Vrijdag 30/10/2020

Een hit die best gemist kan worden

komedie

daddy day care HIIII

Regie: Steve Carr III

Brussel

Van onze medewerker

Ludo Wijnen

Na de sequels van The Nutty Professor en Dr. Dolittle stapelde Eddie Murphy de miskleunen op. Showtime, I Spy en vooral de peperdure catastrofe Pluto Nash zouden voldoende geweest zijn om heel wat andere carrières te breken. Murphy incasseerde gewoon zijn buitensporige salaris en ging zonder verpinken voort. Hij slaagde er zelfs in om zijn laatste film nipt over de grens van 100 miljoen dollar recette in Amerika te trekken. Dat maakt Daddy Day Care een bescheiden hit, al heeft hij zowat 90 miljoen dollar (rekening gehouden met het advertentiebudget). Heel wat moeite voor niets zou men kunnen denken bij het zien van het banale voorfilmpje.

Een bezoekje aan de bioscoop voor de hele film spreekt dat vermoeden helaas niet tegen. Murphy speelt de vlotte reclamejongen Charlie Hinton die biologische ontbijtproducten voor kinderen moet promoten. Omdat het jonge grut alleen verzot is op suikerzoete chocoladesmaken wordt de hele afdeling opgedoekt. Samen met zijn eveneens ontslagen collega Phil, rol van Jeff Garlin, begint hij uit financiële noodzaak een kinderdagverblijf. Beiden zijn nooit echt goede vaders geweest, maar voor de melige plot willen ze zich wel eventjes razendsnel ontwikkelen tot begrijpende opvoeders.

Ze krijgen daarbij de hulp van ex-collega Melvin, gespeeld door een topzware Steve Zahn, een Star Trek-freak die als enige kan communiceren met een kind dat Klingon spreekt. Het is een van de weinige vondsten in een samenraapsel dat zich voor het overige beperkt tot smakeloze, herkauwde troep.

De zoon van Phil heeft een zindelijkheidsprobleem, dus het verversen van de luier en het leren ordelijk naar het toilet gaan wordt vast lachen. Een ander kind verkleedt zich voortdurend in superheld The Flash, een persoonlijkheidsstoornis die door de attente zorgen van de mannen in goede banen wordt geleid. De helleveeg van dienst wordt gespeeld door Angelica Huston, die de plak voert in een zeer strikt kinderdagverblijf waar de kleuters in maar liefst vijf talen worden opgevoed (eigenlijk vier, maar Portugees wordt in het najaar ingevoerd). Het versterkt alleen de nuffige progressiviteit waarmee deze film zich aandient: ja, een man kan een luier verversen; ja, een kind moet niet alleen volgestopt worden met kennis, maar heeft ook affectie nodig. Zo vallen er nog wel een paar te verzinnen. Met dat soort flauwekul raakt men alleen weg als de humor een beetje snedig is. In dat opzicht is het veelzeggend dat ondergetekende slechts een keer hardop gelachen heeft, tijdens de bloopers die in de eindgeneriek getoond worden. Daarin zegt het zoontje van Charlie/Eddie Murphy: "Ik heb zin in een boterham met pindakaas en gelei: nu, na deze scène." Niet echt een dijenkletser maar wel zowat het beste dat u kunt verwachten.

Smakeloze en herkauwde troep

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234