Dinsdag 16/08/2022

Column

Een kermis hoort in de stad, daarbuiten is hij nog troostelozer

null Beeld Karin De Bruyn
Beeld Karin De Bruyn

Guido Everaert is blogger, columnist en consultant.

Opinie

Het was woensdag, de zon scheen en ik reed met de fiets naar een afspraak met een klant, ergens op de Antwerpse Singel. Duizend toeters en auto's, veel ergernis. Hoogst vermakelijk om te zien dat mensen denken dat ze hun mobiliteitsprobleem kunnen oplossen met hardnekkig toeteren vanuit stilstand. Kermisblokkade, geen doorkomen aan. De foor moet verhuizen, en daar zijn de foorkramers het niet mee eens, en dat zouden ze even laten zien.

Voor de goede orde, ik heb niet zo heel veel met kermis. Ik herinner me dat we als kind altijd erg opgetogen waren als we de eerste foorkramers zagen naderen. Het dorp onderging dan een boel verkeerstechnische ingrepen. Zelfs in de kleine gemeentes van mijn jeugd was dat ingrijpend. Maar er ging ook veel leuke spanning van uit. Wanneer zou het opengaan, wanneer zouden we er met de familie heen gaan. Smoutebollen, frietjes, het viskraam. Later werd dat frieten, hamburgers, pintjes en foefelen met meisjes achter de kerk. Het hele festijn kon niet lang genoeg duren, maar het duurde meestal slechts een week. Een jaarlijks weerkerend genoegen.

Ook later, toen ik student was, zag ik zowel de komst van de halfvastenfoor op het Sint Pietersplein in Gent, en een paar maand later de opening van de 'Gentse Fieste' altijd opnieuw met grote verwachting tegemoet. Het was gekend en tegelijk nieuw. Het doorbrak sleur, het gaf iets extra's aan de stad. Iets extra's buiten chaos en verkeersproblemen. Die waren er vroeger zelfs meer dan nu. In de jaren 80 moet Gent zowat het Wilde Westen van België geweest zijn als het op parkeren aankwam. Er was geen infrastructuur, er was geen plaats, er was chaos. En iedereen vond dat leuk. Of iedereen aanvaardde het. Allicht ook niet iedereen, maar je hoorde er toch niet over klagen. Ik heb te midden, echt te midden, dat gedruis en gefeest gewoond. Ik heb ook in Brussel naast de Foire du Midi gewoond, en ik vond het allemaal best. Het is een van de fantastische aspecten van een stad, dat er dingen gebeuren en georganiseerd worden om bezoekers naar die stad te trekken en/of de inwoners iets te geven waar ze plezier, of cultuur, of ontmoetingen kunnen uithalen.

In Antwerpen is dat dus nu om zeep. De stad spuwt de foorkramers uit, de foorkramers hebben er hun buik van vol dat ze als een hete aardappel worden doorgegeven en uiteindelijk ergens op een groot plein/parkinggebied in Borgerhout zullen belanden. Jammer allemaal.

Een kermis hoort in de stad, daarbuiten is het nog troostelozer dan het eigenlijk al is. Want ik ben geen romanticus en geen fan van kermissen, verre van. De kermis heeft het allicht even lastig als een aantal andere traditionele volksvermaken. De lunaparken moeten het afleggen tegen de spelconsoles, de botsauto's tegen de online dating, en de serieuze attracties tegen de amusementsparken.

Het neonparadijs van pluchen beren en plakgoud, je mag er vooral niet te veel bij blijven stilstaan. Ik vind het meestal treurnis en goedkoop amusement, maar ik misgun het niemand. Ik zie ook wat het doet met kinderen. Ze worden weer even enthousiast kind, omwille van de veelheid. Van schietkraam naar lunapark. Van botsauto naar spiegelpaleis. Zeker met vriendjes is het een avond gegarandeerd plezier. Op voorwaarde dat het ingebed zit in het stadsweefsel. Je moet kunnen slenteren, af en toe in een normale kroeg kunnen duiken. Het is een stadsattractie, hoe moeilijk of hoe lastig ook om het allemaal georganiseerd te krijgen.

Alles werd er al aan gedaan om de overlast tot een minimum te beperken, en nog is het onvoldoende. Wat zegt dat over ons?

Misschien is zes weken te lang, misschien kan dat wat ingekort worden. Misschien is het ook te overwegen om die kermis wat op te delen, er zijn nog pleinen in Antwerpen. De Gentse feesten liggen ook over de hele stad, daar vechten ze er bijna om, om een stukje bij die feesten betrokken te worden. Waarom zou dat in Antwerpen niet kunnen?

Allicht gaan een aantal slimme mensen mij nu zeggen dat alles al bekeken en geprobeerd is, dat zal dan wel, maar ik blijf het spijtig vinden. Niet alleen voor de foorkramers, maar meer voor Antwerpen en de stadskinderen.

Al zullen die wel andere manieren vinden om hun liefje achter een kerkgebouw binnen te draaien.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234