Zaterdag 24/10/2020

Boekenrecensie

Een grimmige en geestige roman over een genadeloze narcist

Beeld RV

Bert Moerman schreef een ‘vrolijk nihilistische’ debuutroman die soepel leest en de lezer toch meermaals in het ootje neemt. Zijn hoofdpersonage heeft trekjes van the guy you love to hate.

Debuten, ze blijven maar in gestrekte draf op ons afkomen, hengelend naar dat mespuntje aandacht. Luc Haekens en Thomas Siffer genieten van een gegarandeerd mediaduwtje in de rug, de West-Vlaming Bert Moerman (°1987) doet het zonder veel tromgeroffel. Alhoewel. Er is die quote van Wim Helsen op zijn achterflap: ‘Ik begon te lezen en ik moest blijven lezen.’ En verdomd, je moet hem gelijk geven.

Moerman trok een jaar naar New York om in alle rust zijn eerste roman te schrijven, om daarna weer aan de slag te gaan als artistiek directeur van de Antwerpse concertzaal Trix. Niet dat het iets uitmaakt maakt alleszins een voldragen indruk en bezit een luchthartige soepelheid die je te zelden in een Vlaams debuut aantreft. Bovendien gebeurt er ook vormelijk een en ander.

Moermans hoofdpersonage is een enigszins ongrijpbare thirtysomething die het bijzonder goed met zichzelf kan vinden. De redelijk briljante redacteur op een uitgeverij lijkt onaantastbaar. De jij-vorm waarmee hij zichzelf beschrijft, versterkt die afstandelijke blik. Met zijn vriend Francis, die per se schrijver wil worden, ontstaat er een zeker concurrrentieel gevoel. En wanneer hij diens manuscript op zijn bord krijgt, moet je als lezer nattigheid gaan voelen.

Ook in relaties laat hij zich meedrijven, zonder echt keuzes te maken. Vrouwen bekijkt hij met de blik van de doorgewinterde versierder. Toch is hij ook een controlefreak en woelt er onderhuids ongemak: ‘Je leven bestond uit onrust en de angst dat wat je had niet genoeg of niet goed genoeg was.’ Wanneer hij dan toch gaat samenwonen met de bevallige Sarah met de pompeus rijke ouders, komt alles in een stroomversnelling. Want zijn avontuurtjes met presentatrice Anna laten zich niet zomaar afzweren. De vlucht naar voren dan maar? ‘Als je erop terugkijkt, wist je toen alleen waarvan je weg wilde lopen.’

Moerman schreef een voortreffelijke roman over een bijna genadeloze narcist wie het tapijt uiteindelijk vanonder de voeten zal worden weggetrokken. Tot op de laatste pagina weet de verteller je in zijn greep te houden, en dat gebeurt in een rotvaart. Je leest dit boek uit in een vloek en een zucht.

De taal verdiende her en der nog wel een poetsbeurt (al blijkt dat onaffe naderhand een noodzakelijk verteltrucje) én er vallen misschien wat veel deus ex machina’s uit de lucht, maar de opbouw van Niet dat het iets uitmaakt is vernuftig. Moerman schreef een grimmig en bovendien ook geestig debuut over fanatiek vluchten voor de alledaagsheid.

Bert Moerman, Niet dat het iets uitmaakt, Polis, 202 p., 19,99 euro.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234