Maandag 24/01/2022

Een exquis genot

cd klassiek

door stephan moens

Gustav Mahler: Des Knaben Wunderhorn

Riccardo Chailly Decca 467 348-2HHHHI

De discussie over het stemtype of de stemtypes waarvoor Mahler zijn orkestliederen uit Des Knaben Wunderhorn heeft geschreven, is eindeloos en uiteindelijk zinledig. Mahler kon als dirigent pragmatisch zijn en dus heeft hij die liederen op vele verschillende manieren opgevoerd: in verschillende samenstellingen, met verschillende zangers, met één of met twee zangers op een avond. Zeker weten we twee dingen: hij heeft nooit binnen één lied laten 'dialogeren' en hij liet op latere leeftijd een voorkeur voor de baritonstem blijken.

De oplossing die Riccardo Chailly heeft gekozen (veel bariton, wat minder sopraan en telkens voor één lied een alt en een tenor), is een soort digest uit Mahlers concertpraktijk (en wellicht niet zoals het boekje zegt "diegene die zich in Mahlers praktijk inburgerde"). Net zoals toen moet ze de test van de praktijk doorstaan. Net zoals toen hangt het resultaat daarvan voor een groot deel van de kwaliteit van die stemmen af.

Matthias Goerne is zo goed dat je hem zonder enig bezwaar in de hele cyclus zou willen horen, misschien op één of twee liederen na die minder geweld verlangen en net iets meer flexibiliteit dan de kern van zijn stem kan geven, 'Wer hat dies Liedlein erdacht' bijvoorbeeld, een van de succesnummers van die heel andere bariton, Thomas Hampson. Hier worden dat lied en enkele andere, waaronder het essentiële 'Das himmlische Leben', door Barbara Bonney gezongen, een inderdaad heel elegante maar ook sensuele sopraan.

Om een of andere reden, wellicht vanwege het geëxalteerde karakter ervan, heeft Chailly 'Revelge' aan een tenor gegeven. Gösta Winbergh is inderdaad een beetje geëxalteerd maar ook niet meer. Dat midden in de cyclus plots een alt (de uitstekende Sara Fulgoni) 'Urlicht' intoneert, is wel een indrukwekkend effect.

Dat alles is echter niet het essentiële aan deze cd. Dat ligt in het feit dat Chailly de Wunderhorn-liederen niet als showstukken maar als kamermuziek beschouwt. Weliswaar speelt het Concertgebouworkest in zijn normale bezetting maar die klinkt volledig transparant, fonkelend, zelfs in de sterkste fortissimo's nog glashelder. We weten dat Mahler er net zo over dacht. Hij heeft zelf aan Richard Strauss geschreven over "mijn als kamermuziek geschreven liederen". Dat maakt van deze cd een exquis genot.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234