Woensdag 27/10/2021

Kledingvoorschriften

Een korte broek: mag dat?

De korte broek wordt bedreigd. Beeld Jonas Roosens
De korte broek wordt bedreigd.Beeld Jonas Roosens

Hoe hoger het kwik reikt, hoe meer het debat over de korte broek verhit raakt. Mogen mannen hem nu aan of niet? De mode-experts pleiten voor. "Maar meer been, betekent niet meer teen."

Geen kledingstuk dat de bevolking zo splijt als de short. Of toch, de mannenshort. Hoewel niemand over blote vrouwenbenen blaat, blijken blote mannenbenen bijna geen bedenkelijk oog te ontgaan. Al helemaal niet op de werkvloer. Daar klinkt vaak: een mannenbroek, die mag enkel in de sportzaal en op het strand gesnoeid.

Maar waarom eigenlijk? Een mannenbeen is niet noodzakelijk lelijker dan een vrouwenbeen. En onmodieus zijn de korte mannenbroeken, dankzij de Kenzo's en Comme des Garçons van deze wereld, ook niet meer.

Mineke Schipper, emeritus hooglerares interculturele literatuurwetenschap aan de Universiteit van Leiden, laat in haar boek Bloot of bedekt haar licht schijnen over de geschiedenis van dit soort vestimentaire keuzes. "Het bedekken van mannelijk bloot gaat ver terug. Toen onze voorouders rechtop gingen lopen, keken ze opeens heel anders naar mekaar en werd onbedekt synoniem voor onkuis." De penishouder was het eerste populaire kledingstuk. "Daarna volgde steeds meer kledingvoorschriften, totdat mannen allemaal strak in het pak staken."

null Beeld Jonas Roosens
Beeld Jonas Roosens

Daar kwam het idee 'hoe meer stof, hoe meer status' bij. "In de tijd van de oude Grieken zagen we al dat de mensen die lager op de sociale ladder stonden - slaven bijvoorbeeld - minder kleren droegen dan de gezaghebbers, die voor lange gewaden kozen." Het is vooral die hiërarchie, die is blijven hangen, meent Schipper. "Blote benen worden geassocieerd met arbeiders, bedekte benen met witteboorden."

Nochtans was het ooit omgekeerd. In Frankrijk bijvoorbeeld. Voor de revolutie daar waren het werklieden die lange broeken droegen, de edellieden trokken culottes aan - ja, met kousen. Schipper: "De revolutionairen zorgden voor een ommekeer: ze wilden de adel weg, en dus ook de verplichte kniebroek. Sindsdien lopen mannen er eigenlijk vrij uniform bij."

Mode-experts geven de korte broek nochtans al lang hun zegen. Ook op kantoor. "Zeker als je geen belangrijke mensen ontmoet, moet kort kunnen", vindt kledingadviseur Hilde Jonckers van Leaderchic. De enige sector leent zich daar al beter toe dan de andere. "Je moet je bewust zijn van wat je met een outfit uitstraalt. In sommige sectoren is het belangrijk om als een professional over te komen, niet als een badgast."

Medialaan-stylist Heinz Gijbels - zelf een kortebroekendrager - volgt. "Het hangt af van je functie, maar het kan steeds meer." Volgens hem is kort niet leeftijdsgebonden, de sleutel tot succes bestaat uit slim selecteren en combineren. Lees: nooit een Adidas. En nooit samen met een geprint hemd met korte mouwen.

Een korte broek moet ook kort zijn. "Dus boven of op de knie. Geen driekwart." Verder geeft Gijbels nog dit mee: meer been, betekent niet meer teen. "Met slippers en sandalen meet je je bijna sowieso een strandlook aan. Kies dus liever voor een sneaker of een lederen schoen."

Dat er bij vrouwen veel minder vragen worden gesteld bij bloot, wordt gelinkt aan de grote vestimentaire strijd die zij in het verleden voerden. Schipper: "Bepaalde kleren stonden symbool voor bepaalde vrijheden. Een job, een opleiding: zulke zaken waren heel duidelijk weggelegd voor mannen. Door ook een pantalon te dragen, hoopten ze hetzelfde te bekomen."

Kledingstukken hebben bij mannen nooit zo'n grote betekenis gehad, zegt de schrijfster. "Maar net als vrouwen kunnen ze wel onzeker zijn over hoe ze die te dragen. Vergeet niet dat de ideale maten ook bij hen spelen. Tijdens de research van mijn boek ben ik bijvoorbeeld op sites terechtgekomen die mannen, stap voor stap, leren hoe ze hun bloot bovenlijf kunnen tonen. Blijkbaar is ook dat voor velen niet vanzelfsprekend."

Zonde toch, al die schroom. Dat vindt ook Arno Kantelberg, hoofdredacteur van het Nederlandse mannenblad Esquire. Hij probeerde aarzelende mannen eerder deze week nog over de streep te trekken. In De Volkskrant schreef hij: "Als je vrouw klaagt over je knieën of overvloedig beenhaar, wijs dan naar het lillend vlees op de plek waar ooit haar musculus triceps bracchi domineerde. Ik zeg: leven en laten leven."

null Beeld Jonas Roosens
Beeld Jonas Roosens
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234