Dinsdag 19/01/2021

Een knalseizoen van begin tot eind

'Een seizoen als dit zal Club Brugge niet zo gauw meer meemaken.' Het is een van de meest gehoorde opmerkingen over de blauw-zwarte dominantie van de afgelopen negen maanden. De cijfers zijn indrukwekkend: Club leed maar drie nederlagen en moest maar drie gelijke spelen toestaan. Overzicht van een jaargang vol mooie momenten en maar zeer zelden een valse noot.

Valerie Hardie

1 La Louvière-Club Brugge1-2

(11/08/2002)

Club miste zijn competitiestart niet maar meer was er ook niet zeggen over het vertoon op Tivoli. Lange opende de score, een penalty-overtreding van Clement brak Club bijna zuur op maar Mendoza kon de zege nog uit de brand slepen. Wellicht zat blauw-zwart al volop in gedachten bij de kwalificatiematch voor de Champions League tegen Donetsk. "We zijn er klaar voor", luidde het.

2 Club Brugge-Beveren3-0

(17/08/2002)

Mendoza, Englebert en Maertens vanop de stip legden het Ivoriaanse legioen van Beveren het zwijgen op. Maar makkelijk was dat niet gegaan en daar had de temperatuur wat mee te maken. Zelfs Mendoza had er last van en werd door Sollied al na 55 minuten gewisseld. Sollied: "Negentig procent van zijn ballen verloor hij, hij liep driemaal buitenspel en zat voor dertig procent met zijn gedachten elders. Dan kan ik net zo goed zelf meedoen."

3 Westerlo-Club Brugge0-2

(24/08/2002)

Het werd een obligaat nummertje voor Club, dat makkelijk afrekende met toenmalig rode-lantaarndrager Westerlo. Englebert voor de rust, Lange erna en de klus was geklaard. Jan Ceulemans toonde zich een echte helderziende: "De Brugse machine is moeilijk af te stoppen. Ik twijfel niet meer: Club Brugge wordt dit seizoen kampioen."

4 Club Brugge-Mechelen4-0

(31/08/2002)

Het dagje van debutant Alin Stoica, ooit van de aartsrivaal, nu van Brugge. 'Stoica is a Bruges boy', zong de blauw-zwarte aanhang. Vijf minuten na zijn invalbeurt bedankte de Roemeen met de derde Brugse treffer van de avond, eerder al hadden Simons en Mendoza gescoord. "Het was leuk dat ik toch nog kon scoren", was Stoica's strafste quote nadien. Smolders zette het orgelpunt op een leuke week: de kwalificatie voor de Champions League en de leiderspositie in het kampioenschap.

5 Standard-Club Brugge1-2

(13/09/2002)

Maertens kon al raden dat het niet zijn jaar zou worden. Nadat Verheyen een comfortabele 2-0-kloof op het bord had getrapt, bracht Maertens er met een penaltyovertreding onnodig weer de spanning in. "Ik raakte de speler totaal niet. Ik begrijp niet waarom de scheidsrechter floot." Ook Verlinden baalde, hij diende als schietschijf voor de boze Rouches-aanhang: "Er zaten wc-blokjes bij, bouten en aanstekers."

6 Club Brugge-AA Gent1-0

(21/09/2002)

Club was zo te zien nog niet bekomen van de demonstratie van Barcelona in de Champions League, want verder dan een zuinige zege tegen de Buffalo's raakte blauw-zwart niet. Gelukkig dat Lange scoorde, anders had Maertens zich die gemiste penalty nog lang herinnerd. "Ik trap altijd in dezelfde hoek", zei die nadien. "Elke doelman mag dat weten. Normaal gezien kan hij hem toch niet pakken." Maertens zou daarna geen strafschoppen meer trappen.

7 Antwerp-Club Brugge2-2

(28/09/2002)

De perfecte reeks zonder nederlagen van Club werd een halt toegeroepen op de Bosuil, waar blauw-zwart op een puntendeling bleef steken. Goals van Lange en Clement bleken niet te volstaan om de Great Old te grazen te nemen. Ook al naderde Anderlecht tot op drie punten, Simons bleef er stoïcijns onder: "Zo'n reeks kun je toch niet eeuwig volhouden. Het moest er eens van komen."

8 Club Brugge-Moeskroen5-1

(6/10/2002)

Club bewees al snel dat de draw tegen Antwerp een toevalstreffer was en stuurde Moeskroen met een blamage naar huis. Twee keer Mendoza, twee keer Verheyen en nog eentje van Stoica, en dat varkentje was mooi gewassen. En dan mocht Moeskroen nog van geluk spreken, te oordelen naar de analyse van Verheyen: "We kwamen moeilijk op gang."

9 Charleroi-Club Brugge2-3

(19/10/2002)

Twee dagen na een handgemeen op de training met Ristic zat Mendoza op de strafbank bij Club, dat al geen spitsen op overschot had door de blessures van Lange en Saeternes. Dat liet zich voelen in het Stade du Pays, waar Club eerst een own goal nodig had om langszij te komen, nadien met een penalty van Simons op voorsprong raakte. Schockaert, die zijn enige 45 minuten van het seizoen speelde voor Brugge, zorgde voor een veilige 1-3-kloof. "Ik had niet durven denken dat ik nog van nut zou kunnen zijn", was diens droge commentaar.

10 Bergen-Club Brugge1-2

(2/11/2002)

Pas in de allerlaatste seconden legde Club de zege vast. Kort na de pauze had De Cock er 0-1 van gemaakt maar er was een tweede van Martens nodig om het Tondrea-stadion met de drie punten te verlaten. Of was het toch niet Martens? Het blijft een raadsel. Martens: "Ze zegden me dat ik de bal nog met de rug aanraakte, maar zeker ben ik niet. Ik voelde iéts. Was het de bal of een verdediger, ik weet het niet." De Champions League-nederlaag tegen Barcelona was meteen vergeten.

11 Club Brugge-Genk4-0

(9/11/2002)

De landskampioen was zonder Sonck en Dagano volstrekt kansloos in Brugge. Stoica, Verheyen, De Cock en Simons waren aan het feest voor een door blessures geteisterd Club. En dus was Sollied in zijn nopjes: "Normaal spelen we nog beter. Je hebt mijn dream team nog niet gezien. Als iedereen terug is en in vorm, dan gaan we nog mooie dingen zien." Die woorden moest hij vier dagen later inslikken toen Lokomotiv hen Europees de mond snoerde.

12 Club Brugge-Lierse3-0

(23/11/2002)

Het was uitkijken hoe Club in de competitie zou reageren op de uitschakeling in de Champions League. Lierse, dat de titel ambieerde, werd met beide voeten weer op de grond gezet door Martens, Simons en Mendoza. Gert Verheyen bleek die avond over profetische gaven te beschikken: "We staan zeven punten voor, maar de dag dat je denkt dat niets je nog kan overkomen, volgt meestal een nederlaag."

13 St.-Truiden-Club Brugge5-2

(1/12/2002)

Een week later: de eerste nederlaag. Club stond snel op 0-1 na een own goal van Caers, maar werd dan van het kastje naar de muur gespeeld. Ook met dank aan Maertens, die voor de derde keer in twee weken tijd blunderde. Een treffer van Englebert een minuut voor tijd was niet meer dan een pleister op een houten been. Sollied toonde zich een slecht verliezer: "We verdienden deze nederlaag niet. 5-5 zou de juiste weergave zijn geweest." Drie dagen later kreeg Sollied zijn vijf goals.

14 Club Brugge-Lokeren5-0

(4/12/2002)

Club kon een morele opkikker na de Europese opdoffer tegen Stuttgart en het verlies tegen STVV best gebruiken. Lokeren kon geen vuist maken en werd in Brugge met forfaitcijfers afgedroogd. Ceh sloopte het Lokerse muurtje vijf minuten voor rusten, Martens, Mendoza, nog eens Ceh en een eigen doelpunt van Bangoura deden de rest. Het spook van zwarte december werd voorgoed verdreven. Sollied, nonchalant: "Al dat gedoe over die zwarte december. Ik ken alleen zwarte september en dat was volgens mij een terreurgroep."

15 Club Brugge-Anderlecht2-1

(7/12/2002)

De clash van de twee grote rivalen liep uit op een ordinaire schoppartij. Ref De Bleeckere trok te pas en te onpas gele en rode kaarten en maakte zo de chaos compleet. Met een mannetje meer slaagde Club erin een 0-1-achterstand om te buigen in 2-1-winst. De Cock zorgde voor de gelijkmaker, Clement voor de winning goal. Sollied was niet mals voor Anderlecht: "Kijk, als je op het veld stapt, dan heb je twee opties. Eén: je probeert te voetballen. Twee: je probeert de tegenstander het voetballen te beletten. En Anderlecht heeft voor die tweede optie gekozen." De zege leverde Club de titel van herfstkampioen op en bracht een kloof van tien punten op het bord.

16 GBA-Club Brugge1-3

(15/12/2002)

Drie dagen na de uitschakeling in de Uefabeker was duidelijk dat Club zich volledig kon focussen op de competitie. GBA stond er onnozel op te kijken hoe Verheyen al na een kwartier de score opende. Off-side, dacht heel GBA, maar de grensrechter dacht er anders over. Het was 'game over' voor de Antwerpenaar, zeker toen Ceh en later Serebrennikov nog eens raak troffen. Opdracht volbracht, meer was het niet, zei Sollied: "Belangrijkste is dat we weer drie punten rijker zijn. Pas in april wordt over de titel beslist."

17 Club Brugge-Lommel3-0

(22/12/2002)

Club kon met een gerust hart en elf punten voorsprong op Anderlecht de winterstop in. Martens, Clement en Simons tekenden voor de laatste drie Brugse doelpunten van 2002, maar een spektakelstuk werd het niet. Zelfs op automatische piloot kon het Lommel torpederen. Dat beloofde veel goeds. "Of we nu kampioen worden? Neem nooit zomaar iets voor waar aan", matigde Sollied het optimisme met zijn gebruikelijke Noorse cool.

18 Club Brugge-La Louvière3-0

(19/01/2003)

Simons kreeg zijn Gouden Schoen en Sollied beloofde spektakel. Alle ingrediënten waren voorhanden om de supporters een aantrekkelijke pot voetbal te serveren. Zeker toen Van der Heyden al na twee minuten het nieuwe jaar perfect opende voor Club. Maar de champagne was zo te zien nog niet geheel doorgespoeld en de late goals van Martens en Verheyen gaven een vertekend beeld. "Alles kan beter", besloot Sollied dan maar. "Vandaag waren we alleen het eerste en het laatste kwartier goed."

19 Beveren-Club Brugge2-7

(25/01/2003)

Bij de rust was Beveren al ingeblikt. Twee keer Martens, Verheyen en Ceh maakten er 0-4 van. Na de pauze scoorden Verheyen, Stoica en Saeternes nog eens. Een plezant avondje voor Club dus, al kwam de vermakelijkste quote uit het Beverse kamp, van coach Herman Helleputte: "Beveren kan niet klagen over de uitslag." Al had hij een excuus: "We speelden tegen de nieuwe landskampioen. Laat daar geen twijfel over bestaan."

20 Mechelen-Club Brugge0-8

(8/02/2003)

Een recordzege voor Club buitenshuis. Al was Mechelen met zijn elf groentjes natuurlijk een makkelijke prooi voor de Brugse routiniers, moest Sollied toegeven. "Het probleem van KV Mechelen is dat er elf individuen op het veld staan, terwijl Club een geoliede machine is. Mechelen is geen team." In die Brugse machine draaiden vooral Martens (3) en Verheyen (2) op volle toeren. Ook Simons, De Cock en Smolders deden hun duit in het zakje.

21 Club Brugge-Standard4-2

(15/02/2003)

Alle twijfels over Club werden de wereld uit geholpen. Was de bekeruitschakeling door Lommel verteerd? Antwoord: ja. Wist Mendoza nog wat scoren was? Antwoord: ja. Hij zorgde voor de 1-0, Simons, Ceh en Verheyen deden daarna hun uit in het zakje. "Een spits moet scoren en ik stond al te lang droog", was Mendoza's korte commentaar. En tot slot: zou Sollied Club verlaten? Antwoord: neen. Voor de aftrap werd in het stadion omgeroepen dat de Noor voor drie jaar had bijgetekend.

22 AA Gent-Club Brugge1-4

(23/02/2003)

Een own goal van Ndikumana zette de Brugse locomotief pas na de rust op de rails. Twee doelpunten van Martens en een van Ceh stelden de gevleide zege veilig. Martens scoorde met pijn in het hart, want Gent was zijn ex-club. En toch: "Club is mijn werkgever en ik wil met Club kampioen worden. Ik heb me ook nooit beter gevoeld dan nu. Ik voel me goed bij alles wat ik doe."

23 Club Brugge-Antwerp1-0

(2/03/2003)

De enige pret die het Brugse legioen die dag had, beleefde het rond de rust. Philippe Clement scoorde net voor de thee de beslissende treffer en bij de pauze wist de stadionomroeper te melden dat Simons tot 2008 had bijgetekend. Antwerp, dat voor een puntje had geknokt, droop met lege handen af. "Het kan niet elke week feest zijn", grijnsde Sollied. "Maar we zitten nu eenmaal in een fase waarin we alles winnen."

24 Moeskroen-Club Brugge0-4

(8/03/2003)

Feest op Le Canonnier. Na zeven minuten was het via Verheyen al bingo en Clement, Mendoza en Smolders deden er elk nog eentje bij. Door het puntenverlies van de concurrentie stond er ineens al een verschil van achttien punten op het bord. "Kan ik het helpen dat de kloof zo groot is", haalde Sollied zijn schouders op. "Het is niet de fout van Club dat de competitie saai wordt. Wij vinden het trouwens best lollig."

25 Club Brugge-Charleroi1-2

(15/03/2003)

Minder lollig was de stand tegen Charleroi na twintig minuten: 0-2. Een goal van Mendoza na de rust kon de eerste en enige thuisnederlaag van Club niet voorkomen. Verlinden had zich zijn 400ste optreden in het blauw-zwarte shirt wel even anders voorgesteld. Maar van paniek uiteraard geen sprake in Brugge. "Absoluut geen man overboord", suste Sollied. "Club heeft een veldslag verloren, maar niet de oorlog."

26 Anderlecht-Club Brugge5-1

(23/03/2003)

Club verloor nog een veldslag, op het veld van eeuwige rivaal Anderlecht. De derde competitienederlaag was meteen de zwaarste voor Club Brugge. Ceh deed met een briljante vrije trap even de hoop oplaaien maar het werd alsnog een afstraffing voor blauw-zwart. Dany Verlinden was doodeerlijk: "Duidelijk hé. Wij hebben in negentig minuten niet één open kans afgedwongen en Anderlecht... tja, heel veel."

27 Club Brugge-Bergen4-2

(5/04/2003)

Na veel blessureleed eindelijk 'le jour de gloire' van Bengt Saeternes. Drie goals in 42 minuten scoorde de opportunistische Noorse spits, Olivier De Cock zorgde voor nummer vier. Assistent-coach Chris Van Puyvelde kon er niet omheen: "Saeternes springt in het oog. Drie keer scoren in een helft is weinigen gegeven." Anderlecht was in één klap weer vergeten.

28 Club Brugge-Westerlo3-0

(11/04/2003)

"Scoren uit het niets is ook een kunst", was de conclusie van Sollied. En of. Club Brugge kon het robuuste Westelse verzet pas breken na een own goal van Björn De Coninck. Mendoza en Stoica legden de overdreven winstcijfers vast. Het was, in Sollieds woorden, de 'slechtste thuismatch' van Club. Sollied ergerde zich echter vooral blauw aan de spelers van Westerlo: "Ik houd niet van het provocatieve gedrag van Westerlo. Met destructief voetbal win je op termijn nooit."

29 Genk-Club Brugge0-3

(18/04/2003)

Het avondje van Stijn Stijnen. 22 pas en zonder enige competitie-ervaring tussen de palen voor Club. Vier keer toonde hij zijn talent met klassereddingen, maar Stijnen bleef bescheiden: "Mijn bijdrage aan de titel is een keitje, die van Verlinden een hele stapel kasseien." En: "Ik trap de goals niet binnen, hé." Juist: Saeternes, Ceh en Verheyen deden dat die dag.

30 Lierse-Club Brugge1-1

(25/04/2003)

Club besloot zelf de titelviering nog een weekje uit te stellen door het op een draw te houden op het Lisp. Blauw-zwart raakte op achterstand maar Englebert redde nog verdiend een punt voor Brugge. Ook in de perszaal eindigde het verbale gevecht tussen de twee trainers onbeslist. Sollied: "Lierse scoort uit één kans." Ferrera: "Brugge scoort zonder een kans te krijgen." Sollied: "Als er één ploeg aanspraak kon maken op de zege, dan was het Club wel." Ferrera: "Wij verdienden de zege."

31 Club Brugge-St.-Truiden1-1

(03/05/2003)

Club Brugge mag feesten want het haalde het puntje dat het nodig had tegen STVV. Englebert deed het Brugse legioen juichen, maar een goal van Mbonabucya bracht hen nog vijf minuten aan het bibberen. Maar de twaalfde landstitel was een feit. Sollied slurpte aan zijn pintje en sprak: "Ik heb nooit aan de titel getwijfeld."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234