Zaterdag 06/06/2020

'Een film met een schone boodschap'

'Vergeten straat' van regisseur Luc Pien in de bioscoop

Brussel

Van onze medewerker

Ludo Wijnen

Ge zijt naar de film Vergeten straat, naar het boek van Louis Paul Boon, gaan kijken. Daarna zoekt ge het gezelschap van pieter peeters, de dichter en dagbladschrijver, en zijn gezellen op. Van ver ziet ge mijnheer colle-tout van tminnesterie van het ene been op het andere wippen en het wordt een beetje wee in uwe maag. Ge houdt u in en zegt vriendelijk goedendag. "Dat is nog ne keer vermaak voor het volk, nietwaar?", zo verwelkomt hij u. Ge zoekt naar een houding, wat door hem begrepen wordt als een gebrek aan weerwerk of goedkeuring.

"Ik zei dat dat nogal eens een goede film genoemd kan worden", herhaalt mijnheer colle-tout terwijl hij u overdreven joviaal in de buik stompt. Terwijl ge naar adem hapt, vervolgt hij: "Een magnifiek verhaal van één van onze beste schrijvers, op een eigentijdse manier bewerkt voor tgrote doek. We maken kennis met de kleurrijke personages in een doodlopend straatje dat wordt dichtgemetseld. De fantasie van Boon, hier vertolkt door Jos Verbist, vindt zijn oorsprong in de werkelijkheid en loopt er ook in over. We sympathiseren met het jonge idealisme van Gaston, rol van Diederik Peeters, en Hermine, gespeeld door Catherine Kools. We krijgen inzage in gecompliceerde liefdesrelaties als die van Nonkel, gespeeld door Wim Opbrouck, en 'Madame Kaka', vertolkt door Pascal Michiels. En die van Saedeleer en Marie, verrassend goed geportreteerd door Luk Wyns en Mitta Van Der Maat. Eigenlijk zou ik heel de cast moeten opnoemen om het ensemble recht te doen."

"Ge vergeet de schone boodschap die aan de grondslag van die film ligt", vervolgt de kantieke schoolmeester die plechtig aan de kant was komen staan. "In plaats van individualisme en ontworteling wordt de aandacht gevestigd op sterke banden binnen een kleine kring."

De twee hooggeleerde heren laten u weinig plaats om een kritisch woordje te plaatsen en daarom zijt ge niet weinig blij dat pieter peeters eindelijk zelf komt opdagen: "Ik weet niet waar jullie het over hadden, maar ik vond de film toch een beetje tegenvallen", zegt hij en mijnheer colle-tout van tminnesterie trekt een beetje wit rond de neus weg.

"Om te beginnen zag het er allemaal meer als teevee uit dan als een goed belichte langspeelfilm. Dat kan wel zijn bedoelingen hebben maar toch", vervolgt hij onverstoord. "Ten tweede hebben sommige van de jeugdige vertolkers nog wat te smalle schouders om een project als dit te dragen."

Content dat ge het achterste van uw tong moet laten zien, knikt ge heftig en zoekt ge instemming bij de vorige sprekers. Maar die hebben het zo niet begrepen. "Hoe kunt ge zo kortzichtig zijn?", stampvoet colle-tout van tminnesterie. "Ge hebt een Vlaams boek met een universeel thema dat zich laat vertalen naar een modern medium. En gij gaat daar een beetje op afgeven?"

"Maar ik heb het niet eens over de inhoud gehad!", briest pieter peeters. "Die is geschreven door iemand wiens voeten ik niet eens mag kussen."

En weg loopt pieter peeters. Thuisgekomen durft ge onder de dekens nog eens stiekem na te denken over de inhoud van deze film, al is hij grotendeels geschapen door een literaire halfgod. De bewerking van Bob Goossens is origineel en uitgezonderd enkele details - James Redfield als prototype voor de zoekende mens, bijvoorbeeld - erg knap. Maar dat komt waarschijnlijk door uw eigen afkeer van dat soort zweverige new age-filosofie en dus wilt ge u daar niet over uitspreken.

Het is vooral de wat expliciete, didactische aanpak van regisseur Pien die hier en daar tegen de borst stuit. Het gevoel dat dit een film is die niet anders dan door alle commissies goedgekeurd kon worden, tot groot genoegen van mijnheer colle-tout van tminnesterie. Terwijl de kantieke schoolmeester zich kan verheugen in een boodschap die omstandig door de initiatiefnemer in de persmap wordt verwoord met een verwijzing naar Max Webers definitie van het 'Gemeinde'.

TITEL: Vergeten straat. REGIE: Luc Pien. SCENARIO: Bob Goossens, gebaseerd op het gelijknamige boek van Louis Paul Boon. FOTOGRAFIE: Chris Renson. MUZIEK: Ad Cominotto. PRODUCTIE: Era Films. VERTOLKING: Jos Verbist, Mark Peeters, Luk Wyns, Mitta Van Der Maat, Dimitri Leue, Diederik Peeters, Caroline Maes, Catherine Kools, Wim Opbrouck, Bob De Moor, Hilde Wils, e.a. België, 1999, kleur, 111 min. Gedistribueerd door Era Films.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234