de verschillende personages daarmee omgaan. Dat stelt mij in staat om aan het personage van Franky een andere 'kleurschakering' te geven."

Jan Verheyen denkt bij het woord routine onmiddellijk aan Claude Chabrol: "Aangezien die meer dan vijftig films heeft geregisseerd, vraag je je af of hij na verloop van tijd nog met dezelfde geestdrift als in het begin op de set verschijnt. Dit is mijn zesde in twaalf jaar, wat binnen de Vlaamse context zeker niet slecht is, maar routine zou ik het zeker niet noemen. De tranche de vie van de personages is ook niet afgelopen op het moment dat de eindgeneriek rolt, dus er is zeker ruimte voor nog een vervolg. Of dat er komt, zal afhangen van de reactie van het publiek. Daarna valt het bezien of de cast er nog zin in heeft."

De meeste acteurs reageren positief op een kleine rondvraag, hoewel ze de reeks niet oneindig willen rekken. "Zolang de scenario's een zekere meerwaarde kunnen bieden, zie ik dat wel zitten", verwoordt Michael Pas de algemene stemming. "Het zijn uiteindelijk maar zes weken per jaar dat ik dit doe. Als dit het enige was dat ik zou spelen, zou ik het misschien te beperkend vinden. Maar hiervoor was ik met theater bezig en hierna ook, dus wellicht ben ik er nog wel eens voor te vinden om Stef te spelen. Hij is een comfortabel personage geworden waar ik gemakkelijk weer inglijd, als in een broek die goed is ingedragen."

'Dit is mijn zesde film in twaalf jaar, wat binnen de Vlaamse context zeker niet slecht is'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234