Zaterdag 28/01/2023

Een gebrek aan Pulp en punch

BRUSSEL l Tien jaar terug werd Jarvis Cocker op slag een wereldster toen hij met zijn blote kont draaide voor Michael Jackson. Woensdag bleek de comeback van de zanger na acht jaar radiostilte minder beklijvend.

Door Gunter Van Assche

In 1983 hield Jarvis Cocker zich sterk dat zijn groepje Pulp het perfecte excuus zou zijn om te ontkomen aan de gruwel van het gezinsleven. In de jaren negentig eisten de hausse van de britpop en het succes van Different Class echter een veel hogere tol van Cocker, die zijn groep rond de eeuwwisseling liet voor wat ze was. De zanger koos resoluut voor vrouw en kind, met wie hij naar Parijs verkaste, vastbesloten om nooit meer muziek te schrijven.

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan: sinds eind 2006 ligt zijn solodebuut Jarvis in de rekken en schuimt Cocker opnieuw heel Europa af.

Als soloartiest kreeg de Pulpzanger de Ancienne Belgique niet uitverkocht, al zijn zijn fans rabiater dan ooit: net als The Cure tegen een legioen vogelverschrikkers aankijkt bij elk optreden, liepen Cockerlookalikes elkaar voor voeten in de AB, naast een legertje Britten dat al hysterisch begon te krijsen wanneer de zanger zijn akoestische gitaar omgordde.

Nu, van de opener 'Fat Children' kregen wij het ook warm: de 43-jarige antiheld van de Engelse middenklasse gaf een bevlogen performance, toonde lenige acrobatie op het podium en liet een potig groepsgeluid horen.

Cockers bindteksten waren bovendien nog altijd gedrenkt in heerlijk, gitzwart sarcasme ("Ik hoor Britten in de zaal. Laat me raden: Eurostarpromotie?"), terwijl Roger Daltrey werd bedacht met een spottende imitatie, net voor Cocker het sublieme 'I Will Kill Again' inzette.

'From Auschwitz to Ipswich' bleek dan weer interessanter als titel dan als song, terwijl het middenstuk van de set weinig punch vertoonde, met ballads die enkel opzichtig lonkten naar de soundtrack van kleffe weekendfilms. Pas tijdens het aanstekelijke 'Black Magic' werd je aandacht opnieuw in de richting van het podium gestuurd. Cocker negeerde daarnaast helaas Pulpclassics als 'Common People' of 'Disco 2000', wat zwaar doorwoog op een erg middelmatige set.

De show werd geheel om zeep geholpen door de knullige afsluiter 'The Cross' van Prince: een onvergeeflijke cover met loeiende gitaren en een halfbakken voordracht van Jarvis Cocker.

We hadden veel meer verwacht van deze comeback.

Cocker negeerde Pulpclassics als 'Disco 2000', wat zwaar doorwoog op een erg middelmatige set

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234