Maandag 20/09/2021

Een Jezus op batterijen

LUXEMBURG

Ze lopen niet dik gezaaid, de groepen die na dertig jaar bij ieder concert een heuse volksverhuizing op de been brengen. Maar Sounds of the Universe voert in twintig landen de charts aan en de livereputatie van Depeche Mode indachtig loopt het als vanouds storm voor tickets. Ook het optreden in Luxemburg was in een zucht uitverkocht. Toch duurde het woensdagavond opvallend lang voor het optreden op kruissnelheid raakte.

De groep, voor het eerst in drie jaar weer samen op het podium, sneed de set aan met drie nummers uit de nieuwe cd, maar het broeierige ‘In Chains’ liet niet echt een vitale indruk na. Ook ‘Wrong’ - uitstekend nummer, nochtans - was evenmin van die aard dat je erdoor van je sokken werd geblazen. De groep klonk wat stram, als een marathonloper die na een lange periode van revalidatie voor het eerst weer aan de start verscheen en nog wat lood in de benen had. Zelfs Dave Gahan - een frontman om u tegen te zeggen - hield zich aanvankelijk een beetje gedeisd. Niet elke noot klonk even zuiver en de muziek maakte dat eerste half uur een schuchtere, ietwat slome indruk. Zelfs ‘Walking in Your Shoes’ - op plaat na vijftien jaar nog steeds goed voor kippenvel - had wat bevlogener gemogen, ook al keek je je ogen uit bij de prachtige visuals. Wat vormgeving betreft is de nieuwe tournee sowieso de mooiste uit de carrière van de groep. Het videoscherm - even breed als het podium en met de hoogte van een bescheiden appartementsgebouw - werd maximaal benut om de sfeer van de songs te benadrukken. De ene keer vloog er een kraai voorbij, tijdens ‘Strangelove’ zag je een kinky lesbotafereeltje en tijdens het fraaie ‘Enjoy the Silence’ zag je de groepsleden in enorme ruimtepakken heen en weer stappen. Naarmate de set vorderde vond Depeche Mode haar vorm terug. Het uitgepuurde, door gitarist Martin Gore gezongen ‘Jezebel’ stuurde het optreden heel even de singer-songwriterkant uit, maar nadien ontplooide Depeche Mode zich opnieuw tot een groep op het toppunt van haar kunnen. Dat de synthesizerpioniers het zich konden veroorloven om vijftien hits achter elkaar te spelen en er nog eens evenveel links te laten liggen was daar uiteraard niet vreemd aan. Maar ook Gahan - charisma voor tien, en de energie van een Duracellkonijn - groeide zienderogen in zijn rol als frontman. Hij paradeerde als een pauw over het podium en werd door het publiek vereerd als was hij Jezus die net zijn beste speech had gegeven. Het laatste uur was één grote climax, waarin de apocalyptische elektroblues van ‘I Feel You’ werd afgewisseld met de van gospel doordrongen nieuwe single ‘Peace’, en zelfs de eightiesclassic ‘Master and Servant’ onder het stof vandaan werd gehaald. Opvallend trouwens hoe zelfs die vroegste nummers ook in 2009 fris en actueel bleven klinken.

Oude vrouw

En de hits bleven komen. ‘Never Let Me Down Again’ werd, mede door de interactie van de wild meewuivende fans, een traditioneel hoogtepunt, ‘In Your Room’ groeide door dat explosieve refrein boven zichzelf uit en het tot in de staart opgespaarde ‘Personal Jesus’ onderstreepte ten overvloede dat Depeche Mode niet toevallig een van de grootste groepen van haar tijd is geworden: een dwingende bluesriff, elektronische spielerei waarbij je horen en zien verging, én een spirituele tekst waar zelfs Johnny Cash zich mee kon vereenzelvigen. Niet slecht voor een groep waar de voornaamste songwriter er stilaan als een oude vrouw begon uit te zien. De set werd gerond met ‘Waiting for the Night’, een intiem slaapliedje dat Dave Gahan en Martin Gore - twee mannen die elkaar jarenlang naar het leven hebben gestaan - zij aan zij zongen op een catwalk te midden van het publiek. Na het geweld van wat voorafging een overbodige coda misschien, maar voor wie de groep al langer volgt was de knuffel tussen de twee hoofdrolspelers van de groep na afloop toch een mooi, bijna ontroerend moment. Goed: wie op ‘Just Can’t Get Enough’ zat te wachten - geloof het of niet: die mensen bestaan nog, in 2009 - kwam achteraf wellicht wat teleurgesteld buiten. Maar voor al de rest was het duidelijk: met een set als deze pakt een goed ingespeeld Depeche Mode straks moeiteloos de weide van Werchter in.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234