Donderdag 20/02/2020

Een gewaagde oefening in kijken en luisteren

BRUSSEL

Burrows en Fargion staan er alvast niet omdat dit stuk weinig ‘echte’ dans biedt. Wél omdat Burrows en Fargion op een bijzondere manier omgaan met tekst en betekenis.

Burrows is om twee redenen een geval apart. Weinigen maakten immers met succes de overstap van een carrière als solist bij het Royal Ballet naar die als avant-garde choreograaf. Even opmerkelijk is dat zijn werk steeds meer doet met steeds minder. Toch betekent dat niet dat hij een uitgepuurde, strakke stilering nastreeft. Dit werk heeft niets te maken met het ‘less is more’ van Mies van der Rohe, maar des te meer met de verstilling in het werk van John Cage. Neem nu Cheap Lecture. De titel is een eresaluut aan Cages Cheap imitation, op zijn beurt een vrije interpretatie van Eric Satie. Twee mannen staan met een stapel papier in de handen voor een microfoon en lezen om beurten of soms samen voor. Als ze klaar zijn met een blad, laten ze het naar beneden dwarrelen. Daar vormt zich al gauw een rommelige papierberg. Hun woorden zijn niet gemakkelijk te volgen, want ze spreken die op een sterk ritmische manier uit. Ook voor dat ritme gingen ze te rade bij Cages Lecture on nothing. Die lezing werd haast onbegrijpelijk door het ritme van de voordracht. De samenhang van de zin lost ook hier vaak op in dat ritme. De zelfde tekst verschijnt ook, volgens een ander ritme en dus niet altijd simultaan, op een scherm achter hen. Ook dat bemoeilijkt het om het betoog te volgen. Toch merk je dat Burrows en Fargion wel zinvolle dingen vertellen over wat een voorstelling doet en wat kijken naar een performance de moeite waard maakt. Ze hebben het over eenvoudige, maar essentiële dingen als de spanning tussen de structuur van een stuk en de invulling ervan en hoe je dat boeiend kan houden. Ze kaarten ook fundamentele kwesties aan zoals de relatie tussen performer en publiek. Maar daarnaast gaat het ook vaak over hoe deze twee artiesten optreden benaderen. ‘Best we can. Maximum strength’ is een slogan die voortdurend terugkeert, als een mantra waarmee ze zichzelf moed inpraten voor hun schijnbaar zinloze onderneming. Heel af en toe klinken pianoklanken uit een paar boxen. Als je goed luistert herken je er een uitgebeende Schubert in. Veel dans valt er dus niet te zien, behalve dat Burrows af en toe met een lachje een arm opsteekt, bij wijze van toegift aan wie wat meer beweging verwachtte. Wat is nu het belang van dat gebeuren? Cheap lecture is een oefening in kijken en luisteren zonder meteen te oordelen. Het gaat om de kracht van het moment, om de adem en het ritme van de vertolking waar je als kijker, of je dat wilt of niet, deel van wordt. Burrows en Fargion helpen je daar met hun soms grappige, maar intense vertolking, een heel eind mee op weg. Op de duur gaat het een beetje dansen in je hoofd. Dat is prachtig. Het is theater, maar niet zoals te verwachten en te voorzien was.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234