Donderdag 28/05/2020

Een gekmakende lading schelpdieren

Het Turnhoutse wereldcinemafestival Open Doek trok vorige herfst voor het eerst ook op tournee. Met vier films uit drie windstreken ging het langs 's lands arthouse-bioscopen, culturele centra en filmclubs. Dit jaar reist Open Doek en Route verder door Vlaanderen en Wallonië. Een van die 'vier filmparels die anders de bioscoop niet halen', zoals programmeur Marc Boonen ze noemt, is de Chileense prent La Fiebre del Loco (Loco Fever) van Andrés Wood.

Open Doek en Route toont vier 'kwetsbare kwaliteitsfilms'. Behalve La Fiebre del Loco gaat het om Raye Makhfi (Secret Ballot), Promised Land en Narradores de Javé (The Story Tellers); films respectievelijk uit Chili, Iran, Zuid-Afrika en Brazilië. Telkens gaat het om cinema die het weliswaar tot diverse festivals schopt en daar op applaus wordt onthaald, maar ten slotte zelden in het reguliere circuit belandt vanwege niet winstgevend. Boonen stuurt met Open Doek En Route die gang van zaken een beetje bij. Bovendien wil hij op de verschillende haltes een festivalsfeertje scheppen. Met behalve film ook eten en drinken uit de wereldkeuken, expo's en videoclips. "Omlijsting is belangrijk. De sfeer maakt dat mensen sneller geneigd zijn naar ons reizende festivalletje te komen", meent Boonen.

Wat de films zelf betreft, hebben wij enkel nog maar La Fiebre del Loco gezien. Daarin vertelt regisseur Andrés Wood (Chili, 1965) het verhaal van vissers die één keer per jaar voor hun armetierige haventje mogen duiken op loco's, delicieuze en naar verluidt lustopwekkende schelpdieren waar Japanse restaurants grof geld voor neertellen. Die zeevruchten zijn niet alleen levensnoodzakelijk voor de dorpelingen en aantrekkelijk in de begerige ogen van vrijbuiters, ze blijken ook winstgevend voor... een binnenvarende lading hoertjes.

Maar geld maakt ten slotte ook in La Fiebre del Loco niet gelukkig. Dat geldt voor de bonte bende snollen, die zich begrijpelijkerwijs de wrok van de dorpsvrouwen op de hals hebben gehaald, maar vooral voor koopman Canuto (Emilio Bardi) die samen met zijn hulpje Jorge én een grote zak geld in ruil voor een schiplading loco's naar het dorp is gekomen. Een vissersdorpje dat samenklit rond een houten kerkje en pastoor Luis: zo'n typische Zuid-Amerikaanse duivel-doet-al die behalve bedienaar van het altaar eveneens dienst doet als burgemeester, dj, acteur en zelfs bankdirecteur. Wat dat laatste betreft: padre Luis bewaart Canuto's zak bankbiljetten bij de hosties!

Behalve op fikse winst blijkt Canuto uit op Sonia (Loreto Moya), een oude vlam die in het plaatselijke café werkt. Sonia is evenwel op haar hoede: hij heeft haar jaren geleden al eens verlaten. Bovendien vertrouwt ze, pienter als ze is, Canuto's duistere zaakjes niet. Zij tegen hem: "Je hebt nooit een neus voor zaken gehad." Maar Canuto kiest aan het einde van de rit niet voor de liefde. De stakker gaat ten slotte ten koste van alles en iedereen, zichzelf incluis, alleen maar voor het geld.

Regisseur Andrés Wood, die in 1997 debuteerde met Historias de Futbol, verhaalt in La Fiebre over de universele problemen van een lokale bevolking met geld, drank, liefde en verraad. En vooral over de dodelijke combinatie van die verschillende ingrediënten. Nu eens is de film ontroerend naïef, dan weer lichtvoetig (Padre Luis als dj en soapacteur op de lokale radio), nog een derde keer pijnlijk hard (Canuto straalbezopen op drift bij de prostituees). Wood heeft bovendien ontegensprekelijk het voordeel dat hij zijn verhaal tegen de achtergrond van het adembenemende kustlandschap van Patagonië kwijt kan. Om kort te gaan: La Fiebre is weliswaar geen geniale film - daarvoor is de plot te voorspelbaar en zijn de acteerprestaties niet meer dan gewoon goed - maar wel degelijk een toonbeeld van vakmanschap. En wie aan de hand van een handvol schelpdieren over de goede en kwalijke kanten van mensen kan vertellen, beschikt over het nodige talent.

Ward Daenen

HHH

Vertolking Emilio Bardi, Loreto Moya, Luis Dubo, Tamara Acosta, Luis Margani Regie Andrés Wood Genre Drama Land Chili Speelduur 97 minuten Kort samengevat De lokale variant van de haringrace in Zuid-Chili leidt jaarlijks tot wilde taferelen. Japanners en gelukzoekers, hoeren en priesters stromen toe. Tragikomisch en geëngageerd portret van een dorp aan het eind van de wereld.

Voor speeldata: www.opendoek.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234