Donderdag 01/10/2020

Een lauwe douche

BRUSSEL

‘There’s danger and love in the air’, zong Dani Klein twee avonden voordien tijdens ‘Puerto Rico’ in het Amerikaans Theater, waar ook Gabriel Rios donderdag op de planken stond. Maar daar had de Puerto Ricaanse Gentenaar schijnbaar nauwelijks boodschap aan. Tijdens zijn Radio 1 Sessie leek hij drie uur lang te suffen.

Nochtans moet Rios zich meer dan ooit bewijzen: na de indrukwekkende studioplaten Ghostboy en Angelhead brengt hij in februari een derde langspeler uit, die bovendien opgenomen werd met superieure handlangers als Jef Neve en Kobe Proesmans. Een mens kon dus alleen maar torenhoge verwachtingen koesteren.Helaas, het temerige voorspel van Rios kwam een keer te vaak aan als een lauwe douche. Zo bracht hij onder meer ‘Gulliver’ en ‘Old Shoes’ - de titels kreeg je niet mee tijdens het concert - maar de kale soloversies maakten op zijn best een premature indruk.Als gast van Rios overtuigde Admiral Freebee op zijn beurt wel met onbekend materiaal. Ook deze Tom Van Laere presenteert midden februari nieuw werk. Flip Kowlier speelde basgitaar op die cd, wist hij nog te verklappen aan Luc Janssen. Waarom kwam die West-Vlaming, ook een gast van Rios, dan niet even mee het podium op?Door dat soort verstrooide faux pas leek de hele voorstelling vrij gemakzuchtig en inderhaast aan elkaar gelijmd. Op die manier vergat je de passages van Baloji en Flip Kowlier zelfs behoorlijk snel, en ook toen Arsenal Rios inlijfde voor een ingetogen ‘The Coming’ voelde je je geen bevoorrechte getuige van een uitzonderlijke collaboratie.Met meer succes bogen Kowlier en Rios zich gelukkig over ‘Buenas Tardes Amigo’ van Ween - een originele keuze overigens - en ook ‘Devil in the Details’ bleek een beklijvend duet tussen Freebee en Rios, net als ‘El Ratón’ trouwens, met vader Raul Rios in de rangen. Die laatste wist nadien trouwens nog te overtuigen met een jazzy interludium op de vleugelpiano.

Te laat hoogtepunt

Minder vrolijk werd je dan weer van Bob Marley’s ‘Small Axe’, in een frivole maar angelloze versie met Rios en Selah Sue. Ook de dubieuze interpretatie van ‘Zanna’, waarbij de Gentse hartenbreker de rol van Anna Domino op zich nam, was er geen voor de archieven. Luc Van Acker bracht het er goed af, maar de stem van Rios botste storend tegen de zijne. Dan verkozen we toch de instrumentale flamenco van Myrddin De Cauter (zoon van de legendarische Koen De Cauter) boven elke eightiespersiflage.Voortijdig op een climax afstevenen moet ongetwijfeld knullig zijn, zowel tussen de lakens als op het podium. Maar Rios bewees in het Amerikaans Theater dat een te laat hoogtepunt al even kwalijk was. Uiteindelijk duurde het zo’n tweeënhalf uur voor het publiek aangepord werd tot dansen. Zo mogelijk nog erger was dat er in de zaal pas gezongen werd na de klok van elf, vlak na de uitzending dus. Een intimistisch en wondermooi ‘Broad Daylight’ kon toen maar nét tellen als doekje voor het bloeden.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234