Woensdag 07/12/2022

Een gevecht om Molly’s hart

Die man is Cyrus, de zoon van zijn nieuwe liefde, die er alles aan doet om de romance te saboteren.

Cyrus (rol van Jonah ‘Superbad’ Hill) is 21 jaar oud, rondbuikig en woont nog steeds bij zijn moeder Molly (rol van Marisa Tomei). Daar vult hij zijn dagen voornamelijk met het componeren van zweverige synthesizermuziek. Dat - en hiermee bedoelen we niet zozeer die vreselijke muziek, dan wel de inwonende volwassen zoon - is wel even slikken voor John (rol van John C. Reilly), die inmiddels al zeven jaar gescheiden is, maar de breuk met Jamie (rol van Catherine Keener) nog altijd niet verwerkt heeft. Die ex doet nochtans haar best om de gedeprimeerde John aan een nieuwe vriendin te helpen, zeker nu zij zelf op het punt staat te hertrouwen. En dan is daar plots de mooie en lieve Molly, met wie het meteen klikt. Héél goed klikt. John is dolverliefd, Molly ook en de seks is hevig, alhoewel John zich (samen met de kijker) toch wel afvraagt hoe hij haar in bed heeft gekregen, want “I’m like Shrek”.

In eerste instantie is John dan ook bereid om die ‘andere man’ in haar leven erbij te nemen. Maar dat voornemen blijkt niet wederzijds, want de possessieve en manipulatieve Cyrus stelt alles in het werk om de opbloeiende romance te saboteren. Hij doet dat natuurlijk zonder dat z’n moeder het merkt, want, zo zegt hij haar, “you need someone to love you in the way that I can’t love you”. Maar haar een ‘sexy angel’ noemen en de badkamer binnenlopen terwijl mama onder de douche staat moet wél nog kunnen!

Als film behoort Cyrus een beetje tot het zogenaamde ‘dude comedy’-genre, waarmee bijvoorbeeld Judd Apatow (van Knocked Up en The 40 Year Old Virgin) naam en faam heeft verzameld. Een beetje, want de indiegebroeders Jay & Mark Duplass waren blijkbaar zo opgetogen dat zij ook eens een studiofilm mochten draaien, met relatief bekende namen in de cast, dat ze met de pathologische, oedipale trekjes van hun titelpersonage toch niet helemaal voluit wilden, durfden of mochten gaan. Een van de betere momenten zit ongeveer halverwege de film bij een woede-uitbarsting waarin John en Cyrus ongegeneerd toegeven (maar uiteraard niet aan Molly) dat ze een bloedhekel hebben aan elkaar. Maar omdat ze toch de schijn willen hooghouden en dus lief moeten zijn voor elkaar, blijft ook de film uiteindelijk hangen op dat ietwat lauwe niveau, tussen romantische komedie en zwarte humor in. Het had dus best nog wat stouter gekund.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234