Zondag 25/10/2020

'Eén grote puinhoop'

Na Chris Froome verloor de Tour in de laatste Vogezenrit ook zijn tweede grote vedette. Alberto Contador crashte in de afdaling van de Petit Ballon en brak zijn scheenbeen. Bij Tinkoff-Saxo werd verslagen gereageerd. 'Een nachtmerrie', zuchtte grote baas Oleg Tinkov.

"Fuck!" Ook Russische multimiljonairs kunnen een stevig potje vloeken. Daar ging Tinkovs belangrijkste investering in het wielrennen. "Mijn eerste poging om de Tour te winnen draait uit op een mislukking", stelde hij nuchter vast. "Niemand die Alberto zou verslaan, daar was ik van overtuigd. Ook Nibali niet. Maar tegen pech kun je niet op. Dit is een nachtmerrie. Voor het team, maar vooral voor de mens Contador. Dan ben je al die maanden van huis, laat je je vrouw en kinderen achter en train je jezelf te pletter. Om vervolgens je droom stuk geprikt te zien worden door één domme valpartij. Verschrikkelijk."

Trieste primeur

De afzink van de Petit Ballon, op 96 kilometer van de finish. Daar zoomde de camera plots in op een kreunende en steunende Contador. Uit zijn rechterknie sijpelden bloedstralen, die voorzichtig afgedept werden door de Tourdokter. Ook zijn linkerschoen bleek aan vervanging toe. Dit komt niet goed, kon je afleiden uit zijn hele houding. Pas vier minuten na het peloton duwde teammanager Bjarne Riis zijn kopman opnieuw op gang. Sukkelend, harkend als een oud vrouwtje, constant smekend om medische en materiële bijstand vanuit de volgwagen. Ondertussen had Astana zich in de groep vol op kop gezet. "Ach, dat is koers", vond ploegleider Fabrizio Guidi.

Contador werd opgewacht door Bennati, Morkov en Roche. Ook Tosatto, Majka en Rogers lieten zich uitzakken en namen de tweevoudige Tourwinnaar op sleeptouw. Veel overtuiging ging daar niet van uit, ook al naderde het groepje geelhemden op een bepaald moment tot op 2.56 van het peloton. In de afdaling van de Platzerwasel, 17,5 kilometer na de crash, sloegen Contador en Rogers plots de arm over elkaars schouder. Het signaal was even duidelijk als aandoenlijk. "Bueno. Gracias, amigo. Bedankt voor alle steun." Zijn fiets verdween op het dak. En weg was hij. Een trieste primeur voor Contador. Het was zijn eerste opgave in een grote ronde ooit.

Die fiets. Er was na afloop heelwat rond te doen. In drie stukken, bleek hij te zijn gebroken. Al viel daar op het lichtjes gehavende exemplaar op de teamparking in Plancher-les-Mines niets van te merken. Huh? Verhalen circuleerden, het ene al wat wilder dan het andere. Co-ploegleider Steven de Jongh schiep uiteindelijk licht in de duisternis. "De gebroken fiets was het gevolg van een flirt met de iets te close voorbijrijdende Belkin-wagen, die het ding van het dak sleurde." Het schroot werd opgeladen door de bezemwagen. "Contador," zo vervolgde De Jongh, "viel in totaal wel twee keer. Eerst links. Dan rechts."

Onoplettendheid

Rechts bleek fataal. De kopjes hingen bij Tinkoff-Saxo, toen Contador een half uur na het einde van de etappe met zwaar ingepakt been en onder lauw applaus van een handvol Franse sympathisanten het Centre Médicale Mobile verliet. "Zijn scheenbeen is gebroken", zuchtte Riis. "Geen onmenselijk zware blessure, maar hij moet wel geopereerd worden. En is dus minstens een week of drie out. Hoe en waar het gebeurde? Op een stuk hobbelige weg, aan 60 à 70 km/u. Was hij iets aan het eten? Net wat uit zijn achterzak aan het graaien? Geen idee. Feit is dat één moment van onoplettendheid hem de controle over zijn fiets deed verliezen. "Wat moet ik doen, Bjarne?", zag ik de radeloosheid in zijn ogen. "Jij voelt de pijn, niet ik. Dus jij beslist", antwoordde ik. "Het wordt moeilijk", zei hij nog. "Maar ik probeer het." Lang duurde het niet. De pijn was ondraaglijk. Hij kon nog amper trappen."

Frustrerend, sloot Riis zich aan bij het gevoel van Oleg Tinkov. "Hij was klaar om de Tour te winnen. Rustig starten, na de afdaling waarin Alberto neerging de koers in handen nemen, al onze pionnen opgebruiken tot de slotklim en dáár toeslaan. Dat was het plan. Tussen de één en anderhalve minuut zag ik hem op Nibali nemen. Daar was hij makkelijk toe in staat geweest, want hij zat in de vorm van zijn leven. Helaas. Het mocht niet zijn. Wat rest, is één grote puinhoop."

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234